พฺ

คำพูดมากมาย ความหมายให้แก้ต่างว่าไม่ใช่ซาแซง

ตั้นเวนโดยเฉลี่ย

ตรรกะว่าจะให้แฟนไปซาบซึ้งกับยายเหรอ ยายเลี้ยงเราไม่ได้เลี้ยงแฟน คือแก เขาไม่ได้ต้องการให้แฟนไปเพื่อยาย แต่ต้องการให้ไปเพื่อเขา ไม่ได้ไปเพื่อคนตาย แต่ไปให้กำลังใจคนที่ยังอยู่ คนเรามันแตกสลาย ทำไมถึงถูกมองว่างี่เง่าวะ ;-;

แล้วกุที่กดเข้าไปส่อง แล้วอ่านทวิตนี้อีกที … ม.1

ก้อยไหนล่ะแม่

มันแย่เพราะชาวเน้ตทำแบบนี้แหละ เจ้าตัวเค้าอยากโดนหรอ โดนเอารูปมาตั้ง โปรไฟล์ขนาดนี้

ทำแบบแม่เพื่อนเราสิ ทิ้งเพื่อนฉันไปตั้งแต่มันป.1 อยู่ๆ มันสอบติดทนาย พ่อโผล่หัวมางงๆ แม่แจ้งความบุกรุก แต่ตำรวจเอาผิดไม่ได้ บอกเป็นสามีทำไรไม่ได้ คุยกันเอง เพื่อนเลย พาแม่ย้ายออก แต่โพสต์ขายบ้านก่อนไป พร้อมเฟอร์ทุกอย่างในบ้าน โดยเขียนว่า ขายหนีชายชั่ว

ใครจะอวยวิธีการเลี้ยงก็อวย แต่ฟังละรุ้สึกบ้านไม่ใช่เซฟโซนสำหรับนางน่ะ โตมาได้แบบนี้น่าจะหนึ่งในหมื่น

ตอนแผ่นดินไหว เปอร์อยู่คอนโดคนเดียว มามี้อยู่โคราช ก็ได้พี่กายขี่มอเตอร์ไซค์ไปรับน้องให้ คอยห่วงโทรถามโทรเช็คกับมามี้ตลอด รักพี่กายยย🫶🏻❤️✨

มีใคอยากเล่น

[🧸🪨] #ด้อมน้องเนยหัวใจพี่บรีซจึ ตอนนี้มีพี่ ๆ บรีซจึเมนพี่อึนซอกตามหาน้องเนยคอล FLUFFY CUDDLES SERIES : Eclair Elephant อยู่นะคะ 🩵🫧 มัมแด๊ดคนไหนมีน้องช้างเนยแล้วอยากแลกหรือส่งน้องไปเป็นทูตตัวจิ๋วกับพี่ ๆ บรีซจึ สามารถเข้าไปแลกได้ที่ #butterbear หรือแปะรูปแล้วแท็ก #ตลาดนัดRIIZE ได้เลยย🫶🏻 ขอบคุณพี่บรีซจึที่เอ็นดูน้องเนยด้วยนะคะ ฝากพี่ดลลี่ดูแลน้องช้างเนยด้วยน้าา🧸🪨💛🩵

ช้างคิตตี้ จ๋องจ๊อก ปะ

เห็นทีไรก็ขำ555555 คนซ้ายกลัวคนขวาทำไม

#บับเบิ้ลแอนตัน 🫧 260428 💬 วันนี้ครบรอบ 1 ปีบับเบิ้ลของแอนตันค่ะ เจ้าตัวเลยเรียบเรียงมาให้พวกเราอ่านอย่างดีเลยค่ะ รักแอนตันที่สุดเลยนะคะ -1- สิ่งที่น่าเศร้าจริงๆ ไม่ใช่แค่การหันกลับไปมองย้อนอดีตแล้วหวนนึกถึงมัน แต่คือการที่ตระหนักและรับรู้ว่าเรากำลังค่อยๆไกลจากช่วงเวลาเหล่านั้นไปเรื่อยๆ มีเพียงการก้าวไปข้างหน้าเท่านั้น โดยไม่มีทางที่จะย้อนกลับไปได้อีก ผมเริ่มรู้สึกกับตัวเองว่า ถึงแม้ผมจะคิดว่าตัวเองเป็นคนที่มีความจำระยะยาวค่อนข้างดี อย่างน้อยก็เป็นคนนึงแหละที่ชอบตกตะกอนความคิดและนึกถึงอดีตอยู่บ่อยๆ แต่มันจะมีความรู้สึกนึงที่แทบจะหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยก็คือรายละเอียดต่างๆในอดีตมันค่อยๆเลือนลางหายไป เหตุการณ์บางอย่างเริ่มหายไปทีละนิด ชีวิตในวันวานที่ผมเคยใช้ก็ห่างออกไปเรื่อยๆ ในขณะที่ตัวผมเองเดินหน้าใช้ชีวิตต่อไป พบเจอวันใหม่ๆ ประสบการณ์ใหม่ๆ และสร้างความทรงจำใหม่ๆ ขึ้นมาแทนที่มัน ผมไม่ใช่พวกคอมพิวเตอร์คลังข้อมูลไม่จำกัด หรือมีดาต้าสำรองอะไรประมาณนั้นนะ ซึ่งเอาจริงมันก็ไม่ค่อยแฟร์เท่าไหร่ ผมอยากได้โฟลเดอร์สักอันแล้วก็ตั้งชื่อว่า “ช่วงเวลาสมัยเด็กแบบสุ่มๆ แบบที่ไม่รู้เลยว่าอยู่ดีๆ จะคิดถึงขึ้นมา” 5555 ผมเคยชอบอากาศเย็นสดชื่นที่นิวเจอร์ซีย์ช่วงฤดูใบไม้ร่วงกับฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งจะว่าไปทางตอนเหนือของนิวยอร์กก็ดีเหมือนกันครับ ผมจำได้ด้วยว่าเคยไปค่ายกับเข้าป่าอยู่สองสามครั้ง กลิ่นหมอกตอนเช้า, ต้นไม้, ความเงียบสงบ แล้วก็อุณหภูมิที่พอดีเป๊ะ จนขนาดใส่กางเกงขาสั้นกับฮู้ดดี้อุ่นๆ ด้วยกันยังดูเข้ากันได้เฉยเลย แล้วผมก็อดสงสัยไม่ได้ว่าตอนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ในหัวบ้าง? อะไรคือสิ่งที่สำคัญกับผมในตอนนั้นนะ? แม้ว่าผมจะมีหวั่นไหวไปกับข่าวลือซุบซิบ“เรื่องใหญ่ๆ”ในโรงเรียนไปบ้าง หรือเรื่องรองเท้าฮิตที่กำลังเป็นกระแสในห้องเรียน แต่ความเครียดจากการบ้านที่ดองไว้, การสงสัยว่าคนอื่นกำลังคิดกับผมยังไง และการนัดว่ายน้ำรอบถัดไป ทั้งหมดนี้มันคือโลกทั้งใบของผม ผมคิดว่างั้นนะ และตอนนี้มันก็ชัดเจนแล้ว และตอนนั้นมันก็ชัดเจนสำหรับผมด้วยเหมือนกัน ที่ว่าโลกใบนี้มันได้เปิดทางให้ผมไปเจอกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่ขึ้น และในที่สุดแล้วลำดับความสำคัญในชีวิตมันก็จะค่อยๆ ปรับสมดุลไปเรื่อยๆ จนวันหนึ่งเราก็เริ่มไปกังวลกับเรื่องที่ “สำคัญกว่า” ขึ้นมาเอง…ไม่ว่า “สำคัญ” นั้นจะหมายถึงอะไรก็ตาม ตลอดทุกสิ่งที่ผ่านมาที่ผ่านมา ผมยังคงรักในเสียงดนตรีมาตลอด โชคดีเหลือเกินที่มันพาผมมาถึงจุดนี้ และจริงๆ แล้ว มันก็พาผมมาเจอกับพวกคุณทุกคนด้วยเหมือนกัน แต่การมีความฝันบางครั้งมันก็มากเกินไปเหมือนกัน มันก็อาจจะทั้งดี แน่นอนแหละ แต่มันจะมีสักกี่คนที่พูดได้อย่างเต็มปากว่ากำลังใช้ชีวิตเพื่อความฝันของตัวเอง? แม้แต่เพื่อนบางคนของผมก็ยังจบลงที่การเปลี่ยนคณะหลายครั้งตอนเรียนมหาลัยด้วยเหมือนกัน ใครจะไปรู้ล่ะครับ? บางทีคนส่วนใหญ่ก็อาจจะแค่กำลังพยายาม กำลังเปลี่ยนทิศทาง พยายามทำตัวเหมือนว่าพวกเขารู้ว่าตัวเองกำลังไปทางไหน เพื่อที่แค่จะได้ค่อยๆเป็นตัวเองและค้นหาตัวเองไปในระหว่างนั้น และความฝันมันก็ไม่ได้เท่ากับความสุขโดยอัตโนมัติเสมอไป หลายครั้งที่ “คุณมีความสุขอยู่หรือเปล่านะ?” เหมือนจะเป็นคำถามที่ตอบยากที่สุด และบางครั้งคำตอบนั้น เหมือนจะเป็น ไม่ใช่ แต่ผมคิดนะครับว่าความสุขบางทีก็เกิดขึ้นจากอะไรเล็ก ๆ อะไรเรียบง่าย ธรรมดา ๆ อย่างเช่นการได้เห็นนกซื่อบื้อ ทำอะไรติ๊งต๊อง ได้รับบ๊ายบายจากเด็กน่ารัก ๆ แพ้เกมแต่ว่าก็ยังได้เสียงหัวเราะกลับมาหรือดื่มสมูทตี้ที่ราคาโอเวอร์ไพรส์แต่ดันอร่อยเหลือเกิน หลายหลายที่สิ่งแบบนี้ก็ช่วยให้เป็นวันที่ดี สัปดาห์ที่ดี หรือแม้กระทั่วชีวิตที่มีความสุขดีได้เหมือนกัน ตัวผมก็มีโอกาสได้ยืนบนเวทีแถมยังมีผู้คนคอยส่งเสียงเชียร์ผมอีก เรานี่โชคดีเหลือเกิน ผมจึงซาบซึ้งมากเลยครับ และอาจเป็นเพราะการได้รื้อฟื้นความหลังทำให้ผมได้เขียนข้อความนี้ การที่ได้เดบิวต์มาเกือบสามปีแล้ว หลายคนอาจจะรู้สึกว่าได้เห็นผมเติบโต ผมก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน ใช่ ผมกำลังโตขึ้นครับ แล้วก็หวังว่าจะได้เติบโตขึ้น แล้วก็จะเติบโตขึ้นอีก แก่จัง… ฮ่าฮ่า แต่ผมไม่ได้ Perfect เลย ผมหวังว่าผมจะเป็นตัวของตัวเองแบบนี้ไปอีกเรื่อย ๆ แล้วก็จะเป็นคนที่ซื่อสัตย์ จริงใจ ให้กับพวกคุณเท่าที่ผม คนคนนึงจะเป็นได้ ขณะที่ riize เติบโตขึ้น briize ก็เช่นกัน ก็เลยมีความรับผิดชอบมากขึ้นที่จะต้อง support พวกคุณทุกคนให้ได้ ถ้าหาก riize ได้เป็นหนึ่งในพวกสิ่งเล็ก ๆ เรียบง่าย ธรรมดา ๆ ของชีวิตคุณ ที่ทำให้วันของคุณนั้นดีขึ้นมาอีกหน่อย ผมว่าเท่านี้มันก็เพียงพอแล้วล่ะ ไม่ได้หมายถึงว่า riize หรือ briize เป็นแค่เรื่องเล็ก ๆ ทั่ว ๆ ไป อะไรแบบนั้นนะ 555 ผมว่าคุณรู้แหละว่าผมหมายถึงอะไร #앤톤이즈히얼 #ANTON #앤톤 #RIIZE #라이즈

ชอบตรงนี้ที่แอนตันเขียนมากๆ —บางครั้งการมีความฝันก็ไม่ได้พิเศษขนาดนั้น มันเป็นสิ่งที่ดีแหละ แต่จะมีสักกี่คนกันที่ได้ใช้ชีวิตตามความฝันจริงๆ เพื่อนบางคนของผมก็ยังเปลี่ยนสาขาเรียนหลายครั้งในมหาวิทยาลัยเลย ใครจะไปรู้ คนส่วนใหญ่ก็แค่ลองไปเรื่อย ทำเป็นรู้ว่าตัวเองกำลังจะไปไหน ทั้งที่จริงๆแล้วก็ค่อยๆค้นหาตัวเองไปด้วย และความฝันก็ไม่ได้แปลว่าจะมีความสุขเสมอไป หลายครั้งแค่คำถามง่ายๆอย่าง “คุณมีความสุขไหม” กลายเป็นคำถามที่ตอบได้ยากที่สุด บางทีคำตอบมันก็อาจจะเป็นไม่ด้วย แต่ผมคิดว่าความสุขมันเริ่มจากเรื่องเล็กๆธรรมดาๆ อย่างเช่น เวลาเห็นนกทำอะไรต๊องๆ เด็กน่ารักโบกมือให้ เล่นเกมแพ้แต่ก็ได้หัวเราะ หรือกินสมูทตี้ที่overpricedแต่ดันอร่อยมากเฉย เรื่องเล็กๆพวกนั้นมันค่อยๆรวมกันกลายเป็นวันที่มีความสุข สัปดาห์ที่มีความสุขและมันอาจจะกลายเป็นชีวิตที่มีความสุขได้เลยด้วยซ้ำ ซึ่งมันจริงนะ ชีวิตคนเราก็แค่นี้แหละ ลองผิดลองถูกไปเรื่อยแล้วบางทีคนเราชอบคิดว่าความสุขต้องเป็นแบบนี้สิ แบบนั้นสิ แต่ในความเป็นจริงแค่อะไรเล็กๆน้อยในชีวิตก็นับเป็นความสุขได้แล้วอ่ะㅠㅠ ชั้นรักแอนตันมากกว่าเดิมอีก

ช่วงโควิดแอนตันอยู่อเมริกา น้องได้ลองทำเพลง พอทำมาเรื่อยๆ ก็ขอพ่อแม่ไปออดิชั่น ไปโน้มน้าวเยอะมาก ตอนแรกที่บ้านไม่อยากให้มาสายนี้ แต่สุดท้ายก็อนุญาตและได้เดบิวต์เป็น RIIZE ขอบคุณตั้นที่ไม่ยอมแพ้ต่อความฝัน ดนตรีคือทุกอย่างในชีวิตเค้าจริงๆ เข้าใจเลยว่าทำไมถึงรักดนตรีขนาดนี้ ㅠㅠ

ขอพูดนิดนึง ว่าไม่ได้แต่งฟิคให้ใครเอาไปทำยำหนังจี้ภาค 8 และไม่ได้แต่งมาเพื่ออินสไปร์ใครเพื่อไปยำยำช้างน้อยอะไรทั้งนั้น คงจะเลิกแต่งแล้วจริง ๆ นะคะ ป้าแอบนอยเพราะเจอมากกว่า 1 ครั้ง 🥹🙏🏻

โอยูลกับรยูลบอกว่า ปกติเวลาจะลงอะไรในโซเชียลต้องแจ้ง dpn ก่อนทุกครั้ง ถ้า dpn อ่านแล้วไม่ตอบเกิน 8 ชม.คือแสดงว่าแอพพรูพแล้วสามารถลงได้ น้องบอกมีกฎในทีมงานว่า ถ้า dpn อ่านแล้วไม่ตอบแปลว่าแอพพรูพแล้ว หรือถ้าอ่านแล้วชอบก็จะส่ง ㅋ /👍🏻/ ✔️ กลับมา แต่ถ้าไม่ชอบจะโทรกลับทันทีทันใดเดี๋ยวนั้นเลย cr: louvelour #JayPark #박재범 #LNGSHOT #롱샷

ร้อยคนทัก รักเรียลมาดริด

4SHOBOSHOW อีพีนี้น่ากลัวมาก ถ่ายทำ ใน โรงอาบสาธารณะร้างเมืองยอนชอน ร้างมาตั้งแต่ปี 1993 เป็นสถานที่ที่ขึ้นชื่อเรื่องผี ด้วยเหละ ชั้นรอไม่ไหวแล้ว อีพีนี้ต้องสนุกมากแน่ๆ ใครจะวิ่งคนแรก ชั้นอยากรู้มาก #4SHOBOSHOW