Senem Balaban

Güzel bir haberle karşınızdayım. Öykü kitabım yayımlandı🩵❤️ Başta editörüm Deniz Çağlar olmak üzere emeği geçen, destek olan herkese çok teşekkür ederim.

Intouchables'ın Tr versiyonu sayesinde insanlarla ses açma-kısma savaşlarımız daha az olur bundan sonra inş. amin. ferruhu dinlerler belki. (Orijinalinde de öyle bir ayrıntı var mıydı?)

Protein Çılgınlığına Son Verelim youtube.com/shorts/3ChM-4B… @YouTube aracılığıyla @agustos13

Toplumumuzdaki evliliklerin çoğunda önemli bir sorun şu; İletişimde bir yetişkin dili değil ebeveyn ya da çocuk dilini kullanmak. “Gün boyu evdesin başka ne işin var sanki. Sürekli şikayet ediyorsun.” “Sorun çocuklarda değil sende.” “Zaten işte yoruluyorum, bir de evde bu sorunlarla uğraşıyorum.” Bu cümlelerin yetişkin versiyonu zor değil. Sadece konfor alanından çıkıp sorumluluk alacaksınız. Eşinizle “rakip”değil “ekip” olacaksınız. Sürekli reels kaydırmak, sabırsız olmak, küsmek, surat asmak…

Ray Romano da girdi, vallahi şahane oldu. Tam bir gıcık

Parenthood çok güzel diziymiş.

🙌🏽 Pitingo - Quisiera Amarte Menos youtu.be/hJOLg_5S6tg?si… @YouTube aracılığıyla

Negsel

@KareliDefterr oh valla ağzına sağlık

Mütevazı davrandığım her yerde pişman oldum. Neysen o'sun. Ben bir kraliçeyim, ve bir daha bazı zavallı ezikler kendilerini daha iyi, daha konforlu hissetsinler diye tacımı çıkarıp eski püsküleri giymeyeceğim. Sarayıma soysuzları, iyilik adı altında, belki feyz alırlar, belki neşelenirler, belki iyileşirler diye almayacağım. Strandartlarımı arkadaş, eş, dost, aile farketmeksizin ne zaman düşürsem ve onlar kısa hissetmesin diye ben eğilsem pişman oldum. Egomla, öz saygımla problem yaşayan ağlayarak günlüğüne yazabilir. Kendini sevmeyen, yetersizliği, değersizliği derinden hisseden ve bunu yönetemeyen insanlar kadar tehlikeli ve habis ruhlu kimseyle karşılaşmadım. Her ışık gözlerini yakıyor, her parıltıdan nefret ediyorlar, herkesle sidik yarıştırıyorlar.

Well-played: I checked out my first song, top listens, and all-time hits since my first day on Spotify, 1/17/16. Find yours at Your Party of The Year(s)! open.spotify.com/presents/party…

honey, is everything okay... you've barely touched your fettujeanie alfredo

Sigarayı bırakmak mı istiyorsun? İşte yöntemi :P tespitstop.com/post/sigara-out

Narsist, duyguları hissetmez; onları çok ama çok başarılı bir biçimde taklit eder. Maskeleme yapar. Kara delik gibi yutar maddi ve manevi kaynaklarınızı. Manipülatiftir, direkt konuşamaz, retorik sever, kelime oyunları sever, sizi kendi sahasına çekmeden konuşmaz. Sorduğunuz sorulardan size suçlayıcı sorular sorarak, ithamlarda bulunarak kaçar. Asla konuşmak istediğiniz şeyi konuşamaz, sağlıklı bir iletişim sürdüremezsiniz. Her şeyi eğip büker, dünyayı eğip büker, inanılmaz yargılayıcıdır. Dark empat yemiyor tabi bunları, en fazla aptal rolü yapıyor narsistin bütün kartlarını görebilmek için.. (Aslında Jung'un böyle bir arketipi veya tabiri yok, ama popüler psikoloji içeriklerinde sık rastlayoruz, ben de severek kullanıyorum bu tabiri)

Bir videoda diyordu ki "Size verilen tavsiyelerin kaynağına dikkat edin. Evliliklerinde mutsuz olan kişiler evlilikle ilgili tavsiye vermeye bayılır, işinde mutsuz kişiler kariyer tavsiyesi vermeye bayılır vs" Haklı.

Mizah bloğu açtım 🧿 tespitstop.com

Bugün doktora, öğretmene, okumuşa gösterilen "saygısızlık", geçmişte okumuşa gösterilmiş "fazla" saygının sonucudur. İngiltere'de öğrenciyken ilk garip meselelerden birisi okumuşa, hocaya, doktora vs. gereksiz bir saygı gösterilmemesiydi. Hatta Hocam John Street, kendisine Sör dediğimde "bana sör deme, ben sör değilim, sadece John de" diye uyardı. Mr. Street diyorum, adam yok diyor illa John diyeceksin. Ofis saati kapı açık, sohbet ediyor hatta hastalandığımda anlı şanlı profesör bana doktora gitmemde vs. yardımcı oluyor... Aynı tavır doktorda da devam ediyor... Türkiye'de yeni mezun genç doktor bile "hocam, paşam" muamelesi beklerken, orada doktor sadece işini yapıyor. Türkiye'deki gibi "siz" diye hitap ettiğiniz kişi dönüp size "sen" diye üstten konuşmuyor. Rektör otobüs kuyruğunda benimle beraber aynı sıraya giriyor... Rektöre gösterilen saygı otobüs şoförüne gösterilen saygıdan az da değil, fazla da değil! O zaman anladım ki Türkiye'de okumuşa gösterilen ekstra "saygı" ile okumuşa gösterilen ekstra "saygısızlık" aynı paranın iki farklı yüzünden ibaretmiş meğer! Bir yerde idealizasyon, diğer tarafta devalüasyon... Oysa hepimiz eşit derecede saygıdeğer olduğumuzu kabul etsek, ne kavga olacak ne öfke. Ne de bir ünvan alabilmek için milyonlarca genç, gereksiz yere üniversitelerde kendilerini heba edecekler! Herkes sevdiği, para kazanabildiği işi, insan gibi yapacak! Ama yok, Türkiye'de zihniyet halen "ben değerliyim, sen değersizsinim ötesine geçemiyor"...

Kendi hayatında main karakter olamayan insanların başkalarının hayatında main karakter olma çabası… Kanka o işi önce kendi içinde çözmen gerekiyor yalnız kimse için sandığın kadar önemli bir varoluşun yok. Belki anan yani.