🚜Gerrit, woordkunstenaar. 리트윗함

De BV Veiligheidsstaat
Max von Kreyfelt
Nederland wordt tegenwoordig bestuurd alsof het een dependance is van een permanente NAVO-top met catering van Deloitte.
Kijk naar de moderne bestuursklasse en één ding valt direct op: steeds minder bestuurders komen nog uit de gewone samenleving. Vroeger had je politici die ooit een winkel runden, een bedrijf hadden, voor de klas stonden of simpelweg tussen normale mensen leefden. En vooral een zichtbaar indrukwekkende positie in een politieke partij hadden. Tegenwoordig rollen ze rechtstreeks uit veiligheidsdiensten, NAVO-structuren, denktanks en internationale bestuursnetwerken alsof Den Haag een LinkedIn-stageplek voor geopolitieke managers is geworden.
Dick Schoof liep vanuit de AIVD en terrorismebestrijding vrijwel rechtstreeks het Torentje binnen. David van Weel werkte jarenlang in de hogere regionen van de NAVO rond cyberdreigingen en hybride oorlogvoering. Mark Rutte promoveerde definitief tot NAVO-chef, wat ook logisch is, aangezien hij jarenlang al sprak alsof Nederland een filiaal van Brussel, met Amerikaanse beveiliging was. Kajsa Ollongren veranderde langzaam in een menselijke persmap voor Oekraïne-steun, NAVO-coördinatie en militaire opschaling. Oud leger generaal Eleonoor Boekholt regeert nu over huisvesting. En ondertussen schuiven overal dezelfde types aan bij dezelfde tafels.
Clingendael.
HCSS.
Defensiebedrijven.
Cybersecurityclubs.
Trans-Atlantische conferenties.
Altijd dezelfde gezichten.
Altijd dezelfde powerpointwoorden.
“Veerkracht.”
“Desinformatie.”
“Hybride dreigingen.”
“Internationale stabiliteit.”
Taal die zo vaak wordt herhaald dat niemand nog durft te vragen wat het eigenlijk betekent. Of belangrijker: wie bepaalt wat het betekent.
Want dat is het mooie van de moderne veiligheidsstaat: alles blijft officieel democratisch terwijl de denkrichting opvallend identiek is. Alsof de complete Haagse bestuurslaag collectief op managementretraite is geweest in een conferentiehotel tussen Brussel, Langley en Davos, waar men leerde hoe je burgers geruststelt terwijl hun invloed systematisch wordt geminimaliseerd.
En het knappe is: daar heb je niet eens een klassieke samenzwering voor nodig.
Moderne macht werkt open, veel efficiënter.
Je laat gewoon iedereen dezelfde denktanks bezoeken, dezelfde subsidies ontvangen, dezelfde experts citeren, dezelfde diners aflopen en dezelfde angstwoorden gebruiken. Na verloop van tijd denkt iedereen automatisch hetzelfde zonder dat iemand nog opdrachten hoeft te geven.
Dat heet geen dictatuur meer.
Dat heet netwerkbestuur.
Of chiquer gezegd: “weerbaarheid.”
En ondertussen mag de burger iedere vier jaar kiezen welk gezicht hem gaat uitleggen waarom hij, op eigen kosten, nóg meer bevoegdheden moet afstaan voor zijn eigen veiligheid.
Want in de BV Veiligheidsstaat staat niet de regering ter verkiezing.
Alleen de woordvoerder.
📌
Steunt u mij ook? max1909.backme.org



Nederlands





















