-

ยอมรับเลยว่าตัดใครหลายคนออกจากชีวิตเพราะขี้เกียจมานั่งคิดมากทุกวัน ไม่ชอบที่ต้องมามานั่งคิดว่าต้องทำอะไรยังไงเขาถึงจะพอใจ สุดท้ายก็ค้นพบว่า จริง ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย ปล่อยเขาไปเถอะ บางทีชีวิตมันอาจจะดีขึ้นกว่าเดิม อยู่กับคนที่เราสบายใจดีกว่า

บางทีกูก็เบื่อที่ตัวเองเป็นคนใจดีเหมือนกัน อะไรก็ได้อะไรก็ยอมคนอื่นเขาไปหมด จนทุกวันนี้เหมือนเป็นที่พึ่งสำหรับทุกคน แต่พอกูเหนื่อยบ้าง มองไปทางไหนก็ไม่เห็นมีที่ให้กูพักบ้างเลย

ความสัมพันธ์ที่ต้องมาตั้งคำถามว่ายังอยากมีกันอยู่ไหม เป็นความรู้สึกที่แตกสลายเหมือนเราพยายามอยู่ฝ่ายเดียว ทั้งๆที่จริงความรักที่ดีคือการรักโดยที่ไม่ต้องสงสัยเลยด้วยซ้ำ

จิตเป็นนาย กายเป็นเหี้ยไรไม่รู้ขี้เกียจมากเลยช่วงนี้

ถ้าถึงจุดที่ไม่ไหวอะไรก็รั้งไม่อยู่เหมือนกัน

อย่างแรกคือเราต้องยอมรับก่อนว่ามัน toxic การที่เราบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร ก็หมายความว่ายังอยากคีพทุกอย่างไว้อยู่ แต่อย่าลืมนะว่าเรา deserve ที่จะได้เจอคนที่ดี ความรักที่ดี ความสัมพันธ์ที่ดี เซฟใจตัวเองบ้าง.

เสียใจแล้วยังต้องเข้าใจแกอีกหรอ มองข้ามความรู้สึกกันมากเกินไปรึเปล่า

เป็นคนนึงที่กลัวการถูกเกลียดหรือการถูกนินทามาก จนวันนึงมาคิดได้ว่าบางทีต่อให้เราจะดีกับเขาแค่ไหนหรือต่อให้เราไม่ทำอะไรเลย ถ้าคนมันจะเกลียดมันก็เกลียดอยู่ดี ปัญหาไม่ใช่เรา อิห่านั่นต่างหากที่เป็นตัวปัญหา

คบกับคนที่เข้ากันได้แล้วชีวิตดีชิบหาย อยากไปทำกิจกรรมนอกบ้าน ไปกินข้าว ไปเที่ยว ไปไหนก็ทำด้วยกันได้หมด มองตารู้ใจ ความคิดไปในทิศทางเดียวกัน เป้าหมายชีวิตตรงกัน แม่งคือความลงตัวแบบกลมกล่อมอะ ไม่ต้องเสียเวลามาร้องไห้ เสียใจ toxic ใส่กัน ไม่ต้องมาตีกันทุกเรื่องให้เสียสุขภาพจิต โคตรดี

เป็นคนยอมแพ้ง่ายมากถ้าอยู่ในสถานการณ์แบบ situationship รู้สึกเรารักตัวเองได้ดีกว่าเอาใจไปเล่นกับความไม่แน่นอนของใครไม่รู้

ก็เสียใจแหละ เพราะคนที่คิดว่าน่าเข้าใจเราที่สุดกลับไม่เข้าใจอะไรเราเลย

ประโยคที่ว่า “คนที่รักแบบไม่เผื่อใจนั่นแหละที่ต้องมาจัดการความรู้สึกตัวเอง” จริงมาเสมอ

ถึงตอนเด็กจะเจ๋งแค่ไหน สุดท้ายคงโตไปเป็นผู้ใหญ่ที่แสนธรรมดา แต่มันจะไม่เป็นไร ตัวเราในวัยเยาว์ก็คงไม่ได้ผิดหวังอะไร เพราะโลกมันโหดและยากกว่าที่คิด แค่ผ่านวันที่เหนื่อยหรือเศร้าจนแทบใจสลายมาได้ ก็เก่งมากแล้ว แค่ยังคงมีชีวิตอยู่ สักวันเราจะเบ่งบาน everything will be alright จริงๆ

หากสุดท้ายแล้วมันไม่ใช่ฉัน ก็ไม่เป็นไรเพราะฉันทำเต็มที่แล้ว

อะไรก็ได้ ขอแค่หัวใจปลอดภัยก็พอ

:– )

ไม่ว่าเติบโตไปในทิศทางไหนก็ขอให้เป็นทางที่ใช่และมีความสุขกับทุกสิ่งที่ทำเสมอ

ก็ยังไม่เก่ง ยังหัดรักตัวเองอยู่เหมือนกัน

ชอบตอนที่ตัวเองไม่ได้ยึดติดกับอะไร ไม่ได้ยึดติดกับใครทั้งนั้น เพราะมันสบายใจมาก หัวโล่งแบบสุดๆอะ