eatwithmouthstaywitตี๋ 리트윗함

“ผมอะสังเกตมาตั้งแต่เริ่มทริปแล้ว ผมเริ่มมี
ความรู้สึกว่าไม่ว่าผมจะไปไปไปนั่ง หรือไปอยู่ตรงไหนอะสมมุติตรงข้างๆมีที่ว่างอ่ะ ไทยจะมานั่งตรงนั้นไม่รู้ว่าบังเอิญหรือเปล่าตอนแรก เนี่ยๆรู้เลยว่าพอพูดจะทำหน้าแบบนี้ ผมอ่ะสังเกตมาหลายครั้งแล้ว ผมอ่ะแบบ3 4 5 ครั้งแล้วผมแบบเฮ้ยที่ก็มีตั้งเยอะมานั่งตรงนี้ทำไมเนี้ย แล้วก็มันเป็นแบบเนี้ยะบ่อยมาก แล้วจนจนอะไรรู้ไหม จนอะไรรู้ไหม จนบางครั้งอ่ะผมลองดูนะ ผมลองอย่างเช่นตอนต่อแถวไปไปนกเงือก ไปนกเงือก ผมผมก็ลองดูว่าแบบเฮ้ยอันเนี้ยให้พี่อลันลงก่อนแล้ว เดี๋ยวแล้วผมจะดูว่าไอ้ไทยไทย ไทยจะหยุดรอหรือเปล่า เออผมผมดูแล้ว แล้วผมแบบผมก็เอ้ยไอ้ไทยมันหยุดรอว่ะ ถ้าเกิดผมเดินต่อเดี๋ยวผมต้องได้นั่งข้างมันอีกแล้ว ผมก็เลยรอให้ให้คนอื่นลงไปก่อน แล้วผมบอกอ้อไอ้ไทยเดินไปแล้วผมก็เดิน จะได้ไม่ต้องแบบอยู่ข้างข้างกัน แล้วผมแล้วผมพยายามทำแบบเนี้ยแบบค่อนข้างบ่อย”
ไทย































