Mises Instituut Nederland

Veel van wat vandaag als oplossing wordt gepresenteerd (meer uitgaven, meer regels, meer centrale sturing) ligt juist aan de basis van de problemen. Benieuwd waarom? Kom naar de Mises conferentie 2026! 👇🏼 🎟️ Tickets: mises.nl/etn/mises-nl/

fd.nl/financiele-mar… Wie bepaalt hoe pensioenvermogen wordt belegd? Individuele deelnemers hebben nauwelijks inspraak en zijn verplicht deel te nemen. Is uw pensioen eigenlijk wel úw pensioen?

€17 mrd? Vermoedelijk is het een veelvoud, dat ook cumulatief is. Die 17 miljard zijn de kosten van de bureaucratie, maar bevatten niet de kosten van de veelal contraproductieve regels en de innovatie, productiviteitsstijging, economische groei en welvaartsstijging die worden gemist.

De Oostenrijkse kijk op de oorlogsstaat👇🏼

Austrians don't oppose the Fed in addition to opposing the warfare state. @ConnorOKeeffe: we oppose the Fed because we oppose the warfare state. Inflation is what lets Washington fight endless wars while hiding the bill. It all goes together. #MisesU

De realiteit is dat we een instabiel geldstelsel kennen en overheden die veel te groot zijn, veel te veel lenen en toegang hebben tot de “geldpers”. Dat is de Oostenrijkse analyse van het ontspoorde huidige systeem en de basis voor een voorgestelde verandering. MMT voedt de ontsporing verder: de gedachte dat de overheid zo veel mogelijk beslag op de productiecapaciteit moet leggen, omdat de overheid beter in staat zou zijn middelen te alloceren dan burgers/ondernemers zelf via het marktmechanisme. Dat is misschien wel de grootste denkfout van MMT-ers.

'Belastingen hervormen is meer dan vereenvoudigen' fd.nl/opinie/1605753… FD blijft voor verhogen vermogensbelasting. Blind voor de negatieve effecten die dit zal hebben op sparen, investeren, productiviteitsgroei, economische groei. De overheid moet kleiner en belastingen⬇️

We imagine the market runs on self-interest and government on selfless public service. Buchanan's public choice drops the double standard: it's the same people, with the same motives, on both sides. Tate Fegley on politics without romance. #MisesU

"No “experience” or so-called empirical evidence can ever falsify, beat, or trump praxeology and logic, but praxeology and praxeological reasoning can reveal that there is something wrong about some alleged experience or evidence" #page=81" target="_blank" rel="nofollow noopener">cdn.mises.org/files/2026-05/…

Schaarste is een economisch gegeven. Dwang is een politieke keuze. In de Nederlandse polder worden die twee vaak met elkaar verward. Zodra iets schaars is, klinkt vrijwel automatisch de conclusie dat “we keuzes moeten maken”, waarna dat “we” al snel betekent dat overheid, adviesorganen en belangengroepen bepalen welke keuzes anderen mogen maken. Maar schaarste betekent iets anders. Mensen willen meer verschillende dingen dan met de beschikbare tijd, arbeid, grondstoffen, ruimte en kapitaal tegelijk kunnen worden geproduceerd. Daarom moeten middelen voortdurend tussen concurrerende toepassingen worden verdeeld. Iedere samenleving doet dat. De relevante vraag is niet óf er verdeeld wordt, maar hoe. In een markt gebeurt dat via miljoenen afzonderlijke beslissingen. Prijzen geven informatie over relatieve schaarste. Wordt iets schaarser terwijl de vraag gelijk blijft, dan stijgt doorgaans de prijs. Dat doet drie dingen tegelijk: consumenten gaan zuiniger gebruiken, producenten krijgen een prikkel meer aan te bieden en ondernemers zoeken alternatieven. Niemand hoeft daarvoor te weten hoeveel koper, woningen, elektriciteit of arbeidsuren Nederland “nodig heeft”. Het prijsmechanisme coördineert verspreide kennis die geen ministerie ooit centraal kan verzamelen. De Nederlandse polder geeft aan schaarste echter vaak een merkwaardige politieke betekenis. Schaarste wordt niet behandeld als informatie waarop mensen reageren, maar als legitimatie voor collectieve sturing. Er is schaarse ruimte, dus de overheid moet bepalen wat ermee gebeurt. Er is netcongestie, dus aansluitingen moeten politiek worden geprioriteerd. Er zijn te weinig woningen, dus er moeten meer regels over huren, bouwen en toewijzen komen. Er is schaarse milieuruimte, dus ambtenaren moeten rechten verdelen. Daar zit bovendien een geïnteresseerd element in. Wie schaarste politiek laat verdelen, creëert macht voor degene die verdeelt. Rond iedere verdelingsmachine ontstaat vervolgens een ecosysteem van ministeries, toezichthouders, adviesraden, consultants, brancheorganisaties, subsidieontvangers en lobbyisten. Zij discussiëren vervolgens niet alleen over de omvang van de taart, maar vooral over wie welk stuk krijgt. De politieke interpretatie van schaarste is daardoor zelden institutioneel neutraal. Nog belangrijker: veel concrete schaarste is geen natuurverschijnsel. Nederland heeft niet simpelweg “te weinig woningen”. Bouwgrond wordt planologisch beperkt, procedures duren jaren, bestemmingen worden politiek vastgesteld en bouw wordt omgeven door voorschriften. Elektriciteitscapaciteit is niet uitsluitend fysiek schaars; investeringsregimes, vergunningen, regulering en tariefstructuren beïnvloeden hoe snel capaciteit kan worden uitgebreid. Zelfs ruimte is economisch geen vaste categorie: dezelfde vierkante kilometer kan afhankelijk van infrastructuur, bouwhoogte en gebruiksregels radicaal verschillende hoeveelheden wonen, werken en mobiliteit voortbrengen. Daarom moet bij iedere politieke verwijzing naar schaarste eerst de vraag worden gesteld: waarom is dit schaars? Pas daarna komt de vraag hoe ermee moet worden omgegaan. De polder draait die volgorde graag om. Zij constateert een tekort en presenteert vervolgens verdeling, normering, subsidiëring, quotering of verbod als onvermijdelijk. Daarmee wordt een politieke keuze vermomd als economische noodzaak. Schaarste vereist keuzes. Maar daaruit volgt helemaal niet dat die keuzes collectief moeten worden gemaakt. Integendeel: juist omdat kennis, voorkeuren en omstandigheden verspreid zijn over miljoenen mensen, is decentralisatie essentieel. Schaarste is onvermijdelijk. Dwang niet.

If you believe socialism works, why are you waiting? Redistribute your own wealth. Get a group of like-minded individuals and pool your wealth. Create an online community where you all work and everyone pays their income into a pool which is evenly distributed. What is stopping you from doing this and why are you insisting everyone in a jurisdiction participate before starting? Someone give me the answers!

Elon Musk: Money won't matter in 2036. What do you want money for? You want money for goods and services: food, housing, transport, entertainment. If robots and AI are providing more goods and services than any human could possibly consume, what do you need money for in that case? Source: The Economist

Wetenschap wordt vaak gezien als neutraal, objectief en vrij van politieke invloed. Maar ook wetenschappelijke disciplines werken binnen dominante paradigma’s: denkkaders die bepalen welke vragen worden gesteld. 🔗Lees het artikel hier: lnkd.in/eg-YC44P

Watch live!

#MisesU begins now! Tune in live:

Het VVD-manifest noemt zich liberaal, maar hoe liberaal is het werkelijk? Een kritische analyse langs de meetlat van klassiek liberalisme en libertarisme. 👇 mises.nl/het-liberaal-m…

De functie van het statisme is werknemers ervan te overtuigen dat zij afhankelijk moeten zijn van de staat, in plaats van van hun eigen talent en hun werkgever.

Een van de grootste blinde vlekken van de moderne economische wetenschap is het concept van ondernemerschap. Vrijwel iedere econoom zal erkennen dat innovatie, productiviteitsgroei en welvaart uiteindelijk voortkomen uit ondernemerschap. Toch speelt ondernemerschap in veel van de meest gebruikte academische handboeken niet of nauwelijks een rol. Paul A. Samuelson & William D. Nordhaus, Economics pearson.com/en-us/subject-… N. Gregory Mankiw, Principles of Economics cengage.com/c/principles-o… Hal R. Varian, Intermediate Microeconomics: A Modern Approach wwnorton.com/books/97803936… Andreu Mas-Colell, Michael D. Whinston & Jerry R. Green, Microeconomic Theory global.oup.com/academic/produ… Olivier Blanchard, Macroeconomics pearson.com/en-us/subject-… Rudiger Dornbusch, Stanley Fischer & Richard Startz, Macroeconomics mheducation.com/highered/produ… Duizenden pagina’s over evenwicht, marktfalen, prijselasticiteiten, monetair beleid, begrotingspolitiek en wiskundige modellen. Maar de ondernemer verschijnt hooguit als eigenaar van een abstract bedrijf of als een productiefactor tussen arbeid en kapitaal. Dat is een opmerkelijke omissie. Zonder ondernemers bestaan er geen nieuwe markten, geen prijsontdekking, geen innovatie en uiteindelijk ook geen economische vooruitgang. Concurrentie is geen statisch evenwicht, maar een voortdurend proces van experimenteren, ontdekken en verbeteren. Misschien verklaart dat ook waarom zoveel economen uitblinken in het analyseren van bestaande markten, maar veel minder in het begrijpen hoe markten überhaupt ontstaan en zich ontwikkelen. Wie de ondernemer uit de economische theorie weglaat, laat juist het meest dynamische element van een markteconomie buiten beschouwing. Dat is een fundamentele tekortkoming.

One cannot understand how "the market" works without recognizing that consumer sovereignty lies at its core. Often distorted and misunderstood, it observes the fact that consumers decide whether, when, where, how, and at what prices they will buy what producers offer for sale.