Kanroy

ชอบไวบ์การลงรูปของแจฮยอนตอนไปทำงานที่ต่างประเทศมาก 🥺🫳🏻

เข้าใจ ถูกต้อง ล้มตึง

ทั้งๆที่เราอยู่ใกล้กันแค่นี้แต่ทำไมดูไกลจัง

‘ขอให้ได้เจอคนที่อยากเล่าเรื่องราวในแต่ละวันให้ฟัง และเขาเองก็รับฟังด้วยความเต็มใจ’

ความชอบก็ลดน้อยลงตามกาลเวลา

หวังว่าสักวัน ความคิดถึงของเราจะบังเอิญตรงกันบ้างนะ

dear me,

จุดแข็งคือกะโหลก จุดอ่อนคือสมอง

ไม่เสียใจแล้วแต่พอนึกย้อนกลับไปก็น่าเสียดายจริงๆ แหละ มันเกือบจะไปด้วยดีด้วยซ้ำนี่

บรรยากาศพาเศร้าเหมือนฝนที่กำลังตกอยู่ในใจ

ยกให้เป็นเดือนมิถุนายนที่แสนใจร้าย

“ไม่อยากให้เธอไม่สบาย” เป็นประโยคบอกรัก

สักวันเราจะกลายเป็นบุคคลที่สูญหายในความทรงจำของใครสักคน

ความจริงแล้วเราแค่คิดถึงแกอยู่ฝ่ายเดียว

เตือนตัวเองทุกวันว่าอย่ารู้สึกมากไปกว่านี้

ยินดีที่ได้พบเธอเสมอแม้จะจากลากันก็ตาม

อย่ายกเพลงโปรดให้ใครอีกเลย :-)

กลิ่นดอกไม้ (clarinet)

เวลาชอบใครคือชอบนานมากจริงๆ ชอบเป็นปีๆเลยแหละ

“พอรู้ว่าเธอมีคนที่ชอบแล้ว หัวใจมันก็เจ็บแปลกๆ”