Quentin

Entrikayı siyasi zeka ile özdeşleştirip hayran olmak hatta bunu organik bir hayatta kalma refleksi olarak görüp, takdir etmek… 32 boyutlu satrançlar, iki al-ver yapıp olmayanı olduran derin ve gizemli dokunuşlar… Bunların hepsi hukukun yerine gücü koyan ilkel bir tarzın pazarlanması, başka bir şey değil.

78 yaşında bu arada. Yapay zeka çağında ülkeyi, gençleri soktukları duruma bak. Ben gençler adına, ülkem adına kahroluyorum. Nasıl bir zamana denk geldik arkadaş akıl alır gibi değil.

@BehlulOzkan Tamamen parti elitleri arası kişisel gerilimlere kurban gittiğimizi düşünüyorum

Kılıçdaroğlu mezarından çıkan bir hortlak gibi görünüyor birçok muhalifin gözüne. Hatta, iktidar tarafından muhalefet musallat edildiği de düşünülüyor. Bu İslami korku filmleri senaryosunu andıran kurgu maalesef gerçek değil. Gerçek olan ise, Kemal Bey'in asla gömülmediği, hatta yaraları bereleri temizlenerek, harikulade bir makyajla mumyalanıp müzeye kaldırıldığı. Yani, CHP'nin kendini mutlu hissetmesi için Kılıçdaroğlu'nun tebessüm eder haliyle, yüzü pudralanmış şekilde ama donuk bakışlarla bir fanus içinde olması ve parti müzesindeki yerini alması gerekiyordu. Bu ikisinin, yani hortlak ile mumyanın farkı ne peki? Niçin bu yazıya böyle başladım? Bu fark önemli çünkü, hortlak usulünce gömülmemiştir. Kapanmayan bir hesabını kapatmak için aramıza büyük bir haklılık ve intikam duygusuyla geri döner. Mumya ise geride kalanlarla bütün hesaplarını kapatmıştır. Gidişiyle hem üzer hem de geri dönmemesi için olabildiğince pohpohlanır. Maalesef, hem İmamoğlu hem de CHP yönetimi Kemal Bey'e gönlü hoş tutulması, kışkırtılmaması gereken ve müzede güzel durması gereken bir mumya muamelesi yaptı. Ve bunu yaparken, Kemal Bey hakkında olumsuz, eleştirel tek kelime etmediler. Öyle ki, Kemal Bey'i kongrede devirirken dahi, küçük partilere verilen milletvekillikleri konusunda birkaç sızlanma haricinde, 14 Mayıs Başkanlık seçimlerinin niçin kaybedildiğinin bile bir sorgulaması yapılmadı. Yani Kemal Bey gitmeliydi ama niçin gitmesi gerektiği etraflıca tartışılmadı. Birçok CHPli için kongre sonuçları, parti ruhunu sindirmiş yüzlerce delegenin aslında Kılıçdaroğlu ile hesaplaşma anıydı. Belki onunla kamuoyu önünde hesaplaşılmamıştı ancak delege başkanlığı elinden alarak reaksiyon vermişti. Bu yeterliydi. Bu tarihten sonra yeni yönetim de Kemal Bey de susacaktı. Tarihe dokunulmayacak, 14 Mayıs'ın hesabı ortada kalacaktı. Üstelik günah keçisi de hazırdı. Birçok muhalife, seçimlerin Akşener yüzünden kaybedildiği, Akşener'in aslında hep iktidar adına çalıştığı söylendi. Akşener'in oğlunun büyükelçi olacağı, kendisinin cumhurbaşkanı yardımcısı olacağı vs. iddiaları sistemli bir şekilde yayıldı. (Bugün birçok muhalif, Akşener'in siyaseti bıraktıktan ve saçını boyattıktan sonra Erdoğan'la yaptığı, medyaya açık olmasını kendisinin istediği ve 90lı yıllardaki Kürt sorunu üzerine konuşulan 35 dk'lık sohbeti veri kabul ediyor ve Akşener'in seçimleri sattığını düşünüyor). Böylece, Kemal Bey'in aday belirleme sürecini nasıl ablukaya aldığı, kamuoyunu nasıl manipüle ettiği, parti kaynaklarını nasıl savurganca harcadığı, en popüler iki aday olan İmamoğlu ve Yavaş'ı nasıl sindirdiği vb. gibi konular konuşulmadı. Kemal Bey böylece püri pak bir şekilde müzeye kondu. Lafı geçtiği zaman "başımızın üstünde yeri var" gibi ifadelerle taltif edildi. Kemal Bey'in üzerine gidilmemesi aslında sadece onunla alakalı bir durum değil. Onun aday olması için çalışıp didinen partililer, onu demokrasi peygamberi olarak görüp parlatan aydınlar, onun adaylığına itiraz edenleri hunharca linç eden sempatizanlar, onun kazanacağını iddia eden anketçiler vs. vs. hepsi bu sayede sorumluluktan ve yüzleşmeden ve özeleştiriden kurtulmuş oluyordu. Kısacası kongre sonrası Kemal Bey'e söylenen şey koltuğunu bırakması ve susması karşılığında itibarının korunmasıydı. Müzede ona ayrılan yerde mütebessim ifadesiyle sonsuza kadar yaşayabilirdi. Öte yandan, muhtemelen Kemal Bey ise hiçkimsenin itiraz etmediği başkan adaylığı günlerini anımsıyor ve hatayı gerçekten de kendisinde bulmuyordu. Ne 14 Mayıs öncesinde ne de sonrasında hiç kimse kendisine hatalı olduğunu söylememişti. Tabir caizse herkes oradaydı. Ve bu herkes arasında bedel ödeyen, koltuğunu kaybeden niçin kendisi olmuştu? Bu soru asla cevaplanmadı ve Kemal Bey'i bir mumyadan bir hortlağa dönüştürdü. Yerel seçim zaferi ise artık hem CHP'ye hem İmamoğlu'na hem de muhalif tabana geçmişe kalın bir sünger çekme şansı verdi. Bu sonuçlar sayesinde herkes aklanıp çıktı. Bu seçimlere kadar yeniden yazılan bir tarih varken seçimlerden sonra bilinçli bir hafıza kaybı yaşandı. Geçmişte kalan her şey lüzumsuzdu ve bunu tartışmak zaman kaybıydı. (Mesela, Özdağ'ın 3 sene boyunca muhalefete PKKlı demesi, sarı muhalefet olarak yaftalaması, ZP'nin çıkardığı başkan adayının Erdoğan'ı desteklemesi ve Özdağ'ın Erdoğan ile kabine pazarlığı yapmaya çalışması gibi konular hemen unutuldu ve Ödağ muhalefetin makbul bir aktörü olarak aileye kabul edildi). Seçim kazanılacak, iktidar gelecekti. Lazım olan İmamoğlu etrafında kenetlenilmesiydi, başka bir şey değil. Gerek İmamoğlu soruşturmasında gerekse kongre iptali davasında ölümden sonra artık rutin hayatına dönen insanların neşesini, coşkusunu gören ve buna öfke duyan bir ölünün isyanı var. Geri dönmek ve kaybettiği ne varsa almak istiyor. Ölmeyi hak ettiğini kimse konuşmadığı için kendini öldürülmüş olarak görüyor. Ve eceliyle ölmediği için, öldürüldüğü için yaşama döndüğü zaman hayatın doğal akışına kavuşacağını düşünüyor. Bence bu düşüncesinde de haksız sayılmaz. Kılıçdaroğlu'nun yeniden partinin başına gelmesi durumunda onunla hesaplaşacak insanlar var mı? Yani partiyi ablukaya alıp onu parti binasına sokmayan kalabalıktan değil fikri anlamda hesaplaşacak bir partili var mı? Bu iş yine Berk'e Nevşin'e Emrah'a Ruşen'e mi kalacak yoksa milletvekilleri ya da genel merkez yöneticileri parti içi etkin bir muhalefet yapacaklar mı? Ya da partiden ayrılıp yeni bir siyasi hareket başlatma güçleri var mı? CHP logosunu arkalarında bırakıp gidebilecekler mi? İnşallah evet ama muhtemelen hayır. Kol kırılacak, yen içinde kalacak. Aylar geçecek, gündem değişecek, yeni halkla ilişkiler ajansları işe alınacak, delegeler yenilenecek, belediyelere yönelik operasyonlar duracak, ihale süreçleri yeniden başlayacak, eli sopalı bir medya sorumlusu basını yine kontrol altına alacak, sahte anketlerle göz boyanacak, yeniden vekil olmak isteyenler usul usul Kemal Bey e yaklaşmanın yollarını arayacaklar, CHP Türkiye'nin teminatıdır dencek, fırka romantizmi yapılacak.... Henüz mahkemeye bir ay var ve belki Kemal Kılıçdaroğlu ile esaslı bir hesaplaşma yapılması mahkeme kararını değiştirmeyecek. Ama en azından, Kemal Bey'in hortlamasını ve CHP'nin bir hortlak tarafından yönetileceğini tescillemek için bu vakit yeterli.

Özgür Özel'in bu kadar alttan alması düşündürücü. Karşı tarafın elinde "kozlar" var demektir. Üstelik, Ali Mahir Başarır'dan anladığımız kadarıyla ihanet komisyonuna vekil vermek suretiyle iktidar yardakçısından müphem bir söz almışlar, ona güvenmişler. Hiç alternatif senaryo çalışmamışlar, ellerinde mutlak butlan çıkarsa ne yapılacağına dair hazır stratejiler, planlar yokmuş. Ümitliydim ama buradan bir şey çıkmaz. Dün Kürt Kürt Kürt diye tutturan Özel bugün de Sayın Sayın Sayın diye tutturacak. Bize düşen insanların siyasetten büsbütün ümit kesmesini engelleyebildiğimiz kadar engellemek.

Seçimlerin üzerine yürütme organının gölgesi düştü. Artık adil seçim olacağına nasıl inanalım?

@giovincobjk17 nerden alıyonuz bunu

Gerçekten çok kaliteli ürün yapmışlar bayıldım

Ulusalcı muharrem racon kesiyor türkçü ümit racon kesiyor ülkücü musavat racon kesiyor sos-dem özgür kavgada çanta tutan bebeler gibi kenarda bekliyor..“bu koltukta ben oturuyorum heveslenen varsa gelsin kucağıma” deyip mevzuyu kapatsana amk başımıza bela şu sos-dem nonoşluğu

@cansyyaa baksana havada asılı kalabiliyor daha ne yapsın

Normal mayonezden farklı olarak ne yapmış ki kavanoza layık olmus çok merak ettik

Küçücük çıkarlar için arkadaşlarına ihanet etmeye hazır, küçücük tehditle dahi yüzleşmekten korkan, omurgasız, iradesiz, en önemlisi hayalsiz, hayatsız ve haysiyetsiz bir kitleyle diktatör devrilmez.

İstanbul Belediye Başkanı seçilen Recep Tayyip Erdoğan hakkında yapılan bir sokak röportajı. (1994)

Yıllardır hep aynı şeyi söylüyordum; “tarih herkesi hak ettiği yere koyar”, fakat gördüm ki bazen tarih bile sizi koyacak yer bulamayabilir…

buna da cesaret edemezler diye düşündüğünüz ne varsa yapacaklar.

Bir tanesi çıkıp da özür dilemiyor. Biz size yanlış adamı dayattık demiyor. Hiçbir şey olmamış gibi devam ediyorlar. Bugünlerin mimarı hepsi. Bunlara bugün hesap sormayanlar her şeyi hak ediyor.

@kilicdarogluk Yazıklar olsun…

7 oklu yeni parti kuralım 7. ok kemale girsin

Seks kasediyle başa gelen, partideki tüm Atatürkçüleri tasfiye eden, tarihin en zayıf Tayyip'ine karşı kendini aday gösterip seçimi hediye eden, ne karar çıkacağını biliyormuşçasına bir gün önceden sesleniş videosu paylaşan bu herifin ajan olduğunu göremeyen siktirsin gitsin.

Tolga sağ, erdal erzincan, sabahat akkiraz..çıkın da aleviler adına doğru düzgün ortak bi tepki gösterin, bu adam başımıza bela olurken sizin de payınız büyük.