🏴RustCole☯️🇮🇷
33.3K posts

🏴RustCole☯️🇮🇷
@DarkSecretCosmo
حقیقت میگم هر کس بدش میاد بیاد




ترامپ مذاکرات لاین اسلام آباد را به مکانیزمی جهت کنترل فشار در بازارهای مالی جهان مبدل ساخته و بارها متناسب با رفتار بازار باند در آمریکا بشکل تاکتیکی در مذاکرات انعطاف نشان داده تا مانع از کنترل خارج شدن روندها شود و از طرف دیگر امید بسیاری به خونریزی داخلی اقتصاد ایران بسته است؛ و این در حالیست که سیاستمدار ایرانی ظاهرا تمام تخم مرغهای خود را در سبد این مذاکرات گذاشته و امیدوار است این فشار فزاینده داخلی در نهایت با نتایجی مثبت از این مذاکرات مهار شود. عجیب است که هنوز برخی متوجه نشده اند که حتی در صورت توافق در اسلام آباد، خونی که در اقتصاد ایران از میانه زخمهای عمیق فواره میزند و ممکن است دوباره در کف خیابان فاجعه بیافریند، به سرعت مهار نخواهد شد. ایران در مسابقه تاب آوری تنها زمانی شانس خواهد داشت که به موازات اسلام آباد لاین مذاکرات پکن و مسکو را جدا فعال کند و ارتباط با چین و روسیه را نه از لنز وساطت و ضمانت مذاکره با آمریکا، بلکه از لنز ارتقای راهبردی روابط دو جانبه و سه جانبه و افزایش تاب آوری اقتصاد خود ببیند. در صورت پیشرفت در این مذاکرات، ایران به شکل خودکار وضعیت بهتری در مذاکرات دو جانبه با آمریکا پیدا خواهد کرد و ای بسا بتوان راه حلی برای گره پرونده هسته ای ایران یافت و شاید وساطت و ضمانت هم رنگ و بویی از واقعیت به خود بگیرد. در صورت اصرار بر وضع موجود و اتلاف وقت در تبادل پیشنویسها، که مسیری بارها آزموده شده و شکست خورده است، این احتمال جدی است که ایران تحت فشار مسایل داخلی و بن بست در پرونده هسته ای، دچار انشقاق سیاسی درونی شده و ناچار شود دفعتا و بشکلی کنترل نشده از بسیاری از خطوط قرمز خود عقب نشینی نماید. امیدواریم که این چنین نشود.


🔴تازهترین اخبار از جزئیات مذاکره: آمریکا انعطاف نشان ندهد، مذاکره شکست میخورد ۱/۶



سعی کنید تا سه ماه آینده هر جور شده از بازار #کریپتو خارج شید. حتما فرصت های مناسبی میده که با حداقل هزینه خروج بزنید.



مناقشه علی کریمی و شاهین نجفی چند نکته مهم را دوباره یادآوری کرد. این ماجرا نشان داد یک نفر میتواند محبوب، مشهور و حتی الهامبخش باشد، اما ثبات سیاسی نداشته باشد؛ چون تصمیمهایش بیشتر بر احساس، فضای لحظهای و ترند عمومی سوار است تا آیندهنگری و شناخت عمیق سیاسی. اما چند سؤال مهم در ذهن من باقی ماند. آیا باز هم کودکستانی یارگیری و تیمسازی راه افتاده؟ یکی مستقیم یا غیرمستقیم از این طرف حمایت میکند، دیگری واکنش نشان میدهد، بعد هم با شعار «شاه، شاه» شاه را سپر دعواهای شخصی خود قرار میدهند و به جان هم میافتند. ما هنوز لگد به توپ علی کریمی به «ساک» در مستطیل سبز را فراموش نکردهایم. همانطور که آهنگ «لیلی لیلی» شاهین نجفی را هم از یاد نبردهایم. برای همین، وجدان خودمان را ترازو قرار دادیم و تا امروز همه را به خویشتنداری، حفظ جبهه واحد و کنترل اختلافات دعوت کردیم. در نهایت، دغدغه مردم داخل ایران با دغدغه بسیاری از ما در خارج فرق میکند. مردم زیر فشار واقعی، ترس واقعی و فرسایش واقعی زندگی میکنند. ما طرف مردم ایران هستیم، نه دعواهای بیپایان سلبریتیها و تیمهایی که میآیند و میروند. اما یک نکته مهمتر هم هست؛ مخاطب امروز خودش باید تحلیلگر باشد. باید بتواند لایههای پنهان اختلافات را ببیند. ممکن است از یک مهره نفوذی استفاده شود، ممکن است کسی ناگهان بگوید «مگر مردم قرار است تا ابد عزادار بمانند؟» و آرامآرام همان مسیر فرسایش انقلاب مهسا را بازتولید کند. مخلص کلام؛ ما دیگر وارد دعوای سلبریتیها نمیشویم و راه خودمان را میرویم. اما اگر بخواهم یک پیشنهاد بدهم، این جریان بیش از هرچیز به یک روابط عمومی حرفهای، اتاق حل اختلافات داخلی و توانایی حفظ امید مردم نیاز دارد. هیچ جنبشی با نمایش دائمی اختلافاتش در برابر عموم پیروز نمی شود…















I think we are either bombing Iran or conquering Cuba this weekend.

من با تمام وجود در کنار هر تصمیمی خواهم ایستاد که از سوی مردان میدان اتخاذ شود؛ چنانکه عمیقاً باور دارم تدابیر رهبری در ظرایف مسائل بینالمللی و معادلات پیچیده جنگ، از عالیترین سطح منطق و درایت برخوردار است. #میدان






شصت سال حماقت و خیانت؛ بررسی کارنامه نهضت آزادی: نهضت آزادی ایران در اردیبهشتماه ۱۳۴۰ تأسیس شد؛ حزبی که از همان آغاز، خشتِ نخستش کج نهاده شد و تا امروز نیز بر همان منهج و مشیِ پیشین پای فشرده است. بنا به گفته عزت الله سحابی، یکی از بنیان گذاران حزب، فلسفه وجودی این حزب جدا کردن مشی آنها از روش سکولار امثال دکتر صدیقی بود. پس از فوت آیتالله بروجردی، سحابی و دوستانش به زنده یاد دکترصدیقی اعتراض میکنند که چرا مراسمی برای بزرگداشت آن مرحوم توسط شما گرفته نشده است. دکترصدیقی درجواب میگوید: براساس آموزههای مشروطیت و باورهای اصولیمان مذهب میبایست از سیاست جدا باشد و چنین بزرگداشتی برای ما معنی ندارد. ازآن پس آنها احساس میکنند که بایست حزبی با مرام و مسلکی اسلامی تاسیس نمایند.(خاطرات سحابی، جلد اول، ص۲۳۹) بنیان گذاران اولیه شامل پدر و پسر سحابی، مهدی بازرگان، محمودطالقانی، عباس شیبانی، احمد صدرحاج سیدجوادی و چندتن دیگر بودند. درهمان جلسات اولیه بحث بر سر حد و حدود دخالت آموزههای دینی در حزب بالا میگیرد. سحابی پدر، یداللهشان را عرض میکنم، با عضویت زنان و افراد غیرمسلمان در حزب مخالف بود ولی با چانهزنی های بسیار تن به عضویت صرفا زنان داد، اما با شرط و شروط خاص. وی و محمود طالقانی شرطی برای حضور زنان در حزب وضع میکنند: که زنان بایست با حجاب کامل در جلسات شرکت کنند. از همان گام نخست زنان را مجبور به پوشیدن لچک و چارقد میکنند. البته با توجه به سابقه اعضای این حزب تازه تاسیس، گنجاندن چنین شرطی برای عضویت در حزب عجیب نبود. عزت الله سحابی از سوابق مشعشع پدرش در آموزش و پرورش و در برخورد با دانش آموزان دختر چنین بیان میکند: "دکتر سحابی در بازرسی مدارس دخترانه هم دقت میکرد و به طرز لباس پوشیدن و سر و وضع دختران دانشآموز و حتی معلمین آنها رسیدگی میکرد و مثلا دانشآموزانی که آرایش کرده و سر و وضع نامرتبی داشتند ازکلاس بیرون میکرد" دیگر عضو حزب، عزت الله سحابی بود که در بیخردی کوس رقابت میزد با پدرش. وی در مقالهای در گنج شایگان به انتقاد از انجمن فرهنگی ایران و آمریکا پرداخت و آن را نشانه نفوذ کفار برمسلمانان از طریق زن و شراب دانسته بود. و یا محمود طالقانی که از اعضا اصلی و بنیان گذار حزب بود، ملایی بود که به هنگامفرار گروه فدائیان اسلام و نواب صفوی، به آنها پناه داد و از اقدامات متحجرانه و ترورهای آنها حمایت میکرد. اما شاخص ترین چهره حزب، مهدی بازرگان بود. برای درک اندیشههای وی بهتر است به کتاب وی مراجعه کنیم. بازرگان در کتاب عشق و پرستش یا ترمودینامیک انسان درباره موسیقی چنین نظراتی بیان میکند: "آوازها و موسیقی های طرب انگیز و سایر مشغولیات کیف آور که ایجاد نشاط موقت مصنوعی می نمایند، مشکلات و رنج ها را از یاد می برد. می گویند رفع خستگی و ملالت می نماید و انسان را برای زندگی آماده می کند. ولی باید دید مگر هر ملالت و رنجی بد است. اگر درد و احتیاج در دنیا نبود، حرکت و تربیتی حاصل می شد؟ با ساکت کردن دردها و کشتن دستگاه های حساس بسیار ذی قیمتی که به همین منظور به انسان داده شده است، آیا اجتماع در جهت مصلحت و کمال می رود یا در جهت زوال؟" نهضت آزادی گامهای اولیه را بسیار محکم در جهت ارتجاع برداشت. به مخالفت با انقلاب سفید و حق رای زنان، اصلاحات ارضی، و دیگر اصول آن برخاستند. در سال ۴۲ اعضایش اگرچه در زندان بودند ولی از اعتراضات آن سال حمایت کردند. درسالهای بعد زمینه را برای ایجاد گروه تروریستی مجاهدین خلق فراهمنمودند. بازرگان دراین باره گفته بود: "نهضت آزادی بایست برای حرکتهای مسلحانه نقش رَحِم را ایفا کند." پس از تشکیل مجاهدین خلق، عزت الله سحابی نه تنها کمک تشکیلاتی بلکه کمک های مالی فراوان به این تروریستها نمود. همینطور محمود طالقانی حمایت کامل از مجاهدین خلق کرد به طوری که مجاهدین به وی "پدر طالقانی" میگفتند.( علاقه شخصیتهای سیاسی ایران به استفاده از عنوان پدر در فضای سیاسی مورد عجیبی است و شایسته تحقیقی مفصل!) نهضت آزادی از انقلاب ۵۷ حمایت تام و تمام کرد و اولین دولت پس از انقلاب توسط این حزب تشکیل شد. ولی عمر دولت آنها دیری نپائید و رقیب قدرتمندترشان، آنها را به تدریج از صحنه سیاست حذف نمودند. پس از آن چند کوشش برای ورود به ساختار هیئت حاکمه کردند که با شکست روبرو شدند و از زمان طرد آنها از قدرت تا به امروز، و با عوض شدن چند دبیرکل، دیدی ملتمسانه به حاکمیت داشتند و دارند و درسالهای اخیر که شریک و همراه دولتهای اصلاح طلب در سرکوب مردم بودهاند. گو اینکه در حوادث دی ماه خونین به حمایت تام از دولت پزشکیان برخاستند. اولین دبیرکل آنها، مهدی بازرگان، با تمام سفاهتش از بقیه اعضا صادق تر بود. وی که عمری درصدد امتزاج دین و سیاست بود، در آخر عمر در سال ۱۳۷۱ در سخنرانی «آخرت و خدا، هدف بعثت انبیا» بیان داشت: هدف اصلی بعثت پیامبران بیش از هر چیز دعوت به خدا و آخرت است، نه تأسیس حکومت یا ساماندادن مستقیم به سیاست و اداره دولت. یعنی نیمقرن سعی و سودا برای استخراج فلسفهٔ حکومتداری از متنِ آموزههای اسلام، در نهایت ره به جایی نبرد و حاصل آن همه هیاهو، گره بر بادزدنی بیش نبود! دبیرکل دیگر این حزب ابراهیم یزدی بود که شرح خیانتهایش به ایران مثنوی هفتادمن است و در مطلبی دیگر به تفصیل به آن پرداختهام. «اگر بخواهیم کارنامهٔ شصتسالهٔ این حزب را به داوری بنشینیم، باید گفت که حاصل آن چیزی جز حماقت و خیانتِ توأمان نبوده است؛ حزبی که حضورش در عرصهٔ سیاسی ایران، ثمری جز خسران و تباهی برای این سرزمین در پی نداشته است.» #بهروز_حسینی

Trump: Hello, Greenland!




