Hatırla: İstanbul

Yüzümü yıkadık, bu sefer de tribüne geri çıkamıyoruz, dolmuş her yer. İte kaka bir yere oturduk ama ilk yerimizle alakası yok. Maçı çok hatırlamıyorum, zaten çok önemli değil. O gün FB tutkum başlamıştı.” (4/4) #BjkvsFb

Maça beş saat var. Güneş tam karşıdan vuruyor. Boya iyice kurudu, tenimden içeri giriyor resmen. Kafayı yiyeceğim. Yüzümü yıkamam lazım ama babam da yeri kaybetmek istemiyor. Bir yerden ufak bir su buldu yıkamaya çalıştık, su yetmedi. Küfür ede ede kalktı, tuvalete gittik. (3/4)

Bugünün hatırası Cenk G.’den: “Sezonun Kadıköy’deki son maçı... Babamla sabah 6-7 gibi stada gidip bir şekilde bileti aldık. O sırada yüz boyayan bir adam gördüm. Babamı ikna edip yüzümün bir tarafını sarı, bi tarafını laciverte boyattım. (1/4)

ormanlık bir araba yolundan afaki büyüklükteki elektrik direklerinin cızırtıları arasında sahile indik. Beni ulaşım açısından hiç rahat ettirmese de maceracı ruhlu sevgilime hala çok aşığım.” (4/4)

Türbe, manzaralı avlu ve metreler uzunluğundaki Hz. Yuşa’nın mezarını gördükten sonra sevgilim yine dahiyane bir fikirle “Anadolu Kavağı hemen altımız, şuradan yürüyerek iniverelim” diye beni yine kandırdı ve kaldırımı olduğuna bile şaşırdığım, (3/4)

Bugünün hatırası Nehir Korkmaz’dan: “Sevgilim İstanbul’u turist gibi gezmeyi çok sever, 2017 yazında hırs yapıp gitmediği tüm İstanbul simgelerini görmek istedi. Sıcak bir cumartesi günü Valideçeşme’den üşenmeyip karşıya geçmiş, sadece Kadıköy’de takılacağımızı düşünürken (1/4)

Birden telefonum çaldı: - Hadi atla gel, Beşiktaş’tayız biz, Kazan’a oturduk. - Tamam, dedim. Taksiye binerken “Hiç de hissettiğimiz kadar yalnız değiliz belki de” diye düşündüm.” (5/5)

Yine onun yüzü aklımda... Adımlarımı iyiden iyiye hızlandırıp Bebek Park’ını da geride bıraktım ve Akıntı Burnu’na vardım. Akşamüstü yaklaşırken içimi ürperten hafif bir esinti çıkmıştı. Nasıl da yalnız hissettim kendimi o an! (4/5)

Bugünün hatırası Ateş Özsoy’dan: “Boğaziçi’nde hazırlık derslerine o kadar çok devamsızlık yapmıştım ki, sınav hakkını kaybetmiştim. Ben de artık sınıfa gitmek yerine tüm vaktimi Etiler - Bebek arası mekik dokuyarak geçiriyordum. (1/5)

Boğazın hiç de hafife alınmayacak rüzgarına aldırmadan bıçak bileyen bir amcayı farkettim. Arkasında metruk bir bina, iki kurt köpeği binanın üstüne çıkmış yoldan geçenlere havlıyordu. O an çok merak ettim, bu şehirden daha çok sinemacı nasıl çıkmaz?” (2/2)

Bugünün hatırası Ata Dalkılıç’tan: “Uzun süre sonra İstanbul’a yeniden geldiğim bir pazartesi sabahı, İstanbul sonbaharının serinliği, bulutlu-kapalı havası hakimken, Kuleli’den geçiyordum. (1/2)

25 yıl sonra hala arkadaşımla görüşüyorum; onunla tanışmadığım bir hayatı hayal bile edemiyorum.” (3/3)

Ev arkadaşı olmaya karar verdik ve beraber otobüse bindik. Arkadaşımın bende olmayan bir bağlantısı vardı - Sarıyer’de birlikte kalabileceğimiz uzak bir akrabası. Bir süre sonra Mecidiyeköy’de paylaşacak bir daire bulduk. (2/3)

Bugünün hatırası Çiçek Bakırcı’dan: “İstanbul’a 1998'de, memleketimdeki soğuk kışlardan ve düşük maaş tekliflerinden bıkmış 26 yaşında naif bir kadınken taşındım. Altı hafta önce yine İstanbul’a göçmek isteyen başka bir genç kadınla tanışmıştım. (1/3)

We landed on Kadiköy and I immediately felt at home. Places selling olives, garlic, olive oil. Dinner was fish. We had wine and went for a walk along the promenade. I smoked a long Marlboro on the balcony and had some börek.” (2/2)

Today’s memory is from Despina Biri: “I visited Istanbul in February 2017 and remember that me and my friend went on the boat to cross the Bosphorus. She showed me the palaces and ruins. (1/2)