G H O S T
318 posts


@JPY_Ghost ได้คำตอบแบบนี้มาหลายรอบแล้ว
ได้แต่ถอนหายใจยาวๆออกมา
“ถ้างั้นผมถามได้ไหม ว่าเงาดำที่เคยอยู่ตรงนี้ก่อนหน้านี้คืออะไร เห็นมันแล้วรู้สึกไม่ดีเลย”
ไทย

@JPY_Ghost ขยับตัว หันหน้าเข้าหาเงาดำข้างกัน
“รู้ไหมว่าใครคือพี่ผม” คำถามที่คาใจมาตั้งแต่ก่อนที่จะเข้ามาในนี้ จนมันแจ่มชัดขึ้นก็ตอนอยู่ที่นี่
ไทย

@JPY_DuanAi เงาดำจางๆหมุนวนอยู่รอบตัวบุหลัน ก่อนจะหยุดลงที่ข้างศาลพระภูมิ
“สกปรกน่าดู” เสียงหัวเราะเบาๆดังลอดออกมา
“ขอบคุณ บุหลัน”
ไทย

"เดี๋ยวมึงเจอ"
"มึงจะต้องชิบหายทั้งหมดเหมือนกูนี่แหละ"
ถ้วยใบสุดท้ายถูกเหยียบจนบี้แบน ร่างเล็กถอนหายใจออกมายาวๆ เท่านี้ก็น่าจะพอช่วยมาศกลับมาได้
หันกลับไปมองที่ศาลอีกครั้ง พูดด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย
"รีบกลับมาทำหน้าที่ได้แล้วค่ะ เวลาเหลือไม่มากแล้ว"
@JPY_Ghost
ไทย

@JPY_Ghost "ขอบคุณนะคะ"
"ทุกท่านเลย"
ยิ้มให้กับผีสาวน้อยตรงหน้าอย่างนึกเอ็นดู
ถ้าหากว่าออกไปได้คงจะต้องทำบุญใหญ่ๆ ให้พวกท่านอีกสักครั้งแล้วล่ะ
"หนูอาจจะต้องไปแล้วค่ะ"
"ดีใจนะคะที่ได้คุยกัน"
ไทย

[11 มกราคม 23 | 01.11]
เสียงกระดิ่งแว่วมาท่ามกลางความเงียบ
แขนเล็กที่วันนี้มีเครื่องประดับเพิ่มมาหนึ่งชิ้นสั่นสะท้อนและก้องดังไปทั่ว
ก้าวขาไปตามเส้นทางคุ้นเคย จุดหมายคือศาลาที่สระบัวที่ซึ่งมีเสียงกระดิ่งดังรับ
เมื่อมาถึงจุดหมายก็พบกับวิญญาณคุ้นหน้าทั้ง 4
@JPY_Ghost
ไทย

@JPY_DuanAi “ขอบคุณนะจ๊ะเจ้าจันทร์ดวงน้อย” มือที่ยังคงจับอยู่เขย่าเบาๆ
“ฉันก็จะพยายามช่วยน้องของเธอเหมือนกัน”
ไทย

@JPY_Ghost ดวงตาหม่นแสงลง ดูเป็นความจริงที่ไม่อยากยอมรับ
"แกล้งหลอกหนูบ้างสักนิดก็ไม่ได้"
พูดติดตลกนิดหน่อยพร้อมกับยิ้มฝืนๆ สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ
"ยังไงก็ตาม หนูจะช่วยมาศให้ได้ค่ะ"
ไทย

@JPY_DuanAi ผีตนที่ดูใจดีส่ายหน้าช้าๆ
“เอ็งก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้”
“แค่คนเดียวพวกข้าก็ยังไม่มั่นใจเลย”
ไทย

@JPY_Ghost "ถ้าหากหนูทำสำเร็จ..."
หลุบตามองมือตัวเองที่ยังจับอยู่กับวิญญาณสาวน้อย
"ไม่รู้ว่ามันจะยากเกินไปหรือเปล่า"
"อย่างน้อยหนูอยากให้พวกท่านช่วยพาคนอื่นๆ ออกไป"
รู้อยู่แก่ใจว่ามันยากแต่ก็ยังจะขอ เพราะไม่ควรที่จะมีใครมาจบชีวิตลงที่นี่
"อย่างน้อย ถ้าช่วยเพิ่มได้อีกคนก็ยังดีค่ะ"
ไทย

@JPY_DuanAi “ว่ายังไง” ผีประจำหอหนึ่งถาม
ดูจะไม่ว่าอะไรเรื่องที่คุณอยากร้องขอ แต่ก็ยังไม่คิดจะรับปาก
ไทย

@JPY_Ghost "ได้ค่ะ"
พยักหน้ารับปาก ก่อนจะเงยหน้ามองวิญญาณท่านอื่นๆ
"หนูขอรบกวนอะไรอีกอย่างนึงได้หรือเปล่าคะ"
ไม่รู้ว่าทุกท่านตรงหน้าจะสามารถช่วยได้มากน้อยขนาดไหนแต่ก็อยากลองดูก่อน
ไทย

@JPY_DuanAi “ทำได้สิจ๊ะ” ผีสาวบีบมือของเธอเบาๆ “ถ้าเธอทำไม่ได้แล้วใครจะทำได้อีกล่ะ?”
“ช่วยหน่อยนะ”
ไทย

@JPY_Ghost พยักหน้าตกลงตามที่อีกฝ่ายว่า ก่อนจะถึงเวลาเธอคงต้องเตรียมอะไรให้พร้อม
ยังไม่ทันคิดอะไรก็ถูกเรียกไว้อีกครั้ง ดึงมือของผีสาวน้อยข้างๆ มาจับเอาไว้
"หนูสามารถช่วยได้ใช่ไหมคะ"
ถูกร้องขอแบบนี้ถ้าเป็นปกติคงไม่ถามแต่เพราะเกิดเรื่องขึ้นมากมาย ไม่แปลกใจถ้าเดือนอ้ายจะไม่มั่นใจในตัวเ อง
ไทย

@JPY_DuanAi “รู้แล้ว” ผีผู้ชายอีกตนกล่าว “เดี๋ยวถึงเวลาแล้วพวกข้าจะพาไป”
“นี่ เจ้าจันทร์ดวงน้อย” ผีสาวน้อยขยับเข้าไปใกล้ ดึงแขนเสื้อของเธอ “ช่วยมาศหน่อยสิ ได้ไหม”
ไทย

@JPY_Ghost คิดเอาไว้แล้วว่าน่าจะกระทบกันและเมื่อเจ้าตัวว่าแบบนั้นสงสัยจะต้องหาทางทำอะไรสักอย่าง
"หนูจะหาทางทำอะไรสักอย่างค่ะ"
รับปากแบบนั้นไปเพราะมันจำเป็นการที่พวกเขานิ่งเฉย แสดงว่าไม่สามารถทำอะไรกับของเซ่นพวกนั้นได้
"แล้วพวกท่านพอจะรู้ไหมคะว่าของชิ้นสุดท้าย"
"ตอนนี้อยู่ที่ไหน"
ไทย

@JPY_DuanAi “ก็รบกวนอยู่นิดหน่อย เอ็งก็รู้” ผีอีกตนว่า
“มันก็หนาวๆร้อนๆจ้ะ เจ้าจันทร์ดวงน้อย” ผีสาวน้อยกล่าว พร้อมกับเตะขาไปมาเบาๆ “ไม่สบายเหมือนก่อนหน้านี้ แต่ใกล้จบแล้วใช่ไหมจ๊ะพี่”
เธอหันไปถามผีอีกสองตนที่อยู่ห่างออกไป
“อืม ใกล้ปล้ว” ผีที่ดูใจดีตอบ
ไทย

@JPY_Ghost "หนูได้ยินมาว่ามีคนเซ่นไหว้ผี"
"แล้วแบบนี้พี่และพวกท่านยังอยู่ดีกันใช่ไหมคะ"
แอบกลัวว่าการไหว้นี้จะรบกวนพลังงานของทุกตนตรงหน้าบ้างหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นอะไรๆ ที่ต้องทำอาจจะยากขึ้น
ไทย

@JPY_DuanAi “นั่งสิบุหลัน” ผีประจำหอ 1 พูดออกมา
“ทิวากร มันมองเห็นพวกกูแล้วนะ”
ผีเด็กสาวปล่อยมือ วิ่งเหยาะๆตรงไปนั่งลงข้างผีหอ 1
ไทย

@JPY_Ghost สัมผัสเย็นเฉียบที่เหมือนจะคุ้นเคยแต่ก็ไม่เกิดขึ้นเมื่อวิญญาณสาวน้อยเดินมาจับจูงมือของเธอ
เดินตามเข้าไปส่งยิ้มให้กับวิญญาณท่านอื่นๆ
"สวัสดีค่ะ"
ไทย

@JPY_Ghost “แล้วพี่อยู่ไหน? เป็นใคร?”
“แล้วทำไมต้องขอให้คุณปกป้องผมด้วยล่ะ”
ไทย

@JPY_Ghost “แล้วทำไมจู่ๆผมถึงเห็น? แล้วผีที่ผมเห็นตั้งแต่ยังเด็กล่ะ ที่ดำๆน่ากลัวๆนั่นน่ะ”
ไทย

@JPY_Ghost “พ่อกับแม่เหรอ?” เขาถาม เลิกคิ้วเล็กน้อย
จะว่าแปลกใจก็คงไม่แปลกใจแล้วล่ะ กับอะไรทั้งหมดที่เกิดขึ้น
ไทย

@JPY_Ghost ยังคงมองนิ่งๆอยู่สักพัก ก่อนจะนั่งลงตรงที่ว่าง
“คุณ…เป็นผี?”
ยังจะถามทำไมวะ ก็เห็นชัดๆนี่หว่า เกาหัวเลย
ไทย
