Sanaz Tabe Afshar

کجایند مردان بی ادعا…

۳ خرداد، سالروز آزادسازی خرمشهر، یادآور حقیقتی ماندگار در تاریخ ایران است؛ حقیقتی که با اصول بنیادین منشور ملل متحد نیز پیوند دارد: ملتی که قربانی تجاوز و اشغال شود، از حق ذاتی دفاع مشروع برای صیانت از سرزمین، استقلال و کرامت خود برخوردار است. خرمشهر نماد پیروزی اراده ملی بر تجاوزی بود که با محاسبات قدرت‌های حامی متجاوز آغاز شد، اما در برابر ایمان، ایستادگی و خوداتکایی ملت بزرگ ایران شکست خورد. امروز نیز ایران همان منطق را دنبال می‌کند: صلح‌طلبی همراه با قدرت، دیپلماسی همراه با عزت، و دفاع قاطع از تمامیت ارضی، استقلال و حقوق مردم و کشور عزیزمان ایران. The 3rd of Khordad, the anniversary of the liberation of Khorramshahr, recalls an enduring truth in Iran’s history; a truth that is also linked to the fundamental principles of the United Nations Charter: a nation subjected to aggression and occupation has the inherent right of self-defence to protect its territory, independence and dignity. Khorramshahr became a symbol of the triumph of national will over an aggression that began with the calculations of the powers supporting the aggressor, but was defeated by the faith, steadfastness and self-reliance of the Iranian great nation. Today, Iran follows the same logic: seeking peace with strength, pursuing diplomacy with dignity, and firmly defending the territorial integrity, independence and rights of our beloved Iran.

در یادداشتی برای روزنامه ایران، به وضعیت حقوقی تنگه هرمز، نقش و حقوق دولت‌های ساحلی، مسئولیت ایران در صیانت از امنیت این آبراه حیاتی، و تلاش برخی بازیگران فرامنطقه‌ای برای تحریف واقعیت‌های حقوقی و امنیتی پرداخته‌ام. متن کامل را می‌توانید در لینک زیر مطالعه کنید: irannewspaper.ir/9031/3/154643 In an article for Iran Newspaper, I discussed the legal status of the Strait of Hormuz, the rights and responsibilities of coastal States, Iran’s role in safeguarding this vital waterway, and attempts by certain extra-regional actors to distort its legal and security realities. Full text: newspaper.irandaily.ir/8123/1/23811

بیانیه مشترک پوتین و شی نشانه تعمیق همگرایی راهبردی روسیه و چین در حمایت از نظم چندقطبی و مقابله با یکجانبه‌گرایی غرب است؛ موضعی که با محکوم‌کردن حملات علیه ایران، درستی سیاست «نگاه به شرق» ایران و اهمیت توسعه شراکت‌های راهبردی با قدرت‌های شرقی را بیش از پیش برجسته‌تر می‌سازد.

تا چند روز نتونستم غذا بخورم. فیلم جالبی نبود. امشب قصد دارم The Whistler,2026 رو ببینم.

Honored to host my predecessors, Drs. Salehi, Zarif, and Mottaki, at Foreign Ministry today to honor our fallen colleagues. Drs. Amir-Abdollahian and Kharazi led the way in defending Iran's dignity and interests in an exemplary manner in the diplomatic arena. RIP our heroes.

@mah242456 کودک درون من...

هر انسانی تو هر سنی یک کودک درون داره😂😂

چه رعد و برقی…

آمریکا می‌گوید "حمله به ایران را «موقتاً» متوقف کرده تا به مذاکره فرصت بدهد؛ اما هم‌زمان از آمادگی برای حمله گسترده در هر لحظه سخن می‌گوید". این یعنی "تهدید" را "فرصت صلح" نامیدن! ایران، یکپارچه و قاطعانه آماده مقابله با هرگونه تجاوز نظامی است. برای ما تسلیم شدن معنایی ندارد؛ یا پیروز می شویم یا شهید. همانگونه که شهید رجب بیگی فرمود: ما ملت بزرگی هستیم، ناممان را در تاریخ ثبت کنید؛ از میان تمامی رنگ ها سرخ را و از میان تمامی مرگ ها شهادت را برگزیده ایم.

دنيا پس از تمرد و چموشی به سوى ما برمى گردد، همانند ماده شترى به سوى فرزندش. وضعیت دنیا دگرگونی، بنیانش لرزان، عزتش خوارى، جدى اش شوخی و بلندى اش پستی است. نهج البلاغه

دوشنبه ۲۸ اردیبهشت، روز جهانی موزه و میراث فرهنگی است. روز جهانی موزه و میراث فرهنگی امسال برای ایران، رنگ و معنایی متفاوت دارد؛ زیرا در کنار پاسداشت شناسنامه تمدنی ملت ایران، باید از آسیب به ده‌ها موزه، بنای تاریخی و اثر فرهنگی کشور در جریان حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی سخن گفت؛ آثاری که از اموال فرهنگیِ مورد حمایت حقوق بین‌الملل‌اند. دست‌کم ۱۴۹ اثر تاریخی و موزه در ۲۰ استان کشور در جنگ تحمیلی اخیر دچار آسیب شده‌اند که در این میان پنج اثر ثبت‌ جهانی، هفت بافت تاریخی و ۵۴ موزه به چشم می‌خورد. بر اساس کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه و قواعد بنیادین حقوق بشردوستانه، اموال فرهنگی در مخاصمات مسلحانه باید مورد احترام و حمایت قرار گیرند. موزه‌ها، محوطه‌های تاریخی، بناهای فرهنگی، آثار هنری و مجموعه‌های تمدنی نباید قربانی تجاوز، بی‌احتیاطی نظامی یا بی‌اعتنایی به الزامات حقوق بین‌الملل بشردوستانه در حمایت از میراث فرهنگی شوند. آسیب به میراث فرهنگی ایران در جریان تجاوز اخیر، نشان می‌دهد که دامنه نقض‌های ارتکابی از منع توسل به زور و حمایت از غیرنظامیان فراتر رفته و حافظه تاریخی و تمدنی ملت ایران را نیز هدف گرفته است. این وضعیت، نمودی روشن از رفتار قانون‌گریزانه رژیم آمریکا و رژیم صهیونیستی است. میراث فرهنگی ایران، فقط دارایی ملی ایرانیان نیست؛ بخشی از حافظه مشترک بشریت است. جمهوری اسلامی ایران این تعرض به میراث فرهنگی خود را ثبت، مستندسازی و در چارچوب مسئولیت بین‌المللی پیگیری خواهد کرد؛ زیرا به هیچ قدرتی اجازه نمی دهد تاریخ ملت بزرگ ایران را قربانی اهداف نظامی و سیاسی امروز خود کند.

@mjshokri33 این recipe فیکه:)) تست رو در مخلوط شیر و تخم مرغ و وانیل بغلتونید. شکر باعث سوختن تست میشود...

نون تست‌ها رو داخل بستنی وانیلیِ کمی آب‌شده بغلتونید، بعد توی تابه با کره سرخشون کنید تا طلایی و خوش‌عطر بشن. روی فرنچ‌توست‌تون یک اسکوپ بستنی و میوه بذارید و نوش جان!

رسانه ها خبر از صدور دستور موقت دادگاه فدرال آمریکا برای تعلیق تحریم های اعمالی دولت این کشور علیه خانم فرانسسکا آلبانیز، گزارشگر ويژه حقوق بشر سازمان ملل در سرزمین های اشغالی فلسطین، خبر می دهند. حقوق بشر در قاموس آمریکا تا زمانی محترم است که به رژیم اسرائیل نرسد. هرجا پای پاسخگویی رژیم و حامیان آن در برابر جنایات غزه به میان می‌آید، واشنگتن به‌جای دفاع از قانون، به ابزار تحریم، تهدید و ارعاب متوسل می‌شود. تحریم یک گزارشگر ویژه سازمان ملل به دلیل مطالبه پاسخگویی در دیوان کیفری بین‌المللی، چهره واقعی سیاست حقوق بشری آمریکا را آشکار می‌کند: حقوق بشر برای دشمنان، مصونیت برای متحدان. این همان استاندارد دوگانه‌ای است که سال‌ها عدالت بین‌المللی را به گروگان منافع سیاسی واشنگتن گرفته است. آمریکا نمی‌تواند هم‌زمان از «نظم مبتنی بر قانون» سخن بگوید و هر نهاد، کارشناس یا سازوکاری را که به جنایات رژیم اسرائیل نزدیک می‌شود، هدف فشار قرار دهد. اگر حقوق بین‌الملل فقط تا جایی معتبر باشد که متحدان آمریکا را لمس نکند، دیگر قانون نیست؛ ابزار سلطه است. استقلال مأموریت‌های سازمان ملل، مصونیت کارشناسان بین‌المللی و حق قربانیان فلسطینی برای حقیقت و عدالت نباید قربانی هراس واشنگتن از پاسخگویی رژیم اسرائیل شود.

@AnDigareman من هم معتقدم نگاه ها لهجه دارند. از صورت هرکس میشه لحن و صداش رو حدس زد...

نگاهم لهجه‌ش رو گم کرده بود!

به اصرار ملودی امروز مرخصی گرفته، به کانون زبان مراجعه کرده و مقدمات بازگشت به تدریس رو انجام دادم. پس از پایان ساعت اداری، ساعت تدریس شروع می شود. اصلا حوصله تدریس ندارم، سخت ترین کار دنیاست. هیچ ماجراجویی ندارد. آدم را پیر می کند. ولی دختر اصرار داشت. البته حقوقش خیلی برکت دارد

@seyed1960 توصیف حال من است 🤣

بقول برادر زن ویکتور هوگو.. روزی میرسه که به مشکلات امروزت میخندی و از پنجره بیمارستان روانی به بیرون خیره میشی..

@MasoudSaboni68 برای شبهای بمباران نوعی tranquilizer محسوب می‌شد…

@STAfshar1 آخه چرا ژانر وحشت

امشب قصد دارم فیلم Lee Cronin's The Mummy 2026 رو ببینم. دوستان می گویند با همه فیلم های ژانر وحشت فرق دارد. همچنین season4 سریال from هم تولید شده، شبهای بمباران تماشا می کردم، کمی فانتزی است ولی از آنجا که در خصوص collective survival می باشد، ارزش دیدن دارد.

تلاش آمریکا و برخی همراهان منطقه‌ای آن برای طرح پیش‌نویسی درباره تنگه هرمز در شورای امنیت، نشان‌دهنده تلاش جدیدی برای جابه‌جایی صورت‌مسئله است: تبدیل پیامدهای یک تجاوز نظامی و محاصره غیرقانونی به پرونده‌ای علیه کشوری که هدف تهدید، فشار و حمله قرار گرفته است. «آزادی کشتیرانی» یک اصل حقوقی محترم است؛ اما نمی‌توان آن را گزینشی، سیاسی و جدا از منشور ملل متحد تفسیر کرد. هیچ ابتکاری درباره امنیت دریایی در این منطقه نمی‌تواند هم‌زمان از توسل به زور، محاصره دریایی، تهدید مستمر و نقش مستقیم آمریکا و رژیم صهیونیستی در تولید بحران چشم‌پوشی کند و مدعی بی‌طرفی یا اعتبار حقوقی باشد. مسئله اصلی، عبور کشتی‌ها در خلأ نیست؛ مسئله این است که برخی دولت‌ها می‌کوشند آثار اقدامات غیرقانونی خود را به زبان «نظم بین‌المللی» بازنویسی کنند. چنین رویکردی نه به کاهش تنش کمک می‌کند، نه به امنیت دریایی، و نه به اعتبار سازوکارهای چندجانبه. هر متنی که بخواهد وضعیت تنگه هرمز را بدون اشاره به تجاوز، محاصره، تهدید به زور و حقوق مشروع ایران در دفاع از امنیت و منافع حیاتی خود صورت‌بندی کند، از ابتدا ناقص، جانبدارانه، سیاسی و محکوم به شکست خواهد بود.