Harry Reitsma: ฮาร์รี่

Het land snakt naar ‘n VVD die toegeeft dat het fout was met Wilders in zee te gaan. Maar vooral duidelijk uitspreekt een tweede avontuur met de PVV uit te sluiten. De dictatoriale aanpak van Wilders past niet bij de liberale beginselen van de VVD. Hij verandert nooit.

De laatste tijd merk ik dat ik steeds meer zwartgallig raak over de staat van Nederland. Massa-immigratie is zo ver doorgeslagen dat in sommige steden de Nederlandse identiteit nog nauwelijks zichtbaar is. Het gevolg is dat er vrijwel geen ethisch houdbare oplossingen meer lijken te bestaan om de sociale samenhang en gedeelde waarden te behouden. Tegelijkertijd draagt de overheid stelselmatig macht over aan de Europese Unie, altijd ten koste van individuele vrijheden en nationaal zeggenschap. Daardoor heeft de EU ontzettend veel taken die qua volksmandaat niet bij hun passen. Grote bedrijven consolideren hun macht via uiterst effectieve lobbytrajecten. Ze vergroten hun maatschappelijke grip, belemmeren concurrentie en maximaliseren wins meestal over de rug van werknemers, burgers en publieke voorzieningen. Wat mij het meeste treft, is het besef dat vrijwel elk probleem dat mij persoonlijk raakt, een directe uitkomst is van beleid. De stikstofcrisis is een politieke constructie. De woningnood is in de kern veroorzaakt door massa-immigratie en daaruit voortvloeiende bevolkingsgroei. En de steeds krapper wordende ruimte voor vrije meningsuiting is het resultaat van institutionele keuzes, niet van spontane maatschappelijke druk. Alsof dat nog niet genoeg is, zie ik hoe veel jongeren op een gemakzuchtige manier radicaliseren. Ze slingeren grote woorden de wereld in zonder besef van betekenis, en uiten hun frustratie vooral in pestgedrag, groepsdruk en cynische uitlacherij. Soms vraag ik me af: komt het nog goed? Of moeten de mensen die wél iets constructiefs willen opbouwen op een of andere manier een eigen land stichten?

Verzin een bijpassende tekst.

Ik word hier ZO moe van.

Als onderdeel van de poging om de luchtoverwicht in het Iraanse luchtruim te vergroten, viel het IDF zes vliegvelden van het Iraanse regime aan in het westen, oosten en midden van Iran. Bij de aanvallen raakten landingsbanen, ondergrondse appartementen, een tankvliegtuig en F-14-, F-5- en AH-1-vliegtuigen van het Iraanse regime beschadigd. De vernietigde vliegtuigen waren bedoeld om vliegtuigen van de luchtmacht te bestrijden en hun aanvallen op Iraans grondgebied te verijdelen. De luchtmacht verstoorde de mogelijkheid om vanaf deze vliegvelden op te stijgen en verhinderde de uitoefening van de Iraanse militaire luchtmacht vanaf deze vliegvelden.

Tijdens een operationele activiteit werd een op afstand bestuurd drone vliegtuig van de luchtmacht neergeschoten in het Iraanse luchtruim - geen zorgen over informatielekken