Stef
89 posts

Stef retweetledi
Stef retweetledi
Stef retweetledi

Morgen, 17 mei 2026, gaat Saturnus Revati binnen.
Dat klinkt voor veel mensen als een obscure astrologische zin, maar als je terugkijkt naar de vorige keren dat Saturnus door Revati liep, zie je iets opmerkelijks. Niet een paar losse historische gebeurtenissen, maar telkens een overgang van het ene wereldsysteem naar het volgende.
1938–1939.
1967–1969.
1997–1998.
2026–2028.
Vier poorten.
Telkens zie je hetzelfde patroon: een oude werkelijkheid raakt uitgewerkt, terwijl onder de oppervlakte al een nieuwe bestuurslaag wordt voorbereid. Niet alleen politiek. Niet alleen technologie. Niet alleen cultuur. Maar de hele verhouding tussen mens, macht, identiteit, kennis en systeem verandert.
Daarom is Saturnus hier essentieel.
Saturnus staat voor tijd, wet, grens, discipline, schuld, arbeid, controle, hiërarchie, instituties, overheid, bureaucratie en consequentie. In moderne taal: Saturnus is het systeem. Niet alleen Den Haag of Brussel, maar het hele raamwerk waarin de mens wordt geplaatst: paspoorten, grenzen, banken, contracten, belastingen, wetten, diploma’s, registratie, toegang, toezicht, identiteit en bewijs.
Je wordt geboren en vrijwel meteen geregistreerd. Je krijgt een naam, nationaliteit, nummer, status, verplichtingen. Je mag bewegen, maar binnen grenzen. Je mag spreken, maar binnen kaders. Je mag bezit hebben, maar binnen regels. Je mag bestaan, maar het systeem wil bewijs.
Saturnus vraagt niet wat je voelt.
Saturnus vraagt wat aantoonbaar, meetbaar, houdbaar en bestuurbaar is.
Daarom zie je Saturnus-symboliek ook overal terug in systemen van macht en inwijding. In de zwarte toga van rechters en academici. In de vierkante academische afstudeerhoed, de mortarboard, als symbool van institutionele voltooiing. In de kubus als esoterisch beeld van vorm, materie, beperking en orde. Zelfs de zwarte kubus als religieus en occult motief blijft terugkomen in discussies over Saturnus-symboliek: de vaste vorm, de begrenzing, het aardse kader waarin de mens wordt geplaatst.
Of je dat letterlijk, symbolisch of esoterisch leest, maakt voor de analyse bijna niet uit. Saturnus is overal waar het leven in vorm wordt gezet.
In ritueel.
In recht.
In religie.
In onderwijs.
In staat.
In geld.
In tijd.
In status.
In toegang.
En dan Revati.
Revati is de laatste nakshatra. Het laatste station van de Vedische dierenriem. Geen begin, maar het einde voor een nieuw begin. Revati is de overgangsruimte, de grenspost, de laatste sluis voordat de cyclus opnieuw begint in Ashwini. Traditioneel verbonden met Pushan, de gids van reizigers, wegen, kuddes en zielen.
Maar die standaarduitleg is eigenlijk te braaf.
Revati gaat dieper over ontbinding. Over het oplossen van oude vormen. Over reizen tussen werelden. Over migratie, overgang, verplaatsing, spirituele verhoging en het moment waarop een identiteit, samenleving of werkelijkheid niet meer door kan in oude vorm.
Revati is niet alleen zacht en spiritueel. Revati is ook desoriënterend. Mensen voelen dat iets afloopt, maar weten nog niet wat ervoor terugkomt. Daardoor ontstaat beweging: fysiek, mentaal, spiritueel, technologisch. Mensen trekken weg uit oude landen, oude identiteiten, oude religies, oude zekerheden, oude beroepen, oude overtuigingen.
Revati is de douane tussen twee cycli.
En Saturnus is de beambte die je papieren controleert.
Je mag door, maar niet met alles wat je bij je draagt.
Daarom is Saturnus in Revati zo interessant. Saturnus komt niet gezellig afronden. Saturnus komt auditen. Welke structuren zijn uitgewerkt? Welke illusies worden niet meer ondersteund? Welke oude wereld wordt afgesloten? Welk nieuw systeem wordt achter de schermen al voorbereid?
De eerste golf die we bekijken loopt ongeveer van 11 april 1938 tot 27 april 1939.
De Tweede Wereldoorlog begint officieel pas op 1 september 1939, maar dat maakt deze periode juist interessant. Saturnus in Revati zit hier niet in de explosie zelf, maar in het voorportaal. De fase waarin de oude Europese orde nog doet alsof ze via verdragen, conferenties en diplomatie de werkelijkheid kan controleren, terwijl onder de oppervlakte al een nieuw systeem van macht, mobilisatie en massa-aansturing ontstaat.
September 1938: de Munich Agreement. Op papier diplomatie. In systeemtaal: de oude orde probeert een opkomende macht te beheren met oude instrumenten. Grenzen worden niet meer heilig, maar onderhandelbaar. Volksgroepen, territoria, verdragen en macht worden opnieuw gerangschikt. De kaart van Europa wordt vloeibaar.
Daarna zie je steeds duidelijker hoe de moderne staat niet alleen regeert over grondgebied, maar over categorieën mensen. Burgerschap, eigendom, loyaliteit, status, toegang, bescherming, uitsluiting, verplaatsing. De mens wordt administratief object.
Kristallnacht in november 1938 past in die lijn niet als moreel preekmoment, maar als systeemmoment: propaganda, massa, straat, partij, politie en staatsmacht bewegen in dezelfde richting. De grens tussen publieke opinie, georganiseerde druk en bestuurlijke macht vervaagt. Geweld wordt niet alleen emotie, maar mechanisme.
Ook de Évian Conference in juli 1938 past daarin. Landen praten over vluchtelingen, maar de essentie is kouder: wie mag door de poort en wie niet? Wie krijgt toegang, wie blijft buiten? Menselijke beweging wordt grensbeheer. Revati als reis, Saturnus als gesloten loket.
En tegelijk gebeurt er iets wat nog veel groter is dan gewone geopolitiek: in december 1938 wordt kernsplijting ontdekt. De mens breekt de materie zelf open. Dat is geen detail. Daar begint de wereld van atoombom, kernenergie, nucleaire geopolitiek, Koude Oorlog en permanente existentiële dreiging.
Rond dezelfde periode bouwt Konrad Zuse zijn Z1, een vroege programmeerbare computer. Terwijl Europa richting totale oorlog schuift, ontstaat ook de logica van berekening, automatisering en machine-instructie.
Daar zit het patroon.
1938–1939 is niet alleen “vlak voor WOII”. Het is de overgang van oude diplomatie naar totale systeemmobilisatie. Van klassieke staten naar massastaten. Van politiek naar bevolkingsbeheer. Van oorlog tussen legers naar oorlog van economie, propaganda, industrie, wetenschap, administratie en bevolking.
En tegelijk worden de twee grote machten van de latere eeuw geboren: atoomkracht en computationele logica.
De materie wordt opengebroken.
De mens wordt administratief geordend.
De staat wordt machine.
Daarna komt de volgende Saturnus-in-Revati-golf: 31 mei 1967 tot 7 maart 1969, met retrograde onderbrekingen.
Deze periode lijkt uiterlijk totaal anders. Geen jaren dertig-esthetiek, geen klassieke oorlogsdiplomatie, maar jongeren, muziek, LSD, protesten, seksuele revolutie, Vietnam, burgerrechten, communes, yoga, oosterse spiritualiteit, wantrouwen tegenover autoriteit.
Maar onder de kleur zit opnieuw hetzelfde patroon: het oude systeem verliest zijn vanzelfsprekendheid en er wordt een nieuwe laag van sturing geboren.
De Summer of Love in 1967 is daar een perfect voorbeeld van. Tienduizenden jongeren trekken naar Haight-Ashbury. Ze zoeken vrijheid, transcendentie, psychedelica, muziek, vrije liefde, spiritualiteit en ontsnapping uit de naoorlogse burgerlijke orde.
Oppervlakkig lijkt dat bevrijding. Maar systeemhistorisch is het ook het begin van iets anders: de oude gehoorzame burger wordt vervangen door de expressieve individuele consument. De mens breekt los uit kerk, gezin, uniform en fabriek, maar wordt tegelijk voorbereid op een nieuwe markt van identiteit, verlangen, lifestyle, therapie, muziek, drugs, media en zelfexpressie.
Dat is het sluwe aan zulke overgangen.
Niet elke bevrijding eindigt buiten het systeem. Soms wordt bevrijding gewoon de volgende productlijn.
Mei 1968 in Frankrijk maakt het nog duidelijker. Studentenopstand, arbeidersstaking, ongeveer 10 miljoen arbeiders betrokken, Parijs in chaos. Dit was geen gewone staking. Dit was een aanval op de geloofwaardigheid van autoriteit zelf: universiteit, fabriek, staat, politie, gezin, partij, moraal.
Het oude vaderlijke systeem kraakte.
Maar wat kwam ervoor terug? Niet een wereld zonder systeem. Eerder een flexibeler systeem. Minder openlijke gehoorzaamheid, meer psychologische sturing. Minder bevel, meer verlangen. Minder uniform, meer identiteit. Minder kerk, meer media. Minder fabriekssamenleving, meer consumptiecultuur.
1968 wordt vaak verkocht als bevrijding. Maar je kunt het ook lezen als de overgang van harde autoriteit naar zachte programmering.
Ook geopolitiek is 1967 een breukpunt. De Zesdaagse Oorlog verandert het Midden-Oosten fundamenteel. Grenzen, bezetting, veiligheid, religie, internationale invloed, permanente crisis. Veel van het huidige vuur loopt daar nog steeds doorheen.
En dan het beroemde Apollo 8 / Earthrise-moment in december 1968. In de officiële lezing kijkt de mens vanaf de maan terug naar de aarde als één kwetsbare bol. Maar zelfs als je dat niet letterlijk accepteert, blijft het als beeldritueel enorm belangrijk. De massa krijgt een nieuw planetair beeld voorgeschoteld: de aarde als één object, één planeet, één systeem, één kwetsbaar geheel dat beheerd moet worden.
Of je het ruimtevaart noemt, staatsmedia, beeldpolitiek of Cold War-perceptiemanagement: het effect is hetzelfde. Het bewustzijn wordt opgeschaald van lokaal naar planetair.
Vanaf dat moment wordt het steeds makkelijker om over mensheid, planeet, wereldproblemen, mondiale verantwoordelijkheid en later mondiale governance te spreken. De aarde wordt niet alleen woonplaats, maar beheersobject.
En precies in diezelfde periode verschijnt de mens-machine-interface. Op 9 december 1968 geeft Douglas Engelbart de “Mother of All Demos”: muis, vensters, hypertext, videoconferencing, gedeelde schermen. Veel van wat later normaal wordt in personal computing, verschijnt daar al als blauwdruk.
Intel wordt in 1968 opgericht. De chipwereld begint zijn historische rol.
Dus 1967–1969 is niet alleen hippies en protest. Het is de overgang van gehoorzame burger naar psychologisch programmeerbare consument. Van nationale blik naar planetair massabeeld. Van klassieke autoriteit naar media-identiteit. Van mens tegenover machine naar mens in interface met machine.
De mens rebelleert tegen het oude systeem, terwijl de volgende machine al wordt gebouwd.
Daarna komt Saturnus opnieuw in Revati van 2 april 1997 tot 17 april 1998.
Hier wordt het patroon bijna te helder.
De mensheid gaat online.
Internetgebruik explodeert: ongeveer 70 miljoen gebruikers in 1997 naar 147 miljoen in 1998. Meer dan een verdubbeling in één jaar. Maar het gaat niet alleen om techniek. Het gaat om een verschuiving in bewustzijn.
Vóór internet was kennis nog lokaal, lichamelijk, sociaal, boekachtig, traag. Je moest iets weten, iemand kennen, ergens naartoe, iets opzoeken in een bibliotheek, een krant lezen, wachten op uitzendingen.
Vanaf 1997–1998 begint de mens zijn geheugen buiten zichzelf te plaatsen.
Wat weet ik? wordt: wat kan ik opzoeken?
Op 15 september 1997 wordt google.com geregistreerd. Dat lijkt klein, maar symbolisch is het gigantisch. De zoekbalk wordt later de moderne priester, bibliotheek, therapeut, schoolmeester, encyclopedie en orakel ineen. De mens hoeft niet meer te weten. De mens hoeft alleen toegang te hebben.
In mei 1997 verslaat IBM’s Deep Blue wereldkampioen Garry Kasparov. Een computer verslaat de menselijke meester in het koningsspel van strategie, berekening en intellect. Nog geen moderne AI zoals nu, maar symbolisch is het glashelder: de machine begint de mens in te halen op het terrein waarop de mens zich superieur waande.
In 1997 verschijnt ook IEEE 802.11, de basis van Wi-Fi. De wereld wordt letterlijk ontkabeld.
De Aziatische financiële crisis begint in juli 1997 in Thailand en verspreidt zich verder. Daarmee wordt zichtbaar dat geld, valuta, schulden en markten geen nationale eilandjes meer zijn, maar één globaal zenuwstelsel. Een trilling in één regio wordt besmetting elders.
Op 1 juli 1997 wordt Hongkong overgedragen aan China. 156 jaar Britse heerschappij eindigt. De oude Britse/Atlantische wereldorde verliest een symbool, China krijgt een symbool terug.
Op 11 december 1997 wordt het Kyoto Protocol aangenomen. Klimaat verschuift van wetenschap en activisme naar internationaal bestuur, emissiedoelen, meetmodellen, rapportage en compliance.
Op 2 oktober 1997 wordt het Verdrag van Amsterdam ondertekend. Europa beweegt verder richting supranationale structuur.
Dus 1997–1998 is geen gewone internetperiode. Het is de overgang van analoge samenleving naar digitale infrastructuur. Van lokale kennis naar zoekmachine. Van nationale economie naar besmetbare globale markt. Van staatsmacht naar platformmacht. Van menselijk geheugen naar externe database. Van open wereld naar netwerkwereld.
Als 1938 de materie openbrak en 1968 het bewustzijn herprogrammeerde, dan brak 1997–1998 de werkelijkheid digitaal open.
De mensheid ging online.
En nu komen we bij 2026–2028.
Saturnus gaat morgen Revati binnen. Niet voor even. Door retrograde beweging loopt Saturnus van 17 mei 2026 tot 9 oktober 2026 door Revati, komt terug van 8 februari 2027 tot 3 juni 2027, en keert nog een laatste keer terug van 20 oktober 2027 tot 23 februari 2028.
Bijna 13 maanden Revati-energie, uitgesmeerd over bijna twee jaar.
En precies nu verandert de digitale wereld van open infrastructuur naar bestuurlijk systeem.
De EU AI Act wordt grotendeels toepasbaar vanaf 2 augustus 2026. AI gaat van speeltje naar gereguleerd bestuursobject.
De EU Digital Identity Wallet moet eind 2026 beschikbaar worden voor burgers, inwoners en bedrijven. Digitale identiteit wordt niet langer randverschijnsel, maar officiële infrastructuur.
De digitale euro wordt voorbereid, met mogelijke wetgeving in 2026, een pilot vanaf de tweede helft van 2027 en mogelijke uitgifte richting 2029.
Maar dat is alleen de officiële laag.
Daaronder ligt een bredere systeemverschuiving: algoritmische sturing, big data, mass surveillance, robotica, gezichtsherkenning, biometrie, cognitieve oorlogsvoering, perception management, AI-moderatie, sociale reputatie, gedragsvoorspelling, risicoprofielen en digitale poortwachters.
De digitale wereld wordt niet alleen slimmer. Ze wordt bestuurlijker.
Leg dat naast Saturnus in Revati en het patroon wordt duidelijk.
1997–1998: internet als open veld.
2026–2028: AI en digitale infrastructuur als gereguleerd veld.
1997–1998: zoekmachine.
2026–2028: AI-filter.
1997–1998: online gaan.
2026–2028: ingelogd, geverifieerd en gecategoriseerd worden.
1997–1998: digitale ruimte.
2026–2028: digitale identiteit.
1997–1998: globalisering als markt.
2026–2028: globalisering als governance.
De vorige keer dat Saturnus in Revati stond, ging de mensheid online.
Deze keer wordt de mensheid ingelogd.
Dat is het verschil.
AI is niet alleen een handige tool. AI wordt een laag tussen mens en werkelijkheid. Welke informatie je ziet. Welke stem bereik krijgt. Welke sollicitatie doorgaat. Welke diagnose waarschijnlijk lijkt. Welke burger risicovol wordt gevonden. Welke content veilig, schadelijk, betrouwbaar of verdacht wordt genoemd.
Digitale identiteit is niet alleen handig inloggen. Het is een poortmechanisme. Het verandert de vraag van “wie ben jij?” naar “kun jij jezelf systeemconform bewijzen?”
Digitale valuta is niet alleen modern betalen. Het raakt aan toegang, privacy, programmeerbaarheid, sancties, autonomie en macht.
En hier wordt Revati diep.
Revati gaat over de laatste grens van de vorm. Over reizen tussen werelden. Over het oplossen van oude identiteit. Over de vraag wat er overblijft wanneer de oude vorm sterft.
Daarom past Revati ook zo goed bij transhumanisme, AI, digitale avatars, non-human intelligence en dat vreemde buitenaardse gevoel van deze tijd. Niet omdat Revati letterlijk aliens betekent, maar omdat Revati de rand is van het bekende menselijke bestaan.
In 1968 kreeg de massa het beeld van de aarde als bestuurbare planeet.
In 1997 begon de menselijke geest massaal door digitale netwerken te reizen.
In 2026–2028 krijgt de mens een digitale systeemidentiteit, een datadubbelganger, een profiel dat in sommige situaties belangrijker wordt dan zijn levende aanwezigheid.
Van burger naar gebruiker.
Van gebruiker naar data.
Van data naar geverifieerde entiteit binnen een bestuurbaar netwerk.
Dat is de dystopische kern.
De vraag is niet alleen wat AI met de wereld doet. De vraag is wat er van de mens overblijft als zijn identiteit, geld, informatie, sociale positie, werk, gezondheid, beweging, vruchtbaarheid, carrière, relaties en waarneming steeds meer door digitale systemen worden gelezen, voorspeld, gestuurd of begrensd.
Want ook werk verandert. Veel mensen zullen de komende jaren niet alleen twijfelen aan hun carrière omdat ze “meer betekenis” zoeken, maar omdat AI zichtbaar maakt dat hele beroepen, taken en zekerheden kunnen verdwijnen. De oude belofte, studeer, werk hard, bouw een carrière, koop een huis, sticht een gezin, wordt instabieler.
Zelfs voortplanting wordt psychologisch geraakt. Als mensen voelen dat de toekomst technocratischer, onzekerder en kunstmatiger wordt, gaan ze zich afvragen of ze nog kinderen willen krijgen in een wereld waarin arbeid, identiteit, privacy en menselijke autonomie steeds minder vanzelfsprekend zijn.
Dat is geen kleine verschuiving. Dat raakt aan de diepste laag van beschaving: toekomstvertrouwen.
Het patroon door de vier golven is daarom geen losse opsomming.
1938–1939: de staat wordt machine, de materie wordt opengebroken, bevolking wordt administratief beheerd.
1967–1969: de oude autoriteit kraakt, bewustzijn wordt herprogrammeerd, de mens-machine-interface verschijnt.
1997–1998: kennis, communicatie, geld en oriëntatie verplaatsen zich naar digitale netwerken.
2026–2028: die digitale netwerken worden juridisch, financieel, identitair en bestuurlijk over de mens heen gelegd.
Korter gezegd:
1938 brak de materie open.
1968 brak het bewustzijn open.
1998 brak de werkelijkheid digitaal open.
2028 dreigt de mens zelf systeemmatig opengelezen te worden.
Dat is Saturnus in Revati.
De controle aan de uitgang van een oude wereld.
En individueel gaan mensen dit voelen. Niet omdat iedereen astrologie volgt, maar omdat collectieve transities altijd door gewone mensen heen gaan.
Veel mensen zullen merken dat oude prikkels minder voeden. Likes, status, politieke woede, entertainment, consumeren, kampdenken, drama, eindeloos scrollen. Het geeft nog prikkel, maar steeds minder voeding.
Ook op persoonlijk niveau begint er iets te schuiven. Mensen gaan twijfelen aan carrièrepaden waar ze jarenlang zekerheid in zochten. Niet per se omdat ze direct ontslag willen nemen of alles willen achterlaten, maar omdat het oude succesmodel leeg begint te voelen. De baan, de titel, het salaris, de routine, het geeft nog structuur, maar minder betekenis.
Hetzelfde gebeurt met geloofssystemen, cultuur en ideologie. Mensen stoppen niet massaal met geloven, werken of deelnemen aan de maatschappij, maar ze voelen dat de oude verhalen hen niet meer volledig dragen. Religie, politiek, identiteit, status, zelfs persoonlijke doelen verliezen hun vanzelfsprekende kracht.
Je ziet daardoor een groeiend gevoel van innerlijke vervreemding. Alsof mensen intuïtief aanvoelen dat de oude wereld nog wel functioneert, maar niet meer leeft. Dat er iets niet meer klopt in de manier waarop we werken, consumeren, presteren en onszelf definiëren.
En precies daardoor ontstaat een enorme behoefte aan vrijheid. Niet alleen fysieke vrijheid, maar mentale vrijheid. Vrijheid van constante druk, van algoritmische beïnvloeding, van sociale verwachtingen, van systemen die bepalen wie je hoort te zijn.
Mensen voelen dat oude systemen niet meer kloppen, maar weten ook niet wat ervoor terugkomt. Daardoor ontstaat spirituele verwarring. De één gaat bidden. De ander demonstreren. De ander doomscrollen. De ander zoekt een leider, vijand, kamp, goeroe, complot, algoritme of verdoving.
Maar dat is precies de valkuil.
Want wie zijn antwoorden buiten zichzelf blijft zoeken, wordt opnieuw gevangen door een vorm. Eerst door religie. Daarna door politiek. Daarna door media. Daarna door complotten. Daarna door AI. Steeds een ander loket, steeds dezelfde afhankelijkheid.
Revati vraagt uiteindelijk niet om een nieuwe leider.
Revati vraagt om terugkeer naar innerlijke leiding.
Niet omdat de buitenwereld niet bestaat, maar omdat een mens zonder innerlijke as in elke nieuwe wereld opnieuw programmeerbaar wordt. Wie zichzelf niet kent, zoekt vanzelf iemand of iets dat hem vertelt wat hij moet zien, voelen, geloven en vrezen.
Dat is Revati-chaos.
Iedereen voelt dat iets afloopt, maar bijna niemand weet wat opnieuw geboren wordt.
De valkuilen zijn duidelijk.
Revati zonder Saturnus vlucht. In fantasie, religie, spiritualiteit, drugs, AI, schermen, eindtijdverhalen, symboliek en eindeloos zoeken naar tekens.
Saturnus zonder Revati verhardt. In cynisme, kilte, minachting, wantrouwen, controlezucht en het idee dat alles corrupt is, iedereen slaapt en niets nog zin heeft.
De kunst is allebei tegelijk dragen.
Gevoelig blijven zonder naïef te worden.
Realistisch blijven zonder je ziel te verliezen.
Saturnus in Revati zegt niet: vlucht uit de wereld.
Saturnus in Revati zegt: ga door de poort, maar neem alleen mee wat echt is.
Niet elke rel mag je zenuwstelsel besturen. Niet elk algoritme mag je stemming bepalen. Niet elke politieke vijand verdient je levensenergie. Niet elke angst is een opdracht. Niet elke trend is een richting. Niet elke digitale prikkel is informatie.
De komende jaren wordt het verschil groter tussen mensen die alleen reageren op de tijdgeest en mensen die hun eigen innerlijke as bouwen.
De eerste groep wordt moe, boos en programmeerbaar.
De tweede groep wordt stiller, scherper en moeilijker te manipuleren.
De vorige Saturnus-in-Revati-golven waren geen kleine overgangen.
1938 gaf ons systeemmobilisatie, kernkracht en vroege computationele logica.
1968 gaf ons bewustzijnsrevolutie, planetair massabeeld en mens-machine-interface.
1998 gaf ons de digitale wereld.
2026–2028 voelt alsof al die lijnen samenkomen.
Niet als het einde van de wereld.
Maar als het einde van een wereldbeeld.
De oude wereld sterft niet in één explosie. Ze wordt langzaam vervangen door een nieuw systeem dat vriendelijk begint, efficiënt klinkt, veiligheid belooft en uiteindelijk toegang, identiteit, geld, waarheid en gedrag wil beheren.
Dat is de echte Saturnus-in-Revati-vraag:
gaat de mens door de poort als bezield wezen, of als geverifieerd profiel?

Nederlands
Stef retweetledi
Stef retweetledi
Stef retweetledi
Stef retweetledi
Stef retweetledi
Stef retweetledi
Stef retweetledi

Die haalt de taaltest voor het Nederlanderschap glansrijk!:
卄𝐎ù𝔰ε 𝐨𝔣 ℙoє𝐌 _@P0eMPieDinges
Twee Syrische asielzoekers in een live: „Wij gaan niet weg uit Nederland. Jullie Nederlanders moeten weg. Jullie mogen lekker elke maand voor ons betalen.” Daarna begonnen ze te schelden: „Kut jouw moeder, kanker jouw moeder, ik neuk jouw moeder, ik neuk jou hoertje” etc. Dit is waar NL oa HELEMAAL klaar mee is, met dit ranzige criminele inteelt tuig.
Nederlands

@RobBakkenes @wierdduk Iedereen net een andere mening dan jij is een trol😆👌
Nederlands

Als de samenleving wordt overstroomd door haat, als op elke feitelijke analyse een tornado volgt van verbaal geweld - 'kankerhoer', 'kankerzionist', 'kanker-zus' en 'kanker-zo', 'Netanyahu-pijper', 'shekel-hoertje' - en je beseft dat er Nederlanders zijn met een wereldbeeld dat totaal haaks staat op de waarden van de democratische rechtsstaat - van wie een groot aantal met een aantoonbaar agressie-probleem - dan komt onvermijdelijk het moment waarop we ons moeten afvragen of samenleven überhaupt nog mogelijk is: "Nederland is stuurloos" | Podcast | Het land van Wierd Duk youtu.be/56LHCFnvaZQ?si… via @YouTube

YouTube
Nederlands

@wierdduk Omdat ik een nederlander ben🇳🇱. Gaza wordt verwoest met explosieven en wapens door de zionisten en Nederland wordt van binnen uit geinfiltreerd en helemaal uitgebuit door de zionisten. Daarin hebben Gaza en Nederland gelijkenissen, vandaar die vraag van jou denk ik.
Nederlands

Probleem: conservatieve mensen volgen ook de progressieve legacy media, maar NPO-kijkers en andere mainstream-consumenten nemen omgekeerd totaal geen notie van denkbeelden elders. Ze zijn daardoor meestal slechts half - en in elk geval slecht - geïnformeerd, maar het vocaal-moralistische deel van hen heeft wel een grote mond. Die kloof is niet te overbruggen: je praat tegen een muur van onwetenden.
Nederlands

@wierdduk Ik weet dat jij ook wel in ziet hoe de Israël-lobby nederland compleet in zijn greep houdt. Je bent er zelf tenslotte onderdeel van, het zou je sieren als je stopt met je rol als zionistische-lobbyist en laat zien hoe Israël hoofdverantwoordelijk is voor de choas in Nederland.💪
Nederlands

@stef48382 Kunnen types als jij niet gewoon naar een andere planeet?
Nederlands

@ShashiRoopram Vuile zionist ben je, schijnheilige vvd mongool die een baantje heeft bij de telegraaf om de Israëlische belangen mooi te verspreiden in de media.
Nederlands

Afkomst maakt voor jou wél uit, want je gebruikt het als een stok om mensen met een migratieachtergrond mee te slaan indien ze iets zeggen of doen over immigratie wat jou niet bevalt.
Peter de Haan@Peter26061980
Van mijn maakt afkomst niet uit, verbaas me er wel over dat ze anderen kansen ontzeggen die ze zelf wel gekregen hebben.
Nederlands

@OHajenius @wierdduk Die teringlijer dient idd Israël, daarom probeert hij die zionist Markuszower te verdedigen
Nederlands

@wierdduk Sorry, zag niet dat je telegraaf was… Tuurlijk dien je Israël…
Nederlands


@wierdduk Het is een moslim en die denken altijd aan eigen belang. Altijd een de islamitische agenda.
Nederlands

Die domme Lamine Yamal, snotneus zonder enige kennis van dit conflict:
Joop Soesan 🇮🇱🇳🇱@JoopSoesan
FC Barcelona biedt excuses aan Israëlische fans aan nadat een speler viraal ging met een Palestijnse vlag. De verklaring van FC Barcelona, geschreven in het Hebreeuws, was specifiek gericht aan de Israëlische fans. jpost.com/diaspora/antis…
Nederlands










