Cosmos

ABD, artık Avrupa'yı korumayacağını belli ettikten sonra eski kıtada ciddî bir zihin değişikliği süreci başladı. Bu süreç, Türkiye açısından tarihsel sonuçlar doğurabilir. Çünkü Avrupa’nın stratejik yeniden yapılanması Türkiye’nin jeopolitik önemini artırıyor. Karadeniz güvenliği, enerji koridorları, savunma sanayii, göç yönetimi ve Orta Doğu dengeleri düşünüldüğünde Türkiye artık yalnızca birliğin “aday ülkesi” değil; Avrupa güvenlik mimarisinin fiili parçalarından biri olmaya aday. Fakat burada büyük bir paradoks bulunuyor: Türkiye, coğrafi olarak Avrupa için vazgeçilmez hale gelirken, siyasal olarak Avrupa’nın normatif evreninden ?değerler sisteminden) uzak duruyor. Bu durum, doğan fırsatların yanında risk üretiyor. Çünkü jeopolitik önem tek başına sürdürülebilir güç yaratmaz. Kurumsal kalite, hukuk devleti, bilimsel kapasite, ekonomik öngörülebilirlik ve toplumsal güven olmadan stratejik değer, kalıcı etkiye dönüşemez. Yeni dünya düzeninde yalnızca coğrafyası önemli olanlar değil; kurumları güçlü olanlar belirleyici olacaktır.

Türkiye’nin önündeki temel mesele yalnızca iktidar değişimi değildir. Asıl mesele, güven üretebilen bir demokratik ekosistemin yeniden kurulup kurulamayacağıdır. Demokratik rejimler yalnızca seçimle ayakta kalmaz. Bağımsız yargı, özgür medya, güçlü sivil toplum, liyakate dayalı bürokrasi, özerk üniversiteler ve birbirini düşman olarak görmeyen yurttaşlar olmadan demokrasi sürekli kriz üretir. Türkiye’nin en büyük ihtiyacı yeni bir “kurtarıcı” değil; kişilere bağımlı olmayan, hukuku siyasal sadakatin üzerinde tutabilen ve farklı toplumsal kesimlerin kendisini eşit yurttaş olarak hissedebileceği kurumsal bir denge düzenidir. Çünkü tarih gösteriyor ki güçlü toplumlar güçlü liderlerden değil, güçlü ve güvenilir kurumlardan doğar.

“Gönül gözüyle gören hiçbir İnsan kandıramazsınız, Sizi açık kitap gibi okurlar… İnsan bazen Susar ama her şeyi Anlatır..”

.... Acının dili aynıdır İnsan ne dediğini bilmediği bir türküde ağlarmı? Ağlıyor işte

El progreso no es una garantía. Ni una quimera. Es una PROMESA. La promesa no de resistir, sino de avanzar. No de soñar, sino de trabajar sin descanso para hacer nuestros sueños realidad. En cada calle. En cada ciudad. En el mundo entero. Unámonos y trabajemos juntos.

En mi cuarto viaje a China, constato que cada vez son más las empresas chinas que ven en España un destino atractivo para invertir. Ofrecemos estabilidad, previsibilidad y confianza. Hoy he mantenido en Pekín un encuentro con diez grandes empresas y les he trasladado que España apuesta por proyectos que creen empleo local, que mejoren nuestro tejido productivo y que contribuyan a la innovación y a la transferencia de conocimiento.