November🙆‍♀️

dear me,

ชอบคำพูดจากเรื่อง Before Sunset ที่ว่า “ไม่มีใครแทนใครได้ เพราะทุกคนมีรายละเอียดที่งดงามในแบบของตัวเอง” จริงนะที่ว่าคนแต่ละคนมีอะไรบางอย่างในแบบของตัวเองจริงๆ ทั้งนิสัย วิธีพูด หรือความทรงจำเล็กๆที่มีร่วมกันเลยทำให้ต่อให้มีใครเข้ามาใหม่เขาก็ยังไม่ใช่คนเดียวกับคนนั้นอยู่ดี…

ขอเถอะ…

อย่าไปใช้ความพยายามกับมันเลย ไอ้ความสัมพันธ์ที่ไม่เคยคิดแม้แต่จะทะนุถนอมความรู้สึกเรา

เราพยายามแค่ไหนมีแต่เราที่รู้จริง ๆ คนอื่นเขาไม่ได้สนใจ process ขนาดนั้น ว่ากว่าเราจะผ่านอะไรมามันเป็นยังไง มันหนักแค่ไหน ซึ่งก็ไม่ได้รู้สึกว่าอยากให้เขามารับรู้นะ แค่ไม่ต้องมาทำเหมือนเราได้อะไรมาง่าย ๆ หรือทำเหมือนเราไม่พยายามก็พอ

อย่าอดทนกับคนที่ไม่ให้เกียรติเรา เคารพตัวเองเสมอ หาความสบายใจของตัวเองให้เจอ

บทเรียนของการเติบโต: อย่าคาดหวังกับใครแม้กระทั่งคนสนิทหรือคนใกล้ตัว ไม่มีใครเป็นอย่างที่เราหวังหรือคิดไว้ซะทุกอย่าง เขาก็มีชีวิตของเขา อย่าเอาใจไปไว้ที่ใครมากมาย จะได้ไม่ต้องเจ็บปวดเพราะความใจร้ายของคนอื่น

ช่างแม่ง = รับจบทุกอย่าง

อื้มม

เดือนแห่งความรัก ก็ต้องรักตัวเองให้มากๆ

ตอนเด็กคิดตลอดว่าเมื่อไหร่เราจะโต เพราะไม่ว่าจะทำอะไร หรือไปที่ไหน พ่อแม่ก็มักจะบอกเสมอว่ารอให้โตก่อน ชีวิตมันก็เลยเหมือนมีข้อจำกัด แต่พอโตมา เราได้อิสระก็จริง แต่ชีวิตโคตรเครียด ทั้งภาระ ทั้งเรื่องงาน อะไรหลาย ๆ อย่างทำให้เข้าใจว่าเออ ช่วงเวลาที่ดีที่สุด คือช่วงวัยเด็กจริง ๆ

ชอบคำพูดนี้ที่ว่า " จงทำงานให้หนัก จนไม่มีเวลาคิดถึงความรัก ถ้าอนาคตดีก็จะเจอความรักที่ดีเอง "

ขอให้ความเศร้า ความผิดหวัง ถูกทิ้งไว้ในเดือนมกราคมนะ,

🍂 หนังสือ Bye Bye Bye ลับลา แลร้าง นิรันดร์

มีทฤษฎีหนึ่งบอกว่า “Let things go. Let yourself grow.” การปล่อยวางจะทำให้เราเติบโต เพราะเมื่อเราปล่อยวาง เราจะพร้อมกับการเริ่มต้นใหม่ และเมื่อเราปล่อยวาง เราจะมีพื้นที่ให้สิ่งใหม่เข้ามาในชีวิต การปล่อยจึงไม่ได้ทำให้เราเสียอะไรไป แต่เป็นจุดเริ่มต้นใหม่ของชีวิตเราอีกครั้งหนึ่ง

จริงมาเสมอ,

ใช้ชีวิตคนเดียวได้ดีมาก

“เหนื่อยกับงาน ยังไม่เท่าเหนื่อยกับคน” ประโยคนี้จริงมาก ต่อให้งานจะหนักแค่ไหน แต่ถ้ามีเพื่อนร่วมงานดี มันก็มีแรงใจทำต่อ แต่ถ้ามาแบบ toxic นอกจากจะเหนื่อยงานแล้ว ยังต้องมาปวดหัวกับคนอีก เครียดคูณสอง

ชีวิตกูเหมือนคนไม่พอใจอะไรสักอย่าง ใช่ กูไม่พอใจจริง ๆ