روانکاوی

«کودک حاضر است فکر کند والدین خوبی دارد و خودش بد است، تا اینکه بفهمد والدین بدی دارد و خودش خوب است». رونالد فربرن

مردانی که دست به تجاوز می‌زنند درباره‌ی تجاوز به زنان فانتزی نمی‌بافند، برعکس، خیال‌پردازی‌های آنان‌ درباره‌ی یافتن یک شریک جنسی نجیب و دوست‌داشتنی است. تجاوز را برای آن‌ها باید از مقوله‌ی عمل‌ کردنی دانست که ناشی از ناتوانی آن‌ها در یافتن چنین شریکی در زندگی واقعی است. ژیژک

@Beautywomenxfa درسته موقتیه و باید براش چاره‌ای پیدا کرد، اما گاهی تو لحظات خاصی مثل پنیک اتک نجات‌دهنده ست.

@Libiiido فیکه خب چه فایده‌ای داره؟ فردا دوباره همون حس رو دو برابر میکنیم.

وقتی روان احساس بی‌پناهی می‌کند، بدن باید سیگنال امنیت بگیرد. چیزهایی مثل پیچیدن خود در پتو، دوش آب گرم، در آغوش گرفتن حیوان خانگی‌ات یا حتی نگه داشتن خودت با دست‌هایت، ممکن است ساده به نظر برسند، اما از نظر عصبی، پیام امنیت را منتقل می‌کنند.

وقتی کسی که باید قانون را نگه دارد، خودش آن را زیر پا میگذارد، جهان از تعادل خارج میشود. بی‌نظمی فقط در سطح تصمیمها باقی نمیماند، به زندگیها نفوذ میکند، به بدنها، به رنجها. چیزی از کنترل خارج میشود، چیزی خام، بی‌واسطه و دردناک، همان چیزی که لکان از آن به عنوان امرواقع نام میبرد.

تروما فقط خاطره‌ی یک اتفاق قدیمی نیست، تروما اثر زنده و فعلی همان درد است که همین حالا در ما باقی مانده است. — Bessel van der Kolk

هنگامی که فرد بر اثر حادثه، قربانی خشونت شدن یا بیماری آسیب می‌بیند، سوگواری برای پیشگیری از ابتلا به افسردگی امری ضروری است. #نانسی_مک_ویلیامز

لکان در سمینار ششم از قول فروید می‌گوید: هیچ‌ چیز هرگز [به‌ کمال] سرکوب نمی‌شود، هیچ‌ چیز هرگز نمی‌تواند سرکوب گردد.

باید زنده بمانی، مرگ راه‌ حل این وضعیت نیست. مرگ در اینجا سکوت است و سکوت، دقیقاً همان چیزی است که خشونت می‌خواهد.

فردی که در سوگ حل‌ نشده گرفتار مانده، همچون کسی است که بر سر مزارِ عزیزِ از دست رفته ایستاده، نه اشک می‌ریزد تا بدرود بگوید و نه می‌رود تا زندگی ادامه یابد. او در هم‌ آغوشی با خلأ می‌ماند.

فلج روانی در بحران‌های جمعی از لحظه‌ای برمی‌خیزد که انسان میان خشم، سوگ و بی‌معنایی معلق می‌ماند. در این تعلیق، زندگی روزمره بی‌اهمیت می‌شود. ظرف شستن در برابر مرگ، برنامه‌ریزی در برابر بی‌ثباتی، پوچ به نظر می‌رسد. این پوچی افسردگی نیست. این سوگ جمعی است.

@Miinnosh @Zistgaah جفتشون عزیزن❤️

@Libiiido @Zistgaah قبلا سابقه گربه بازی داشتن اما چشم مراقبم. ازاد نیستن

ممن 😄

@Zistgaah @Miinnosh و غریزه گربه هم شکاره، تو یه لحظه ممکنه غریزه بهش غلبه کنه، خیلی خطرناکه برای پرنده

@Miinnosh مواظب باشید پرنده‌ها قلبشون خیلی حساسه و اگه حیوان شکارچی نزدیکشون باشه احتمال داره شوک عصبی شدید بهشون دست بده یا سکته کنند. حتی اگه اون حیوان کاری باهاش نداشته باشه به صورت غریزی میفهمند شکارچی هست.

@PasGardani_ 🖤💔 تو بهترین بودی براش .🖤💔

شاید تو تنبل نیستی، فقط خودت را مجبور می‌کنی آن کاری را انجام دهی که واقعاً نمی‌خواهی! خودت را مجبور می‌کنی چون می‌ترسی در مدار میلِ دیگری باقی نمانی و تایید آن‌ها را نگیری و این ترس آنقدر عمیق است که در طی همه‌ی این سال‌ها حتی نخواستی به این فکر کنی که واقعا چه می‌خواهی...!

اگر مردی در کودکی محبوب بی‌چون‌ و چرای مادرش بوده باشد، در تمام عمر احساسی پیروزمندانه با خود حمل می‌کند؛ باوری ریشه‌دار به موفقیت، اعتمادی که اغلب همان موفقیت را در جهان بیرون نیز برای او محقق می‌سازد. The Standard Edition of the Complete Psychological Works of Sigmund Freud

@homosapienno1 شما به یه مفهوم مهم در روانکاوی رسیدی بدون اینکه روانکاوی بشی 👌

@Libiiido حقیقتا وقتی که فهمیدم اوضاع همینه و قرار نیست خوشبخت یا موفق بشم و با واقعیت کنار اومدم بخش عمده نگرانی‌هام تموم شد و تازه از زندگی لذت بردم.

در جهان معاصر، فرد افسرده قربانی فرمانی‌ پنهان است! شاد باش! موفق باش! لذت ببر! این فرمانِ سوپرایگویی، چون قابل انجام نیست، تبدیل به خشونت علیه فرد می‌شود. پس فرد افسرده احساس می‌کند همیشه کم دارد، همیشه ناکام است، همیشه کمتر از آن چیزی است که باید باشد.

@Asfandiar44422 موفقیتی که فقط تابع یه سری ملاک‌های ساختگیه و اصلا متناسب با ویژگی های فردی آدم ها نیست 👌

@Libiiido بخاطر همین از نویسنده های مثل جک کنفیلد آنتونی رابینز جف کلر رندا بایرن و..... خوشم نمیاد چون تأکید شدید بر موفقیت دارند

@HShahab_ 👌👌 عالی بود ممنون

رولان بارت هم میگه: من به‌عنوان عاشق، زبانِ مخصوصِ خودم را دارم، اما معشوق هیچ‌وقت دقیقاً همان چیزی را که من می‌فهمم نمی‌گوید؛ همیشه یک فاصلهٔ کوچک، یک سوءتفاهمِ شیرین یا دردناک وجود دارد.

لکان می‌گوید بشر در عشق محکوم است که مدام زبان دیگری را یاد بگیرد، به کورمال کورمال پیش رفتن ادامه دهد. عشق مجموعه‌ای از سوءتفاهم‌هایی است که راه خروجی از آن وجود ندارد. Jacques Alain Miller, On Love