۶ৎ
37.1K posts


เพื่อนนี่คบกับแฟนมา4ปี แฟนไม่เคยจำวันเกิดได้เลย อวยพรไม่ตรงกันสักปี มันก็ไม่ได้ด่าหรือว่าอะไรก็เออออไป เพราะเห็นว่าไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่ แต่ฟางเส้นสุดท้ายขาดพรึบตอนที่มันน้ำมันหมดแล้วแถวนั้นเงียบมาก มืดมาก มันโทรไปหาแฟน แฟนมันบอกให้โทรหาคนอื่นที่บ้านใกล้สุดสิ โทรหามันมันจะช่วยอะไรได้ หลังจากนั้นชีเลิกเลย ไม่อะไรทั้งนั้น ไม่มีการมีคิดถึงแฟนเก่า ลืมคนเก่าไม่ได้ ตัดขาดแบบชาตินี้อย่าได้เจอะเจอ มีร้องไห้แค่รอบเดียว ชีบอกบางอย่างต้องรอให้สมเพชตัวเองไม่ไหวแล้วจริงๆ พอถึงเวลาที่จะต้องเดินออกมามันจะได้ไม่หันหลังกลับไปมองอีก

กุไม่อยากมีลูกเลย โดยเฉพาะลูกชาย กุกลัวมาก กลัวรัดคอลูกตัวเองตายห่าถ้ามันโตมาสันดานเหี้ย ถ้าลูกเป็นลูกสาวแล้วโดนล่วงละเมิดไอ้เหี้ยนั่นก็ต้องโดนลูกปืนเท่านั้น สรุปการมีลูกคือความทุกข์เพราะกุได้ยิงคนแน่นอน




ทำไมแม่กับพ่อไม่ได้ดั่งใจเลยอ่ะ เห็นพ่อแม่บ้านอื่นป่ะ เขาเป็นหมอ เป็นพยาบาล เป็นข้าราชการ ลูกเขาภูมิใจแค่ไหน ตอนแก่ก็ไม่ต้องมาเป็นภาระ กินเงินบพเน็ญบำนาญ ลูกหลานอยู่อย่างสบายใจ แล้วดูพ่อแม่บ้านเราสิ














