hera

For those who might care t.me/meowmymeow

دیوونه شدم همه رو دارم لباس شخصی میبینم

نمیدونم چن بار دیدمش

اسلام ستیزی که تو ایران جریان داره رو تو خواب هم نمیدیدم

«دیگر سرزنده نبود. بیشتر اوقاتش به دل‌نگرانی می‌گذشت. انرژی‌ای که روزگاری صرف عشق‌ ورزیدن به زندگی می‌کرد، حالا داشت صرف دوام‌ آوردنش می‌شد.» - آوارگان؛ ویت تان نوئن، فارسیِ شکوفه میبدی.

"I hate religions." "Islam too?🥺" ESPECIALLY ISLAM 🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕🖕

از اینکه زندم و هنوز نفس میکشم خجالت میکشم .

سوگوار نیستیم، دیگر خودِ سوگ شده‌ایم.

تسلیت گفتن رو دیگه بلد نیستم. احساس می‌کنم در مواجهه با سوگ هیچی نباید بگم دیگه. احساس می‌کنم آدمِ سوگوار هیچی نمی‌خواد بشنوه.

یه کوه های شفافی دارم تو تهران میبینم که نمیدونستم وجود دارن

مهرت به گله از ترس گرگه مگه نه ؟

عکس و فیلمای اعتراضارو میبینم اون روزا میاد جلو چشمم گریم میگیره

یه برف و بارون که میاد، تهران از 480p یهو میره رو 4k.

ایرانی بودن خیلی خنده داره درس میخونی وسطش یهو کتابو میبندی میذاری یه گوشه تو راه باشگاه احساس میکنی احمق ترین موجود جهانی بارون میاد خوشحال میشی یهو لبخندت رو صورتت خشک میشه و با خودت میگی من دلم به چیا خوشه اصلا هر مدل تلاش کردن، احساس کردن و وجود داشتن خیلی بیهوده به نظر میاد.

just

خوش به حالتون اگه پدر مادرتون جوری هستن که میتونید الگوی زندگی تون قرارشون بدید. من کاملا فری استایل دارم میرم جلو

این پاییز هرجا نشستم، گریه کردم. تو شرکت گریه کردم، تو جلسه‌ تراپی گریه کردم، تو مترو گریه کردم، تو خیابون گریه کردم، تو حموم گریه کردم، تو اسنپ گریه کردم، روی تخت گریه کردم، پشت میز گریه کردم، موقع نوشتن این گریه کردم، فقط خونه همسایه نرفتم که ایشالا زمستون اونجا هم می‌رم.

نه سوی خونه راهی نه بر کسی پناهی.

۱ ساعت بی‌چای بودن من رو از پای درمی‌آورد.

مسیر سخت است و دشوار ولی راهی جز رفتن نیست. • صادق‌ هدایت