~

ไดอะล็อก ละครที่ชอบมากที่สุด

ไดอะล็อก ละครที่ชอบมากที่สุด

ไดอะล็อก ละครที่ชอบมากที่สุด

นี่ต้องเขียนให้เคลียร์กว่านี้อีกปะ ที่บอกว่า oned original มันรุนแรงขึ้นคือมันรุนแรงแบบที่เนื้อหามันแรงขึ้นเรื่อยๆ ในทาง physical abuse ด้วย เช่น ศักดินาวิทยาลัย - ชาคริตข่มขืนตัวละครพี่เฟรชที่เป็นเลส ทิชา - ตัวละครพี่เกดทำทารุณพี่น้ำฝนจนตาย แม่หยัว - โดนบังคับให้ติดฝิ้น-ข่มขืน จิตสะกดแค้น - วิวทำร้ายร่างกายณิชารุนแรง สกุณาซ่อนรัก - เซินถูกบังคับให้เป็นชู้ เพราะจะทำลูก แต่กลายเป็นความรักแบบงงๆ แต่ผู้หญิงก็ไม่มี agency อยู่ดี สอดสร้อยมาลา - ชีวิตสร้อยพังจนล่าสุดคือต้องยอมเสียตัวทั้งๆ ที่ฝืนใจ เพื่อแลกกับอาชีพที่ใฝ่ฝัน ระหว่างทางโดนเกย์ด้วยกันลวนลาม บางกอกคณิกา - มีบท imply การมีเซ็กส์แบบซาดิส หรือทำร้ายร่างกายแรงๆ คือใช่ ละคร exact เล่นดราม่าแรงอยู่แล้ว แต่มันดิบขึ้นไง ความแรงที่มันทำออกมา ถึงจะเป็นซีรีส์ที่เอาลงแพลตฟอร์มแบบ uncut ติดเรท แต่จะทำทำไม บางอย่างมันจำเป็นต้องทำมั้ย? จุดที่นี่ตั้งคำถามคือสิ่งนี้ ว่าสิ่งแรงๆ ที่ทำออกมากำลังสะท้อน กำลังทำอะไรกันอยู่ แล้วมันไปสุดแค่ไหน เนื้อเรื่องที่ทำออกมามัน accomplish อะไรนอกจากความแรงที่ for the sake of "แรง" ไม่ได้มา policing แต่กำลังถามว่านอกจากแรงแล้ว มันมีจุดขายคืออะไร เรานำเสนออะไรในฐานะคอนเท้นไทยอยู่ rape culture เราค่อนข้างจะเป็น Theme ที่มาประจำมากนะ ที่ถามคือกำลังถาม mindset คนผลิตว่ากำลังทำอะไร ขายอะไร

ผมมีความสงสัยว่าผู้บริหารช่องวัน นอกจากมีผู้ชายและ feminist pick me girl คอยตรวจดูบทแล้ว เขาเคยรับฟังความเห็นคนรุ่นใหม่ รุ่นกลางบ้างหรือไม่... เพราะบททรง Gen X แบบชายเป็นใหญ่ซ่อนอยู่ จะ feminist ก็ไม่ จะ empower ผู้หญิงก็ไม่อีก เหมือนผู้หญิงที่ดีมีกรอบอนุรักษ์นิยมครอบอยู่ which is not surprising...

ห้ะ อันนี้มาลาคิดถึงแต่ตัวเองตลอดนะ งงว่าใครยัดมายเซตหรือความคิดนี้ให้เอินเอินอะ มันไม่ได้เลย คนดูเขาดูออกกันหมด ใครเป็นคนเขียนบทวะ กุอยากเห็นหน้า จะได้ด่าถูก