𝙏𝙧𝙖𝙣𝙛𝙚𝙧 𝙎𝙩𝙪𝙙𝙚𝙣𝙩 𝑩𝒊𝒍𝒍𝒚 🖤

ㅤ ㅤหกโมงเย็นกับอีกยี่สิบนาที ร้านดอกไม้แถวนี้ทยอยปิดแล้ว แต่จะมีอยู่ร้านหนึ่งที่ยังเปิดต้อนรับลูกค้าอยู่ " ยินดีต้อนรับสู่สวนหมาป่าครับ ไม่ทราบว่ากำลังมองหาดอกไม้ชนิดไหนอยู่เอ่ย ? " การ์เด้นวูล์ฟ เปิดวันจันทร์ถึงพฤหัสบดี ตั้งแต่ 9 โมงถึง 3 ทุ่ม ㅤ

"Why am I everyone's bottom?" ....

/เปิดเพลง Like a virgin

ทำไมต้องอิจิจิล่ะ อีกอย่างนะอิจิจิเองก็ไม่ได้ว่าอะไรผมซะหน่อย~~ ว่าแล้วก็... //หยิบโทรศัพท์กดโทรออก อิจิจิ~ ออกรถพาผมไปซื้อไอศครีมแก้ร้อนหน่อยเร็วววว

ผมว่าผมก็ไม่เคยสร้างความปวดหัวให้ใครนะ

“....” เรื่องเลือกที่นั่งเอาไว้ก่อนเถอะ ไม่มีใครสงสัยเลยเหรอว่าทำไมฮิกุรุมะซังกับอ่างอาบน้ำถึงไปอยู่ตรงนั้นได้?

“ต่างชาติเหรอ” เท้าเอว “ไม่ต้องเป็นทางการอะไรขนาดนั้นก็ได้ อ้อ ฉันมาคิ” ละนามสกุลทิ้ง

จะบอกว่าไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเอาซะเลยก็คงจะไม่แปลกเท่าไรนัก เพราะเขาเองก็ไปอยู่ที่ต่างประเทศเสียตั้งนาน ทำความรู้จักกันตอนนี้คงไม่เสียหายอะไร ยกมือขึ้นระดับไหล่เป็นการทักทายกลับพร้อมด้วยรอยยิ้ม " งั้นเหรอครับ — ถ้าเป็นแบบนั้นก็ต้องขอฝากตัวด้วยนะ ถึงจะเป็นแค่การนั่งข้างๆกันก็เถอะ "

ก็นะ . . จะเจอฉันได้ไงล่ะ ? ก็ฉันเป็นคนจากอดีตนี่นา ตอนนี้ปีหนึ่งก็คงไม่ใช่พวก ‘ นานามิ ‘ แต่เป็นพวก ‘ อิตาโดริคุง ‘ แทน ส่วนปีสองก็คงจะเป็นลูกศิษย์ของหมอนั่นสินะ ม่า — เวลานี่เดินไปเร็วจริง ๆ แต่ยังไงคนเราก็ต้องโตนี่นา . . “ ฮะฮะ —— ก็แปลกจริง ๆ แหละนะ ~ แต่ว่าก็ดีแล้วล่ะ ”

“อย่าพูดเหมือนเป็นเรื่องน่าสบายใจขนาดนั้นสิครับ —— ที่โรงเรียนเก่าน่ะ ยังไม่ทันจบปีแรก ผมก็โดนไล่ออกแล้วน่ะ” ยกมือถูจมูกตัวเองเล็กน้อย “เอาเป็นว่าผมจะพยายามครับ ว่าแต่ปกติก็ไม่ค่อยเจอพวกรุ่นพี่กันเลยนะครับ แตกต่างจากโรงเรียนธรรมดาจริงๆ นั่นแหละนะ . .”

—— ( ภารกิจแรก ) นับตั้งแต่มาอยู่ในโรงเรียนไสยเวทย์ หลังจากฝึกซ้อมเล็กๆ น้อยๆ บ้าง กับนั่งเรียนบ้างก็แทบไม่ได้ถูกส่งให้ไปทำภารกิจอะไร แต่พออยู่ๆ โดนยัดภารกิจใส่มือแบบไม่ตั้งตัวก็ต้องมีอาการกังวลมากเป็นธรรมดา ถึงแม้จะตกปากรับคำอาจารย์โกะโจไปว่าจะตั้งสติให้ดีก็เถอะ แต่ในใจก็ยังมีความกังวลอยู่ไม่น้อยเลย —— ให้ตามหาคำสาปในตึกร้างงั้นเหรอ ทำไมต้องตึกร้างด้วยนะ . . มันอาจจะเป็นผีมากกว่าคำสาปก็ได้ ไฟฉายจากมือถือถูกส่องไปรอบๆ ภายในตึกร้าง ภายในนั้นเงียบเสียจนได้ยินเสียงฝีเท้าของตัวเองขณะที่เดินสำรวจ กลิ่นเหม็นอับชื้นเหมือนเด็กผู้ชายที่ไม่อาบน้ำคละคลุ้งอยู่ทั่วไป ซ้ำร้ายนั้น เพื่อนร่วมชั้นปีก็ไม่ได้ถูกส่งให้มาช่วยอีกด้วย ไม่ไหว รวบรวมสติไม่ค่อยได้เลย แบบนี้ก็ไม่รู้พอดีว่าวิญญาณคำสาประดับต่ำที่ว่าอยู่ไหนกันแน่ แต่โชคดีที่บิลลี่เคยอ่านเรื่องมารวิทยา ทำให้พอจะรู้ว่าถ้าหากอากาศจุดไหนเย็นเป็นพิเศษ. . . “นะ .. นี่ รู้นะว่าอยู่แถวนี้ ออกมาให้ปัดเป่าเดี๋ยวนี้เลยนะ” “—— ฉันจะ.. เอาจริงแล้วนะ” เมื่อพูดจบเขาก็หันหลังขวับเพราะรู้สึกมีอะไรผ่านหลังไป และยังยกไฟฉายจากมือถือขึ้นส่องตาม ทางซ้ายทีขวาที พลันนึกในหัวว่าหากเป็นพี่ชายของเขาก็คงจะพุ่งซัดมันราบคาบไปนานแล้ว หรือจริงๆ แล้วเขาเป็นพวกไม่เอาไหนจริงๆ นะ . . มืออีกข้างที่พยายามจะรวบรวมพลังคุณไสยออกมาก็ดันทำได้แบบติดๆ ดับๆ ยังไม่ออกมาเป็นคลื่นพลังหรือรวมเป็นก้อนได้ด้วยซ้ำ ขณะที่กำลังฟุ้งซ่านและไม่ทำอะไรสักที ก็ยังไม่รู้ตัวเลยว่าเงื้อมมือมัจจุราชกำลังขยับเข้ามาจากข้างหลังอยู่เรื่อยๆ —— แล้ว

มองเอือมใส่ “ทีหลังหัดปิดปากด้วยสิครับ” มือดันกล่องทิชชู่ให้