Tarumarpremses

sandım ki koştuğum her yere yetişirim, kaçtığım her şeyden kurtulurum, hiç durmadan kazırsam aradığımı elbet bulurum. sonra işte gecenin bilmem kaçında, koştuğun her yerden uzakta, aradığını bulamamışken öylece oturuyorsun. üzerinde Allah'a teslim olmanın ferahlığı var.."

olan biten için onu suçlamayı bıraktığında olgunlaşma denilen eşikten geçmiş oluyorsun. öyle olması gerekiyordu. o zaman kalbinin kırılması gerekiyordu. kırgınlığının seni dönüştürmesi gerekiyordu. senin bu kırgınlığı pusula bellemen ve çıktığın bütün yolculuklarda yanına alman gerekiyordu. bazı şeyleri öğrenmen gerekiyordu. yitirmen, kaybetmen, düşmen belki biraz parçalanman ama sonunda kendini de bulman gerekiyordu. nasıl daha az yaralanırsın onun yollarını bulman gerekiyordu. kayıp görünümlü çok kazancın oldu. bunu elbet sıcağı sıcağına anlayamadın. yıllar geçti ve ancak şimdi iyi ki diyebiliyorsun. iyi ki kırılmış kalbim; yoksa bunca dönüşebilmek için daha kaç fırın ekmek yemem, kaç kere yıkılmam, kaç kalbin yolunda kendimi heder etmem gerekecekti diyorsun ve zararın bu köşesinden dönebildiğin için şükrediyorsun.

bir kalple yakınlık kuran herkes, kor bir ateş avuçlar. o yüzden yakınlık, biraz da cesurların ve yanmaya razı olanların işidir. ellerin yansa da o ateşi hissetmek, buz gibi bir kimsesizlikten yeğdir. avucunda kalır bir yanık izi. o da; "kaçmadım, saklanmadım, çıktım meydana, kalbimi koydum ortaya, yenildim belki ama en güzel şekilde sevdim ve hakkını vere vere yaşadım" diyebildiğinin delaletidir.

şimdi yabancıyız ama ellerini çenene koyarak beni izlemişliğin var.

pekii bi erkek neden hesabı kapalıyken (3 gün boyunca) herkese açık yapar ama hiç hikaye paylaşmaz? sonra karşılaşınca da 'sen de stalklamayı seversin' der, neden?

Ne sen unuttun beni, ne de ben vazgeçtim senden. Ama öyle bir haldeyiz ki ne sen arıyorsun beni, ne de ben yaşıyorum seni.

secdelerdeymiş aşk, bulmak alnıma düştü. • nfk

canımı çok yaktın , canın yanmasın .

mayıs ayının rastgele bir aksamında verilen o karar

neden yapıyorsun bunu.. seni unutacağım, önüme bakacağım, yerine başkasını koyacağım diye ödün kopuyor dimi.. ama adam olup karşıma da çıkamıyorsun mertçe.. amacın ne senin, yapma bunu, bırak yoluma bakayım, zaten aklımdan bi saniye bile çıkmıyorsun. ya git ya gel, yapma bunu..

uğruna benden vazgeçtiğin hayat nasıl. yüzünü güldürüyo mu. o çok istediğin mutluluğa huzura kavuştun mu.

her zaman bir yolunu bulan insanlardan hoşlanırım. her zaman bir yolu vardır.

Sen göze aldın. Sen hep göze aldın bensiz kalmayı. Ben sensiz kalmaktan bu kadar korkarken sen hep bensizliği göze alandın. Yıllar geçse de seni hep göze alışınla hatırlayacağım.

Ben senin yarana bakıp nasıl acıdığını anlarım , sen benim neye kırıldığımı anlayamazsın

bir zamanlar birlikte yol yürüdüğümüz ama şimdi aramızda ayrılık rüzgarları esen kimseler için iyi dilekten başkaca dileğimiz yoktur. ayağına taş, gözüne yaş, gönlüne gam ilişmesin. ardından kötü söz etmem, ettirmem. bir bahardı geldi geçti derim.

benim seni sevmeyi bırakamayışım ve senin beni sevmeyi beceremeyişin…

Beraber toparlarız demeni beklerken, bizden olmuyor deyip çekip gideceğini bende hiç beklemiyordum.

Kasvet dolusun, bir sarmaşık gibi sana sarılan bütün herkesi çürütüyorsun..ne sevmeyi ne de sevilmeyi biliyorsun..nankörsün ...

Samimi söylüyorum Allah'a ve ahirete olan inancim olmasa ben bu akıl ve kalple böyle bir dünyada imkanı yok hayatla ve insanlarla baş edemezdim.

“anlaşılmayı en çok istediği yerde anlatamadıklarıyla öylece kalmış.”

o kapı kapandı diyorsun da durmadan delikten bakıyorsun be