مخالف طرد شق ثالث

@SasanianShah منظور بدی ندارم صرفا بی اختیار یاد این بیت افتادم: اگر برکه‌ای پر کنند از گلاب سگی در وی افتد کند مَنْجَلاب

این سگه، بیچاره از گرما رفته بود توی این حوض آب پشت چهارراه‌شاه لندن، قشنگ خوابیده بود!

@SasanianShah منظورم اینه که چطور ارتباطی بین الفبای لاتین و ابجد بوجود اومده. کجا همدیگه رو ملاقات کردن و از رو دست هم نوشتن.

@aiamlp ریشه کدوم قضیه؟

ترتیب حروف لاتین هنوز هم کمابیش بر مبنای ترتیب ابجد است، با قطع و جرح البته: ا=A ب= B ج = C (G) د=D ه= E (originally H turned sideways) و= F (unvoiced V) ز= - ح= H ط= - ی= I ک= K ل= L م= M ن= N س= - ع= O ف= P ص= - ق= Q ر= R ش= S ت= T

@khorshiiiidd مرجله‌ی بعدی: خوردن از آنچه دیوژن می خورد.

در راستای درهم‌شکستن مرزهای موهوم، پیتزا رو با سیرترشی خوردم.

@inpraiseofsalt @ParsasLIFE آکادمیک واقعی فقط از کامپیوتر دانشگاه استفاده می‌کنه!

@ParsasLIFE اکادمیک واقعی نوکیا استفاده میکنه

تجربیات چند سالم توی کتابخونه ها نشون میده: ادم های اکادمیک بیشتر سامسونگ استفاده میکنن.

@abidoordast چرا؟

من از آلبرکامو متنفرم. حتی اگر روزی او را در خیابان دیدم، نگاهم را کج میکنم.

@pale_dreamerr حق با شیطونه.

شیطونه میگه کلا فیلدم و عوض کنم برم فلسفه شرق آسیا به ویژه فلسفه ژاپنی بخونم.

@_Marilyn__M_ @itsalireza4 اینم عکسش

@_Marilyn__M_ @itsalireza4 شما مگه نمی دونید سعدی فرانسوی بوده؟

آدم برای اینکه شاعر خوبی بشه باید فرانسوی باشه. شاعرهای خوب همه یا از اول فرانسوی بودن یا مدتی رو فرانسه زندگی کردن و فرانسوی شدن.

@mehrabjafari26 یه کتاب خریدم چند روز پیش، انقدر کاغذاش نازک بودن که اگه یکم دیگه هم نازک‌تر می‌بودن pdf می‌شد.

آقایون ناشر، فکر نمی‌کنین دیگه دارین زیادی زیاده‌روی می‌کنین؟ جنس کاغذ کتاب‌هاتون هم که هر روز بیشتر شبیه شونهٔ تخم‌مرغ می‌شه! ببینم، می‌تونین کاری کنین که مردم کلاً کتاب نخرن یا نه؟

@1058_1111 کژتابی های ذهن و زبان اثر بهاالدین خرمشاهی

آقایی گفت: "توی حموم یه موی زنِ دراز دیدم و دیگه مطمئن شدم که ...". شنونده ابتدا گمان کرد با یک شرلوک هومزِ معاصر طرف است—کسی که با مشاهده‌ی تارِ مو استنتاج کرده که متعلق به شخصی قدبلند بوده. اما معلوم شد منظورش این بوده: مویِ درازِ یک زن. [بگذریم که چه حقی داشته تجسس کند.]

@hos_mahmoudi رفقای الازهر هم دیگه خیلی دارن در استفاده از اِعراب و نشانه های وقف زیاده‌روی می کنند.

رفقای گنجور هم دیگه دارن در استعمالِ کاما و اعراب زیاده‌روی می‌کنن.

@Madameolmolouk کسانی که می‌پندارند که با بکار بردن افعال مرکب زیبا یا خدای نکرده وزین حرف می‌زنند اساسا در اشباه‌اند چرا که بکار گیری افعال ساده به دلیل قابلیت وسیع افعال ساده در واژه سازی بسیار برای زبان بهتر و البته حتی دشوارتر از استفاده از افعال مرکب است به گواهی تعداد افعال ساده‌ی همین متن

بعضی گمون میکنند هرچی جمله‌های پر و پیمون‌تر و افعال مرکب بیشتری به کار ببرند، متنشون مطنطن‌تر و زیباتر میشه. ولی نمیدونند با ساده‌نویسی کمک بیشتری به پویایی و زایایی زبان فارسی میکنند. (بحث «درازنویسی» دکتر خانلری)

حالا که بحث زبان فارسی و واژه‌سازی داغ شده، شاید به کسانی که از زایایی زبان فارسی شاکی هستند بشه یک راهکار ساده پیشنهاد کرد:به کارگیری افعال بسیط به جای فعل‌های مرکب(مثلا گریستن به جای گریه کردن) فعل مرکب زایایی نداره و مشتق ازش ساخته نمیشه و از طرفی با شتاب در حال از بین رفتنه/

@stancu6768 یک شهر باستانی در عربستان وجود دارد به نام الربذة که نامش با ماجرای ابوذر غفاری گره خورده. از آنجا که این شهر، یک شهر کاروانسرایی و از منزلگاه های مهم کاروان ها بوده و خصوصا از آنجا که در داستان ابوذر به مخروبه بودن شهرت دارد، این به ذهن می رسد که با ربض ارتباطی داشته باشد.

@Essayphil1 همین "کاملا" ها رو می‌گید ترامپ فکر می‌کنه کار خاصی کرده. لابد چار روز دیگه می‌خواد بیاد بگه (ببینید من شبکه‌ی برقشون رو از بین بردم. ناوگان زیبای ما اینکار رو کرد. ما قوی‌ترین ارتش دنیا رو داریم. هیچ کس دیگه نمی تونست اینکار رو با ایران بکنه. خصوصا اون خواب‌آلوی قبلی)

قطعی برق امسال کاملاً هدیه عمو ترامپه.

@bazandeh12 کتابی که کم بهایی اش (صرفا از نظر مادی) مرا شگفت زده کرد کتاب کژتابی های ذهن و زبان است. فکر کنم حدود ۱۳۰ تومان قیمتش بود ولی بسیار سرگرم کننده و شاید کمی تا حدودی مفید.

من هر کتابی که تمایل شدیدی پیدا می‌کنم که بخرم زیر یک میلیون تومن نیست.

@allaei و سیارات برای چرخش به دور خورشید معادلات نیوتون را حل نمی کنند.

یک فوتبالیست، بدون دانستن یک قانون فیزیک، بازیش را می‌کند و گلش را می‌زند.

@Hamed7q او "دورگا" است؟

بیرانوند دروازه‌بان تنگه هرمز.

@BZhaleh59681 @NKH1313 تا آنجا که من می‌دانم برگرفته از نام یک بابایی است که قرآن را به نوعی برای اولین بار ویراستاری کرد با علائم وقف و گویا بعدا این اسم گسترش یافت

@NKH1313 چرا می‌گویند"سجاوندی"؟

یکی هم نیست به برخی ویراستارهای عزیز و نازنین بگه این ادبیات رو که شما سنگشو به سینه می‌زنید علائم سجاوندی (که اساسا جدیدن و قبلا وجود نداشتن) و قواعد نگارشی و رسن‌الخط و فاصله و نیم‌فاصله و فلان نساختن! اتفاقا که اینا هیاهو برای هیچن. ولی نهایتا همیشه و همواره: اوکی، من گاوم.

@khalaji_mehdi بله به نکته‌ی جالبی اشاره کردید. گویا دین در طول تاریخ به نحوی می بایست همیشه پاسخگوی سوالات انسان درباره مرگ باشد و همین پایگاه انحصاری‌ای که دین در رابطه‌ با مرگ ایجاد کرده باعث می شود همه‌ی انسان‌ها که لاجرم با مرگ مواجه‌اند چه خود چه عزیزانشان، همیشه سَری به دین بزنند.

مرگ پدیده‌ای است که در انتظار همه‌ی انسان‌هاست و گریزی از آن نیست. اما پذیرش آن برای همه‌ی افراد یکسان نیست. علاوه بر تفکر درباره‌ی مرگِ خود، مواجهه با مرگ عزیزان نیز چالش‌های ذهنیِ فراوانی برایمان ایجاد می‌کند. برخی افراد با توسل به عقل و منطق یا تکیه به عقاید دینی، راحت‌تر می‌توانند با مرگ عزیزانشان کنار بیایند. اما برخی دیگر، به «تسلّی» از سوی اطرافیانشان احتیاج دارند. اما چگونه می‌توانیم به‌نحو مناسبی باعث تسلیِ افراد داغ‌دیده و رنج‌دیده شویم؟ آیا به‌راستی می‌توانیم خودمان را «شریکِ» درد و غصه‌ی فرد داغ‌دیده کنیم؟ در غیر این صورت، چگونه می‌توانیم در عین عدم‌بی‌اعتنایی، مایه‌ی آرامش فرد داغ‌دیده شویم؟ aasoo.org/fa/articles/37…