Nevra Değer

En büyük savaş kalp ve akıl arasında,,

Herkes bu bayram köydeymiş, köyü olmayanlar boş köylere dağılabilir,,

İçimde inandığım ne varsa bir bir yıktım,,

Kırgınlığım kendime, olması kolayken olduramadıklarıma,,

İnsan dayandığı yer kadarmış,,

Bu insanlarla hiçbir yola çıkılmaz,,

Bir tuaflık var, hiçbir şey ve hiçkimse mutluluk vermiyor,,

“Söz birikir, heves tükenir… Ve insan en çok, kendini anlatmaktan yorulur.”

Allah vicdanlı kişilerle karşılaştırsın. Hayırlı Cumalar🌿

Bu da geçer, ne geçmedi ki,,

En kolay şey sevmekken, biz en zorunu seçtik. Nefret etmeyi..

“Şimdi dünya herkesten yapılmış bir gönül yorgunluğu. Şimdi dünya soğuk.”

Kendimi en çok böyle yerlerde toparlıyorum,,

Beni yoran her şeyden vazgeçiyorum,,

Ne kadar yük varsa nasibimizi aldık,,

Hava yine ruh halimle yarışıyor,,

Sıradanlaştık,,

Her seferinde daha iyi anlıyorum aslında ne kadar yalnız olduğumu,,

Artık umrumda olmayan çok şey var,,

Gece üzerine düşünüp aldığım kararları, sabah hiçbir şey olmamış gibi yok saymam bana da tuaf geliyor,,

Vazgeçtiğim şeyler, varımla yoğumla inandığım şeylerdi,,