دیمیتری کارامازوف

سلام چرخهای بادی سلام گاوها که در این عصر تابستان خنک در این دامنه پر از علف می چرید من که به خوشبختی شما نیستم من مثل این بادم بیقرار آشفته ناخوش ...

@StandUpForTrmp Obama

Who’s your favorite president so far? A. Bill Clinton B. Bush C. Obama D. Trump

چای با طعم آلبالوی ترش در انتهای شب جیرجیرک از حسادت جر میخورد

@Pourhoseinn امان از دست چت جی بی تی ، جملات و عبارات پر طمطراق تجربه بصری دست ساز چت جی بی تی است من فیلم را تو سینما دیدم یک فیلم معمولی است که بعد دو روز فراموش می کنی

این یک #فیلم نیست. یک تجربه بصری و شنیداری کم‌نظیره که مخاطب‌ رو در غم داستانش غرق میکنه. قصه‌ای که با پوست و گوشت و استخون، حس میشه. عمیق، غریب، غم‌انگیز. #پيشنهاد_فيلم #TRAINDREAMS

@IrajAzarfaza تصادفی درس‌های یک استاد ناشناس را در یوتیوب گوش کردم شاید از بار اول، پنج بار دیگر هم تمام جلسات را گوش کردم دوره فوق لیسانس افلاطون دروازه جلسه را هم حداقل سه بار گوش کردم تو جلسات آن استاد عزیز نام شما را زیاد می گفت ، روی این چشم بسته شما را فالوو کردم به عشق قوام

یک توصیه به مترجمان جوان: نخست بروید فارسی سخن گفتن بیاموزید! با ظهور هوش مصنوعی زبان‌دانی دیگر هنر نیست. (و البته در مورد متون فلسفی، شرط نخست فلسفه‌آموزی است.)

@mahsamoz امان از دست نوریکو

دوستانی که پرسیده بودن سینمای ژاپن رو از کجا شروع کنیم، من از فیلمهای ساده و شاعرانه استاد یاسوجیرو اوزو شروع کردم با سه گانه ی "نوریکو" با درخشش "ستسوکو هارا" ی نازنین: Late Spring (1949) ⭐️8.2 Early Summer (1951) ⭐️8 Tokyo Story (1953) ⭐️8.1 بعد رفتم سراغ کوروساوا، میزوگوچی،...

در کنف این پارک کوچک یک کلیسای سنگی است به طرز حیرت آوری غریب ، و صبح پس از باران اینجا آمدم قدم زدم در گوشم یک موسیقی کلیسایی می نواخت و من افتادم هزار سال پیش روی همین نرده هایی که من تکیه داده ام دختری نوجوانی می آمده صبحهای پس از باران ، معصومانه دعا می کرده است

@keyvanyyyyy چند می فروشی ؟

دنیا را گشتم تا این نسخه شراب خام اسماعیل فصیح را گیر بیارم 😭حتی دلم نمیاید بخوانمش فروشنده گفت نو و خوانده نشده از سال ۳۵ کادوی تولد شهین برای مهری عزیزش

بارانی است داخل ماشین موسیقی جاز گوش می دهم هوایی می شوم شیشه را پایین می دهم داد میزنم دلم دعا میخواد تقابل انسانی نیست این...

وارد یک روستا می شوم بهشان سلام می کنم سیب سر درختی شأن را با اشتیاق گاز می زنم همه جا سلام سلام است و سیب سیب ولی موقع خداحافظی من آیین را رعایت نمی کنم آنها می گویند خداحافظ من دست تکان می دهم هنوز سلام

اولگا دختر کلمبیایی به اسم کوچک مرا صدا زد و گفت برای جشن فارغ التحصیلی دست خالی نیا...! جنتلمن باش یک بیسکویت با مربای انجیر لاقل

در بعدازظهر های بارانی چه می کنید مردم! من که مثل شاهدان راشامون به نظاره درخت لیمو می نشینم و چای می خورم و برای قاضی القضات تر شدن لیموها را با چهارده روایت نقل می کنم

صبح است باد با خلق و خوی دربدرها امان پرنده ها را بریده است دختری با هودی زرد لاغرو به توان هیجده هزار روی پل به تماشای طلوع خورشید ایستاده است

صبحی زیر دوش آب داغ که بخار می کرد بیخود و بی‌جهت یاد فرانسوا رابله افتادم و سالهایی که در صومعه بوده جمع و حساب می کردم از سال ۱۵۰۹ تا ۱۵۲۴ . تا ۲۰ می شود یازده سال آنجا هم ۴ سال داریم می شود ۱۵ سال . پانزده سال زندگی در فرقه فرانسیسی و تلمذ زبان یونانی بعد هم ترک صومعه و سفر

از دستفروش یک مشت مغز بادام بو داده خریدم بوی زغال میداد کی بود که می گفت در من فقط حس بویایی زنده است منهم. آن جمع کارگران بعدازظهر در کافه که سیگار می کشیدند بوی سیگار شان مرا بردند به یک سرزمین گرم ، آن دختری که آدامس می جوید و بوی عطرش مرا قانع کرد که در طرف خوبان بگذارمش

ظهری یک دم ، لا به لای قطرات درشت باران ، تگرگ در گرفت دلم هری خوش شد

یازده سالگی خوب بود چهارشنبه سوری با اصغر و اکبر و حسن و زن اسماعیل و همه اهالی محل دست به آتشبازی کور می زدیم توپ‌های پارچه یی در نفت خیسانده را گر می دادیم مثل گرگ وحشی رو به آسمان پرت می کردیم هر کجا فرود آمد آمد زمین مال من است زمان مال من است از فرط لذت دچار خلسه می شدیم

@JapanTraCul باید از این نقاشی امه متو یاد بگیرم مثل ماه نقش مکمل باشم حرف با اهمیت نزنم مهم نباشم پر رنگ نباشم ساده باشم دور باشم

Plum Blossoms and Moon, by Umemoto Shokei, mid-19th century, MFA Boston

یاد آن دبستان تازه سازی که حیاطش با شن های درشت فرش شد خودمان بچه ها زنگ تفریح با دستهامان فرشش کردیم و ساعت ده صبح بود که برف نمک نمک آغاز یدن کرد همه لحظات پر از خوشی بود حتی زنگ دیکته