از #کودکان در ایست بازرسی استفاده نکنید!
در میانه آشوب جنگ تمام عیاری هستیم که بیش از هر چیز آوار میشود بر دوش صاحبان اصلی و هماره ایران زمین؛ مردم و به ویژه کودکان این بیقدرتترین گروه!
به رغم تمام رویاروییهای سیاسی که نویسندگان این نامه سرگشاده با حکمرانان دارند، در این مجال که به هر روی سرنوشت و آینده مردم با تصمیمات این حاکمان گره خورده، چشم را بر همه آن خشم و خروشی که میانمان است میبندیم تا هنگامی دیگر، هنگامی که آسمان وطنمان، ایرانمان، خالی باشد از تهاجم دشمن خارجی. هنگامی که آنها بروند و ما برگردیم بر سر کار اصلیمان؛ به بند کشیدن قدرت حکمرانان در دست مردمان ایران.
اما اکنون مشفقانه میگوییم که کودکان را از این زمین بازی خارج کنید. مشفقانه و صدچندان با خشمی که رو به فزون است و البته انگشت تحیر به لب برده که چگونه میتوان ددمنشی آمریکا و اسرائیل را با خون بر زمین ریخته کودکان به نمایش گذاشت و همزمان خود با کودکانمان به مثابه کودک تا نکنیم.
چه طور میشود از حرمت صدچندان خون کودکان گفت و بر سوگشان بیش از دیگران مویه کرد اما هنگامی که از سوءاستفاده از کودک گفته میشود، پوزخند زد و در میدانهای خطرناکی که جای افراد زیر سن قانونی نیست قرارشان داد و بدتر از آن مطابق گزارشات مردمی، به دستشان اسلحه داد و در خیابانها و ایستها و برای تشخیص موقعیتهای خطرناک و کنترل آنها به کار گمارد؟!
چگونه وجدانی و چگونه بینشی میتواند این دوگانه را جمع و درک کند؟
از سوی دیگر و فارغ از حقوق کودکان هم که بنگریم، چه طور میتوان به توانایی کنترل هیجان در کودکان و نوجوانان و نیز توانایی پیشبینی کردن پیامدهای یک رفتار یا تصمیم از سوی خودشان یا دیگران امید بست؟! اگر که این ایستهای بازرسی به منظور نظم دادن به شهر در موقعیت حساس کنونی و کنترل شرایط و تشخیص بهنگام عناصر احتمالی نفوذی است و نه نمایش قدرت و سرگرمی، چه طور میشود این مهم را به کودکان و نوجوانانی سپرد که قانون حتی نمیتواند تواناییشان را در اموری مانند رانندگی یا مدیریت مالی بپذیرد؟! چه کسی مسئول پیامدهای ناخوشایندی خواهد بود که ممکن است در به کار گماردن افراد زیر سن قانونی در این موقعیتهای حساس و خطیر رخ دهد؟
از این رو، ما نویسندگان و امضا کنندگان این نامه، با خشمی شدید که به مهار درآوردهایم و بر آنیم با زبانی آرام اندرزتان دهیم، میخواهیم که به سرعت و با قدرت در جهت مصالح عالیه کودکان مندرج در کنوانسیون حقوق کودک ۱۹۸۹ که دولت جمهوری اسلامی ایران نیز بدان پیوسته است، طرح «رزمندگان مدافع وطن برای ایران» را اصلاح کرده و از به کار گیری افراد زیر ۱۸ سال خودداری کنید.
همچنین از این پس و در تمامی تصمیماتی که خواهید گرفت، حفظ حقوق کودکان و نوجوانان را اولویت خود بگذارید و از انجام هر اقدامی که آنان را به سپر انسانی تبدیل میکند بپرهیزید. اجازه ندهید رفتارهای ناشایست و سوءاستفادهگرانه از کودکان و نوجوانان ایران، بهانه مهاجمان خارجی شود برای رفتاری تبعیض آمیز علیه آنان.
ما خود نباید اجازه این تبعیض را بدهیم. با کودکانمان به مثابه کودکان رفتار کنید تا دیگران نیز به خود اجازه ندهند آنان را چیزی جز کودکان ببینند.
اینجا امضا کنید ⬅️ daadkhast.org/fa/petition/64…
#کودک_سرباز_ممنوع #حقوق_کودکان #نه_به_استفاده_ابزاری_از_کودکان #کودک_سپر_انسانی_نیست #دادخواست
فارسی
