دیوچه

موسایی بودم که به نیل زد، یونسی که نهنگش خورد و ابراهیمی که بر آتش نشست در حالی که خدایش مرده بود.

انکار خویشتن.

مردم به طرز پر شوری احمق شده‌اند، نمی‌دانم، کاش من احمق شده باشم.

باید خودم را جهت دستمالی کردن جسمی و روانی عرضه کنم. ثواب دارد. بچه‌ها هم سرگرم می‌شوند. باقیات و صالحات.

آه که از تو می‌توانست چه افسانه‌ها ساخت. امّا نشد.

فکر می‌کنم که باید کاری انجام دهم، شبیه سگ نگهبانی که ولگرد شده و چیزی برای پاسبانی ندارد.

افسوس از آنچه که بر ما گذشت و از آنچه که هرگز بر ما گذر نخواهد کرد.

با چهره‌ای خونسرد و دستانی آغشته به خون خواهد آمد.

حوض بودیم، کسی در ما غرق نمی‌شد، انتظار بیجا نباید داشت.

پیش خودم می‌گفتم کاش خدا اینجا بود و در اتاق نمایانم می‌شد، در هیبت آتش، بعد من خیره چشم در چشمش می‌نگریستم، آنگاه که تقاضا می‌کرد از من که چه می‌خواهی می‌گفتم: هیچ، فقط لطفاً چراغ‌ها را خاموش کن. مرسی.

می‌شود چیزهای بسیاری گفت و نوشت، در باب خدا، در باب عشق یا جدایی و چیزهایی از این دست، امّا آیا این‌ها دردی را هم دوا می‌کند؟! خیر، این‌ها فقط سرگرمی آدم‌های مضحک است چون چیز دیگری برای گفتن ندارند.

پنج‌شنبه کسی پایین کفن را گرفته بود، گفتم باید به پهلوی راست بخوانیمش. بالا که رفت خاک سست گور روی من فرو ریخت. نصف از گودال بیرون مانده بودم. هی خاک برمی‌داشتند ولی فایده نداشت. قائله که خوابید. سنگ‌های سیمانی که گذاشته شد، چنان بیل زیر خاک می‌زدم که گویی خدا را خاک می‌کنم.

ارتشی در من مرده بود، جنازه به جنازه خاک کردم و زیر پرچم سوخته‌ام به سوگ نشستم.

حجم‌ها دست از سرم بر نمی‌دارند، همه جا را تاریک می‌کنم، باز هستند، زاویه‌ها، دایره‌ها، پیچ و خم‌هایی که نور بهشان می‌خورد و بر می‌گردد، امانم را بریده، نمی‌خواهم ببینم، هستند، حتی وقتی نمی‌بینم، اندوهناک است.

تنهایی دیو است!

تنهایی دیو است!

نیم ساعت تنهایی!

اندوه سنگ است در دل آدم، خون می‌خورد و خون می‌جوشاند از خود.

میان دَوَنگ‌های سَرم شبحی از تو بود، ایستاده پیشاپیش، بودی و نبودی، نبودم و بودم.

مغز رویا پردازم زنده مانده بود، آن آب آتشین چیزی در خود داشت شبیه معجزه، فکر می‌کردم مرده است. نمرده بود، سروری در من شکل داد، و رفت، همان‌گونه که آمده بود.

چونان پیراهن در آغوش کشیدمش، آنگاه که از شرم پناهی جز او نبود.

@nevermorebaby_ @hadinik انحصار طلبی هست، شکی در اون نیست. بالاخره یه پولی باید داده بشه، حتی ۵۰ درصد هم پول از خارج تامین بشه باز هم ۵۰ درصد باقی مونده هزینه‌ی فلج کننده‌ایه. حرف بر سر توجیه عملکرد نیست. بر سر توان پرداخته.

@DivCheh @hadinik واردات قرار نیست دولتی باشه که دولت ماشین وارد کنه، بازار رو آزاد بزاره مردم خودشون وارد کنن. خیلیا در خارج از کشور شرکت دارن و میتونن وارد کنن. مشکل چیزی که شما میگی نیست، مشکل انحصار طلبیه. وگرنه تمام تلاششونو نمیکردن که این قضیه رو به موبایل و لوازم خانگی هم بست بدن.

۹ میلیون نفر برای پیش فروش ایران خودرو ثبت نام کردن و شانس برنده شدنشون یک در هزاره! دولت و مافیای خودرو ظلم بزرگی به مردم میکنن که نمیذارن خودرو نو و کارکرده وارد بشه و تعرفه فضایی براش می‌بندن

@nevermorebaby_ @hadinik میزان درآمد دلاری سالیانه کشور رو حساب کنید و میزان هزینه‌ای که بابت ورود حداقل یک میلیون خودرو باید به دلار پرداخت بشه.

@DivCheh @hadinik شما جمع و تفریق ساده رو انجام بده ما قانع بشیم‌.