WouterA

Per 1 juli aanstaande wordt in Nederland een nieuwe stap gezet in de manier waarop vervoer wordt belast. Dan gaat namelijk de landelijke vrachtwagenheffing van start, een systeem waarbij vrachtverkeer per gereden kilometer gaat betalen voor het gebruik van de weg. Daarnaast hebben vier grote steden plannen om daarbovenop nog een eigen, aanvullende tol in te voeren voor bepaalde zones. Hoewel deze maatregel officieel wordt gepresenteerd als een manier om verduurzaming te stimuleren en infrastructuurkosten eerlijker te verdelen, roept het bij veel mensen vragen op over de langere termijn. Want als er eenmaal een systeem ligt waarmee weggebruik per kilometer kan worden belast, wordt de drempel lager om dit in de toekomst ook toe te passen op personenauto’s, en geloof me dit gaan ze doen binnen 4 jaar. Critici zien hierin een mogelijke glijdende schaal: wat begint bij vrachtverkeer, zou zich geleidelijk kunnen uitbreiden naar alle weggebruikers. Daarmee verandert niet alleen de manier waarop mobiliteit wordt betaald, maar ook hoe vrij en vanzelfsprekend autorijden nog is. De overheid verwijst in haar onderbouwing regelmatig naar Europese afspraken en klimaatdoelstellingen als drijvende kracht achter deze veranderingen. Tegelijkertijd blijft de vraag in hoeverre dit daadwerkelijk een verplichting is vanuit de EU, of een nationale keuze binnen bredere kaders. Het debat hierover lijkt nog lang niet gesloten — en de komende jaren zullen waarschijnlijk duidelijk maken welke richting Nederland echt opgaat als het gaat om mobiliteit, belastingen en vrijheid van beweging. Agenda 2030, "You will own nothing and behappy