Eric

@Remcobus1967 Ondertussen is 50-60% van de auto verkopen in China een EV. Wat gaat er toch mis in de EU?

Automobiel-industrie lijdt enorme verliezen op elektrische auto's, 60 miljard euro door ideologisch wanbeleid !! Het wrange ; Dit was allemaal “onvermijdelijk” en “toekomstbestendig” volgens de EU-groepdenkers. Nu de subsidies stoppen en de markt spreekt, blijkt het vooral dure ‘groene transitie’ symboliek die de Europese auto-industrie verzwakt en banen riskeert – precies het tegenovergestelde van wat “industriële soevereiniteit” en “groene groei” beloofden. Net-zero als beleidsreligie: eerst de dogma’s, dan de feiten, en uiteindelijk de rekening voor de burgers en de industrie. Een “groene transitie” die de Europese auto-industrie toekomstbestendig zou maken. In werkelijkheid is dit een zelfmoordpact gedreven door absurde klimaatreligie: feiten, klantwensen en techniek mochten niet in de weg staan van het grote narratief. Één grote geldput – 60 miljard euro in het zwarte gat van wishful thinking gegooid, terwijl de Chinezen lachend marktaandeel opslokken. Dit is geen “marktcorrectie”. Dit is de economische executie van een hele industrie, uitgevoerd door de EU en de landelijke politieke ideologen die dachten dat ze de wetten van vraag en aanbod konden vervangen door net-zero-heiligdommen en CO₂-dictaten. Jarenlang hebben politici met hun 2035-verbrandingsmotor-verbod en miljarden aan subsidies de autofabrikanten een ravijn in geduwd. “Jullie gaan elektrisch, of we maken jullie kapot met boetes.” Bang voor de guillotine pompten de concerns miljarden in projecten die nu als giftig afval worden afgeschreven. Winsten gehalveerd en banen op de tocht. Kortom: 60 miljard euro aan bewijs dat centraal gestuurde groene utopieën geen industrieën redden – ze slopen ze. Maar reken maar niet op excuses uit Brussel. Bravo, net-zero-architecten. Jullie hebben weer een sector “gered”.😓🙈 #google_vignette" target="_blank" rel="nofollow noopener">fr.de/wirtschaft/ele… blackout-news.de/aktuelles/elek…

@anticovidiano74 Je bent naïef om te denken dat geld voor regios buiten de EU ook daadwerkelijk daar gebruikt wordt. 0 tracking, 0 auditing: waarom toch?

#Brussel heeft altijd geld voor #Afrika, maar nooit voor #Europa De Europese Commissie heeft deze week opnieuw de portemonnee getrokken voor een conflict duizenden kilometers verderop. Dit keer: 812 miljoen euro voor Soedan. Vorige maand ging al 458 miljoen euro naar het Midden-Oosten. Samen bijna 1,3 miljard euro in een paar weken tijd. Het patroon is duidelijk: zodra er ergens op de wereld een crisis uitbreekt, staat #Brussel klaar met geld. Maar wie zoekt naar dezelfde urgentie voor problemen binnen Europa, blijft met lege handen achter. Onder Ursula von der Leugenaar ontstaat er een merkwaardige werkelijkheid: verre brandhaarden worden direct gefinancierd, terwijl het eigen continent achterblijft als een soort bijzaak. Dat mechanisme was deze week weer in volle glorie te zien. Terwijl de EU vorige maand al 458 miljoen euro vrijmaakte voor conflictgebieden in het Midden-Oosten, volgde deze week nog een bedrag van 812 miljoen euro voor Soedan en de omringende regio. Van dat bedrag komt 360 miljoen rechtstreeks uit de EU-begroting, terwijl de rest wordt opgehoest door de lidstaten. Bij de bekendmaking va het Soedan-geld klonken meteen de bekende mantra's. Eurocommissaris Hadja Lahbib noemde Soedan “de ergste humanitaire ramp van onze tijd”. Uiteraard zal dat best ernstig zijn. Maar het is ook het soort zin dat in Brussel inmiddels als een automatische incasso werkt. Oekraïne is de ergste ramp van onze tijd. Gaza is de ergste ramp van onze tijd. Jemen is de ergste ramp van onze tijd. Myanmar is de ergste ramp van onze tijd. En zodra de woorden maar zwaar genoeg klinken, volgt de overboeking vanzelf. Daar zit precies het probleem. Er is een wereld van verschil tussen acute noodhulp en structurele ontwikkelingshulp zonder eindpunt. Dat eerste is te verdedigen. Bij oorlog, hongersnood of een natuurramp help je mensen in nood. Dat is beschaving. Maar wat Brussel steeds vaker verkoopt als humanitaire plicht, blijkt in de praktijk een open geldkraan zonder duidelijke grens, zonder harde voorwaarden en zonder overtuigend bewijs dat het op lange termijn werkt. Het is hulp als gewoonte geworden. Een begrotingspost met een moreel sausje. 'De Brusselse bureaucraat kijkt met ontroering naar een probleem aan de andere kant van de wereld, maar met argwaan naar de onvrede van zijn eigen bevolking.' 1 miljard voor genderprojecten in Afrika Intussen stapelen de voorbeelden zich op. Vorig jaar bleek dat de Europese Investeringsbank bijna 1 miljard euro uittrekt voor genderprojecten, vooral in Afrika. Bijna 1 miljard euro. Dat is geen afrondingsverschil, maar beleid. Het gaat dan om kredieten, programma’s en leningen die volgens de papieren bijdragen aan vrouwelijk ondernemerschap, 'empowerment 'en VN-doelen. Op papier klinkt dat allemaal verheven, maar in de werkelijkheid blijft vooral één vraag hangen: welk concreet probleem van de Europese burger wordt hiermee opgelost? De Brusselse elite lijkt te denken dat de belastingbetaler er is om de planeet te financieren, zolang het project maar een keurige naam draagt en in een beleidsdocument past. Daarmee krijgt een oude uitspraak van Donald Trump ineens een bijna profetische lading. In 2014 tweette hij: “Ik hoop dat we nooit buitenaards leven op een andere planeet vinden, want dan zal de Verenigde Staten ongetwijfeld ook geld naar hen gaan sturen.” Vervang de Verenigde Staten door de Europese Unie en u heeft de kern van het Brusselse instinct te pakken. Er hoeft maar ergens op aarde een crisis, achterstand, agenda of ideologisch project op te duiken, en de Europese geldsluis gaat open. Eerst het morele gebaar, dan de persconferentie, dan de factuur voor de eigen bevolking. Wat deze bestuurslaag zo vermoeiend maakt, is niet alleen de gulheid met andermans geld. Het is vooral de mentaliteit erachter. De Brusselse bureaucraat kijkt met ontroering naar een probleem aan de andere kant van de wereld, maar met argwaan naar de onvrede van zijn eigen bevolking. De burger die zich afvraagt waarom er wél geld is voor buitenlandse programma’s, maar niet voor betaalbare woningen, lagere energiekosten of veilige grenzen, wordt niet serieus genomen. Hij wordt verdacht gemaakt. Zijn zorg heet dan geen zorg meer, maar onderbuikgevoel. Zijn boosheid heet geen boosheid meer, maar populisme. En als hij volhoudt, is hij ineens extreemrechts of erger. Ondertussen is de financiële druk op Europese burgers en lidstaten de afgelopen jaren juist merkbaar toegenomen. Dit komt vooral door nieuwe fondsen zoals het coronaherstelprogramma, waardoor het totale Europese budget inmiddels boven de 2.000 miljard euro uitkomt voor de periode 2021–2027. Tegelijk dragen lidstaten via afdrachten, heffingen en gezamenlijke schulden steeds meer bij aan Brussel. Dat geld komt uiteindelijk uit nationale begrotingen, en dus van burgers. Terwijl de lasten stijgen en overheden moeten bezuinigen of belastingen verhogen, blijft de Europese geldstroom naar het buitenland vloeien. Het wringt: de rekening wordt dicht bij huis betaald, maar de besteding ligt ongekend ver weg. Geld naar corrupte elites Intussen is het ook nog maar de vraag wat al die structurele hulp werkelijk oplevert. Oud-Europarlementariër en oud-Kamerlid Derk Jan Eppink wees daar eerder scherp op. Hij haalde de bekende typering aan van Peter Bauer: ontwikkelingshulp is geld van arme mensen in rijke landen voor rijke mensen in arme landen. Dat is cru geformuleerd, maar juist daarom blijft het hangen. Eppink wees erop dat Afrikaanse elites volgens internationale schattingen jaarlijks enorme bedragen wegsluizen naar belastingparadijzen. Dan kan Brussel wel plechtig een nieuw hulppakket aankondigen, maar zolang lokale machthebbers hun eigen landen als pinautomaat behandelen, blijft een groot deel van die hulp hangen in de bovenlaag. Niet bij de bevolking. Niet bij de straat. Niet bij de boer, de winkelier of het kind in de klas. Dat is het harde feit waar de hulpindustrie liever omheen praat. Structurele ontwikkelingshulp heeft vaak het effect van een permanent infuus voor systemen die juist zelfstandig zouden moeten worden. Het houdt afhankelijkheid in stand. Het dempt de noodzaak tot hervorming. Het beloont zwak bestuur. En het voedt een hele internationale laag van consultants, ngo’s, projectmanagers en subsidie-ethici die uitstekend leven van andermans ellende, zolang die maar nooit helemaal wordt opgelost. De nood mag niet verdwijnen, want dan verdwijnt ook het verdienmodel. 'Wie de eigen bevolking steeds opnieuw laat betalen voor de morele hobby’s van een grenzeloze elite, moet niet verbaasd zijn als die bevolking op een dag de rekening terugstuurt.' Realistisch beleid omtrent ontwikkelingshulp Toch is er ook op dit vlak een kentering gaande in Europa. Zo wil de Zweedse regering ontwikkelingshulp stopzetten aan landen die niet meewerken aan de terugkeer van uitgeprocedeerde asielzoekers. Dat is tenminste beleid dat belangen durft te verbinden aan geld. Geen cheque zonder tegenprestatie. Geen morele blindheid, maar politieke nuchterheid. Ook Zwitserland trok de stekker uit ontwikkelingshulp aan Eritrea toen bleek dat de samenwerking niets opleverde en terugname uitbleef. Zo hoort een volwassen staat te handelen: niet vanuit schuldgevoel, maar vanuit resultaat. En wie echt iets wil doen aan instabiliteit en migratiedruk, komt eerder uit bij een model als het Mattei-plan van Giorgia Meloni dan bij de traditionele Brusselse cheque-politiek. Dat plan richt zich op infrastructuur, energie, handel, landbouw en wederzijds belang. Niet op eeuwige liefdadigheid, maar op ontwikkeling die een land sterker maakt. Dat is ook de reden waarom China in grote delen van Afrika meer invloed wint dan Europa. Niet omdat Peking moreler is, maar omdat het concreter opereert. Wegen, havens, spoorlijnen, energie. Tastbare macht. Europa daarentegen blijft te vaak steken in een mengsel van preken, formulieren en geldstromen waar niemand ooit echt op wordt afgerekend. De vraag is dus niet of noodhulp soms nodig is. Natuurlijk is die soms nodig. Maar wat Brussel doet, gaat allang niet meer alleen over acute hulp bij oorlog, hongersnood of een ramp. Het is een vast patroon geworden: weer een conferentie, weer een moreel appèl, weer een groot bedrag richting Afrika of het Midden-Oosten. Dat is ook precies waarom de kritiek groeit. Geld overmaken is voor de Europese Commissie namelijk veel eenvoudiger dan een buitengrens bewaken, een migratiecrisis beteugelen of eerlijk uitleggen waarom de eigen burger steeds meer moet inleveren terwijl Brussel elders de barmhartige Samaritaan blijft uithangen. Wat wordt verkocht als verheven solidariteit, oogt daardoor steeds vaker als bestuurlijke luiheid in een moreel jasje. Internationale barmhartigheid wordt te vaak gebruikt als vervanging van politieke daadkracht in eigen huis. Brussel zou daar eindelijk eens eerlijk over moeten zijn. De Europese burger is geen bodemloze geldbron voor elk mondiaal project dat goed klinkt in een persbericht. Belastingen zijn geen collecte voor de zelfgenoegzaamheid van de bestuurlijke klasse. En wie de eigen bevolking steeds opnieuw laat betalen voor de morele hobby’s van een grenzeloze elite, moet niet verbaasd zijn als die bevolking op een dag de rekening terugstuurt.

@Theo_Roy33 @MinPres @DilanYesilgoz @2eKamertweets @HenriBontenbal Ja laten we alle ambassades van landen welke een iets andere mening hebben dan een kleine wensdenkende minderheid sluiten. En die van ons in die landen ook. Deur op slot en terug naar de middeleeuwen.

@xmarkmac Prijzen zijn rond de 30% gestegen; 36% belasting op niet gerealiseerde winsten is grofweg 50 liter naar de Belastingdienst. Stuur een pakje lucifers mee.

Ik heb nog 500 liter diesel op voorraad. Moet ik die straks opgeven als belegging in box 3? Of mijn inboedelverzekering verhogen? ad.nl/binnenland/kab…

@EliteDanno @XFreeze That seems reasonable, but the line depends on who you say it. And that's exactly the issue.

@XFreeze When you think about it, free speech only exists to a certain degree to be honest. There will always be a line that cannot be crossed. The only difference is how high or low it is in different countries.

The UK just admitted it has no free speech A group of pro-freedom lawyers published a comprehensive Free Speech Bill recently - their opening line says everything: "The United Kingdom does not have free speech, not in any sense that an American would recognize" The bill aims to gut decades of draconian censorship laws that have turned Britain into a speech police state People in the UK have been arrested for: → Posting "offensive" lyrics on social media → Silent prayer near abortion clinics → Jokes that offended the wrong person → Retweeting memes the government didn't like Meanwhile in America, the Biden-era censorship infrastructure is being dismantled state by state Free speech is not a suggestion. It's the foundation of everything And if the UK needs a "First Amendment for Britons" …..maybe they should ask themselves how they lost it in the first place

@MaartenVerheyen Denk dat tante von der Leyen wel een fondsje vindt om het IMF buiten de deur te houden.

Dan is het wachten op het IMF

@SandraJapie @Sjaakd3Bruin @EvertvanVliet Ja want een spijkerbroek waar je zelf al de gaten in hebt gelopen verkoopt echt top op Vinted!

@Sjaakd3Bruin @EvertvanVliet Mwah effe op marktplaats, vinted of naar de tweedehandswinkel op de hoek en je vindt vast een mooi exemplaar 👖

Het maken van één spijkerbroek kost gemiddeld 7.000 tot 10.000 liter water. Dit enorme waterverbruik komt vooral door de teelt van katoen (irrigatie) en het intensieve verf- en wasproces. Dat staat gelijk aan ongeveer 10 jaar drinkwater voor één persoon of honderden douchebeurten

Ff checken Emissies bij uitrijden zijn ongeveer 23 kg volgens mij per hectare. Per GVE ongeveer 11,8 (n=90, uit eigen db). Stalemissies tussen 11 en 13 kg per GVE. Totaal 23-25 kg ammoniak per GVE x 64.000 = 1,5 tot 1,6 miljoen kg ammoniak (NEMA 2022 totaal rundvee dus inclusief kalverhouderij was 55 kton), dus 3% minder emissies (in de praktijk meer, aangezien NEMA 2026 al zal uitkomen op flink lagere emissies ivm verlies derogatie. Maar NEMA 2026 komt pas uit rond 2028 a 2030 ….. ) Brief minister @minlvvn klopt dan niet. Vogelaar heeft gelijk mbt zijn X bericht. @StikstofInfo

@TadekSolarz Volgens mij lagen er een paar containers met niet betaalde boetes op de bureaus van het OM en werd duidelijk dat niemand die ging innen of doorzetten in de banlieus, omdat dat no-go zones zijn.

Hacking the #EU #AgeVerification app in under 2 minutes. During setup, the app asks you to create a PIN. After entry, the app *encrypts* it and saves it in the shared_prefs directory. 1. It shouldn't be encrypted at all - that's a really poor design. 2. It's not cryptographically tied to the vault which contains the identity data. So, an attacker can simply remove the PinEnc/PinIV values from the shared_prefs file and restart the app. After choosing a different PIN, the app presents credentials created under the old profile and let's the attacker present them as valid. Other issues: 1. Rate limiting is an incrementing number in the same config file. Just reset it to 0 and keep trying. 2. "UseBiometricAuth" is a boolean, also in the same file. Set it to false and it just skips that step. Seriously @vonderleyen - this product will be the catalyst for an enormous breach at some point. It's just a matter of time.

@MinPres Terwijl de EU veroorzaakte problemen rondom Oekraïns graan, kippen en eieren nog loopt gaan we actief meehelpen om van het land ook een oorlogsfabriek te maken. Hoe moeilijk is het te zien dat deze gebaat is bij meer oorlog voeren om deze te blijven financieren komende decennia?

Nederland blijft Oekraïne steunen. Daarbij zetten we vol in op samenwerking met de Oekraïense defensie-industrie. Onder meer door de aankoop van drones bij Oekraïense bedrijven, maar ook door de coproductie van Oekraïense drones door Nederlandse bedrijven. Om deze verdieping van onze samenwerking kracht bij te zetten ondertekenden president Zelensky en ik vandaag een intentieverklaring.  De komende tijd investeren we voor 248 miljoen euro in droneproductie in Nederland. En ik ben blij dat vandaag het eerste gezamenlijke project voor de productie van drones van start is gegaan met de ondertekening van een samenwerkingsovereenkomst door de bedrijven VDL en Greentech-Harvest.   Hiermee versterken we tegelijkertijd de productiecapaciteit en het innovatievermogen van de Nederlandse industrie, een cruciaal onderdeel van de uitbreiding van onze Europese defensiekracht.

@lidewij_devos Pick your battles. Het onderzoek is al gedaan en iedereen die geen led wil gebruiken kan via alternatieve wegen nog eenvoudig aan gloeilampen komen.

De EU bant de gloeilamp uit en verplicht ons 100% over te schakelen naar LED-lampen. Daar kleven gezondheidsrisico’s aan: LED-verlichting verstoort onze biologische klok en verhoogt daarmee de kans op slaapproblemen en op allerlei fysieke en mentale aandoeningen. Tijdens het debat over “hernieuwbare energie” pleitte ik voor een onderzoek naar deze risico’s, voor een einde aan de energietransitie en voor keuzevrijheid. De minister stelde zich op als uitvoeringsorgaan van de EU.👇🏻

@fokke_reitsma @BartBurggraaf Toch vindt de politiek boven 2 a 3 keer modaal al rijk en moeten deze volledig worden geplukt. Dit soort salarissen heeft weinig met geluk te maken en al helemaal niks met een erfenis.

@fokke_reitsma @BartBurggraaf Omdat rijkdom een prestatie is. Net als de beste in een sport zijn, de beste gamer of de twitteraar met de meeste likes. Zonder einddoelen zijn de prestaties waardeloos.

Ben je socialist, om alle Juiste Redenen™? Dan heb ik goed nieuws voor je. Niemand houdt je tegen om met andere socialisten te gaan wonen en alles te delen. Dat dit niet massaal gebeurt, geeft een duidelijke aanwijzing waar socialisme écht over gaat: Niets zo fijn als andermans eigendom verdelen. De tragedie is dat die instelling ons allemaal armer maakt, terwijl een land waar we wat van onszelf kunnen maken het tegenovergestelde doet. Het is een diep egoïstische, afgunstige filosofie, dat socialisme.

@KadettjeC Nee dat kon ik niet kwijt in 1 tweet. U heeft een punt met de omgeving en winsten hoor. Alleen de globalisering heeft ook veel welvaart gebracht (dmv effectiviteit). Als we terug willen gaat dit ten koste van deze welvaart en de overweldigende consumptie keuzes die we nu hebben.

@EricWittermans Ik lees niets over de belasting op de leefomgeving, met 18 miljoen mensen op een postzegel, in relatie tot de omvang van de overproductie. Feit: winsten van overproductie worden geprivatiseerd, lasten gesocialiseerd.

Leg mensen geen woorden in de mond, die ze niet gezegd hebben. Voedsel exporteren is prima, maar die magalomane hoeveelheden, daar gaat het om. Die kunnen en moeten wel wat omlaag. U doet wel heel erg uw best om een onwelgevallig verhaal uit z'n verband te trekken.

@Vrijevogel56 Man bijt hond vraagt zich af wanneer u voor het laatst kalfsvlees hebt gegeten?

Ik vind dit altijd een treffend plaatje 👇🏼

@ReneDercksen @RobJetten Heeft de Belastingdienst al gereageerd dat verlaging van de MRB niet mogelijk is zoals dit ook met BTW verlaging erg lastig is?

Het regime @RobJetten komt niet met hulp maar met een dikke middelvinger: Hogere reiskostenvergoedingen, betaald door werkgevers. Halvering van de motorrijtuigenbelasting, alleen grijze kentekens 50 mio belastinggeld (!!) om de armste huishoudens te steunen 1/2

@GrafKorina To make it more complicated: Yes but people in Gaza are hungry

Gerade wird ein Fall bekannt: Das russische Schiff „ABINSK“ durfte mit über 43’000 Tonnen Getreide in Haifa einlaufen Dies teilte Kateryna Yaresko, Journalistin des Projekts SeaKrime des Zentrums „Myrotvorets“, mit. Wenn die Ukraine solche Fälle öffentlich macht, geht es nie nur um ein einzelnes Schiff. Es ist eine Botschaft. Russland exportiert systematisch Getreide aus besetzten Gebieten. Und jeder, der diese Lieferketten akzeptiert – bewusst oder aus Bequemlichkeit –, wird Teil dieses Systems. Das Problem: Formal lässt sich die Herkunft oft schwer nachweisen. Politisch ist es trotzdem eindeutig genug, um Fragen zu stellen. Israel bewegt sich hier sichtbar im Spannungsfeld zwischen Ukraine und Russland. Aber genau diese Grauzonen sind es, die Moskau gezielt nutzt. Am Ende bleibt eine einfache Frage: Wie geht man mit Gütern um, bei denen der begründete Verdacht besteht, dass sie aus besetztem Gebiet stammen? Darauf gibt es keine rein technische Antwort. Nur eine politische