Kalın Türk قالين ترك 🇹🇷

Ezan korkusu Kırşehir Kaman'da biri Arapça tekbir getirdiği yani Allah dediği için İçişleri Bakan Vekili Celal Bayar ortalığı ayağa kaldırmış. CHP Genel Sekreteri Recep Peker'e yazmış. "Tanrı uludur" yerine "Allahu ekber" diyen yani Arapça tekbir getiren Yusuf oğlu Hüseyin'in kıskıvrak yakalanıp adalete teslim edildiğini müjdelemiş. Allah demek suçtu deyince kızıyorlar.

Türk bilir ki; bahar sadece doğanın uyanışı değil, aynı zamanda Türk’ün de yeniden şahlanışıdır! 🇹🇷 Demir dağları eritip Ergenekon’dan çıkan iradeyle, Börteçine’nin izinde tarihe yürümeye devam edeceğiz. Türk’ün Bayramı Nevruz kutlu olsun.

📌 Okullarda, bilhassa liselerde öyle berbat durumlar var ki... Akran zorbalığı.. Öğretmene zorbalık... Veli, öğretmen, idareci kavgaları... Disiplinsizlik... Ahlâk erozyonu... Gayesizlik... 12 yıl mecburi eğitim saçmalığı... Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin ne kadar gayret ederse etsin aşamıyor... Aşamaz... Bakanları çok aşan lobiler var.

Fars ile Türk mavileri şöyle ayrılır. Her ikisi de kesif mavi ile kesif yeşil arasında renklerdir. Fars (İran) rengi, rengini Firuze taşından alır. Bu renk yeşile daha yakındır; firuze de denir. Türk mavisi ise maviye yakındır; Türk taşı anlamına gelen turkuaz denir. Yani bu halıda olduğu gibi maviye kaçıyorsa Türk mavisi ya da turkuazdır. Yeşile kaçsaydı Fars yeşili ya da firuze denebilecekti. Böylece önemli bir problemi daha çözmüş olduk, teşekkürler.

İslâm’ı bir dünyevî otoritenin yedeğinde yaşayabilir hale sokmaya niyet etmek şirktir. Türkiye’deki modernist İslâmcılık veya İslâm modernizmi bütün soğuk savaş süresince anti-komünist yaklaşımları içinde en rahat nefes alabileceği bir alan gibi gördü. Böylelikle Türkiye’de İslâm inancının kendine mahsus bir işlevi olabileceği fikri ellili yıllardan itibaren gündemden tamamen kalktı. Yirminci yüzyıldaki işlevleri tanrıtanımazlığa geçit vermemek olarak tayin edilmiş bulunan Yahudilik, Hıristiyanlık, Budistlik vs. gibi inançların İslâmiyet’le aynı düzeyde algılanmasının temelinde Türkiye’deki Müslümanların kendi varlık güvencelerini dünya siyasetine yön veren odakların insafına terk etmeleri yatar. Anti-komünizm ve İslâmiyet’in soğuk savaş boyunca birbirlerinden hiç gocunmaksızın alışverişte bulunmaları Türkleri modern hayatın, modernleştiriciliği kapitalizm eliyle gerçekleşen bir hayatın akıl düzenine hapsetti. Böylece Türkler cümle âlemden nerede ve hangi zamanda olduklarına dair bilginin kendilerine verilmesini beklediler. Türkler bulundukları yerin neresi olduğu ve Türklerin hangi çağlarını yaşadıkları dersini cümle âleme öğretme fikrinden süratle uzaklaştı. İslâm en çok komünizmle savaşmaya yarayan boş bir inanç kalıbı gibi algılandığı müddetçe Müslüman olmanın tarihte kazandığı anlam da önce soluklaşacak, sonra da silinecekti. Nitekim öyle oldu. Bugün Müslüman denilince Türk anlaşılması gerektiğini anlatabilmek için bin dereden su getirmek icap ediyor. Dünya siyasetinde oynadığı rol kadar anlaşılmaya değer bulunan İslâm, içi boşaltılmış bir inanç kalıbından başka bir şey değildir, daha doğrusu İslâm değildir. İslâm bir insanın inanılacak önermeler seçimi yapmış olmasıyla (amentü’yle, credo’yla) değil, o insanın hakikate tanıklık etmeyi kabul edişiyle (kelime-i şahadetle) başlıyor. İnsanlığın Âdem aleyhisselâmdan beri tanış olduğu Müslüman’ın tanıklığı iki kanatlıdır. Kanatlardan birini takar takmaz Müslüman Allah’tan başka ilâh olmadığını, Allah’ın bir ve ortaktan münezzeh bulunduğunu “bilir”. Boş bir kalıp olmayıp bir bilgi olan inanç Müslüman’a ilk ağızda dünya hayatında hiçbir sistemin, hiçbir dünya görüşünün daha üstün yetke sayılamayacağını öğretse gerektir. Öğretmemişse ve o kimse komünizmle kapitalizm arasında bir tercih yapma mecburiyetinde kalmışsa ikisinden birini dinî gerekçe göstererek seçemez. Eğer dinî gerekçe göstermişse sözü geçen din İslâm olamaz. Gerekçeye malzeme olan sadece içi boşaltılmış bir inançtır. İslâm inancının muhtevasını şirkten arınma olarak hülasa edebiliriz. Reddederek veya kabullenerek İslâm’ı bir dünyevî otoritenin yedeğinde yaşayabilir hale sokmaya niyet etmenin ise şirk olduğundan şüphe edilemez. İsmet Özel, Cuma Mektupları-II "Hesaba Çekileceklerinden Habersizmiş Gibi Yapıyorlar" başlıklı yazıdan.

İslâm’ı bir dünyevî otoritenin yedeğinde yaşayabilir hale sokmaya niyet etmek şirktir. Türkiye’deki modernist İslâmcılık veya İslâm modernizmi bütün soğuk savaş süresince anti-komünist yaklaşımları içinde en rahat nefes alabileceği bir alan gibi gördü. Böylelikle Türkiye’de İslâm inancının kendine mahsus bir işlevi olabileceği fikri ellili yıllardan itibaren gündemden tamamen kalktı. Yirminci yüzyıldaki işlevleri tanrıtanımazlığa geçit vermemek olarak tayin edilmiş bulunan Yahudilik, Hıristiyanlık, Budistlik vs. gibi inançların İslâmiyet’le aynı düzeyde algılanmasının temelinde Türkiye’deki Müslümanların kendi varlık güvencelerini dünya siyasetine yön veren odakların insafına terk etmeleri yatar. Anti-komünizm ve İslâmiyet’in soğuk savaş boyunca birbirlerinden hiç gocunmaksızın alışverişte bulunmaları Türkleri modern hayatın, modernleştiriciliği kapitalizm eliyle gerçekleşen bir hayatın akıl düzenine hapsetti. Böylece Türkler cümle âlemden nerede ve hangi zamanda olduklarına dair bilginin kendilerine verilmesini beklediler. Türkler bulundukları yerin neresi olduğu ve Türklerin hangi çağlarını yaşadıkları dersini cümle âleme öğretme fikrinden süratle uzaklaştı. İslâm en çok komünizmle savaşmaya yarayan boş bir inanç kalıbı gibi algılandığı müddetçe Müslüman olmanın tarihte kazandığı anlam da önce soluklaşacak, sonra da silinecekti. Nitekim öyle oldu. Bugün Müslüman denilince Türk anlaşılması gerektiğini anlatabilmek için bin dereden su getirmek icap ediyor. Dünya siyasetinde oynadığı rol kadar anlaşılmaya değer bulunan İslâm, içi boşaltılmış bir inanç kalıbından başka bir şey değildir, daha doğrusu İslâm değildir. İslâm bir insanın inanılacak önermeler seçimi yapmış olmasıyla (amentü’yle, credo’yla) değil, o insanın hakikate tanıklık etmeyi kabul edişiyle (kelime-i şahadetle) başlıyor. İnsanlığın Âdem aleyhisselâmdan beri tanış olduğu Müslüman’ın tanıklığı iki kanatlıdır. Kanatlardan birini takar takmaz Müslüman Allah’tan başka ilâh olmadığını, Allah’ın bir ve ortaktan münezzeh bulunduğunu “bilir”. Boş bir kalıp olmayıp bir bilgi olan inanç Müslüman’a ilk ağızda dünya hayatında hiçbir sistemin, hiçbir dünya görüşünün daha üstün yetke sayılamayacağını öğretse gerektir. Öğretmemişse ve o kimse komünizmle kapitalizm arasında bir tercih yapma mecburiyetinde kalmışsa ikisinden birini dinî gerekçe göstererek seçemez. Eğer dinî gerekçe göstermişse sözü geçen din İslâm olamaz. Gerekçeye malzeme olan sadece içi boşaltılmış bir inançtır. İslâm inancının muhtevasını şirkten arınma olarak hülasa edebiliriz. Reddederek veya kabullenerek İslâm’ı bir dünyevî otoritenin yedeğinde yaşayabilir hale sokmaya niyet etmenin ise şirk olduğundan şüphe edilemez. İsmet Özel, Cuma Mektupları-II "Hesaba Çekileceklerinden Habersizmiş Gibi Yapıyorlar" başlıklı yazıdan.

Allah Türkleri diğer milletlerden üstün yarattı. Ben, "Allah Türk milletini..." ya da "Allah Türkleri diğer milletlerden üstün yarattı" dediğim zaman, insanlar, bir yerlerine iğne batmış gibi irkiliyorlar. Bu hüküm, bir şeyler ifade ediyor. İğne batmış gibi irkilenlerin rahatsızlığın olduğun şey Türklüğün üstünlüğü. Bu cümlede söylenen şey, Allah’ın milletleri yarattığına dair bir hükümdür. Sen, üstünlüğe itiraz ediyorsan aynı zamanda Allah’ın milletleri yarattığına da mı itiraz ediyorsun? Üstünlüğe karşı çıkarken itikada karşı çıkıyor. Diyor ki öyle "Allah, millet falan yaratmaz. Herkesin kendine ait özellikleri vardır"... falan filan diyor. Allah milletleri yaratır mı yaratmaz mı? Önce bunu karara bağlayalım. Eğer Allah milletleri yaratıyorsa benim ifademi mesela cüretkârlık olarak söyleyebilir insanlar. Mesela "Allah’ın Türk milletini diğer milletlerden üstün yarattığını nereden biliyorsun? Allah’ın işine karışma!" Hayır, Allah Bulgar milletini, Türk milletinden daha üstün yarattı diye itiraz getirmesi lazım bana. Böyle bir şey yapmıyorlar. Onların bütün rahatsızlıkları Türklerin üstünlüğü meselesinde. İşin içine itikat girdiği zaman dur bakalım n’oluyor? Biz diyoruz ki, bu hükmümüzü yalnız bırakmıyoruz, Allah milletleri dilleri üzerinden yaratır. ... Ben “Türk’üm ve üstünüm!” dediğim zaman diyorlar ki “İslam’da kavmiyet yoktur!” “Arab’ın Acem’e üstünlüğü yoktur!” Evet, biz de zaten bunu söylüyoruz. Biz “Türk’üz ve üstünüz!” derken zaten takvayı öne sürüyoruz. Dünyada İslam’ın bayrağını yükselten Türklerden başka kim ki? ... Milliyetler içinde kendi milliyetlerini bir iftihar vesilesi saymak yerine küçük düşürülmenin gelirine talip olanlar ne devletin, ne milletin şimdi bulunduğunun üstünde bir basamağa çıkmasına yardımcı olabilir. ... "Küfr olur, başka değil, kavmini sürmek ileri" biz bunu Mehmed Akif gibi kabul ediyoruz. Kavmini ileri süren herkes kâfir sayılmalıdır İslam dünyasında. ... Hürriyetimiz milliyetçiliğimizin güvencesidir. İçlerine sindirdikleri köle ahlâkıyla Müslüman kimliklerine halel gelmeyeceği fikrini akıllarından geçirenler ellerine fırsat geçince milleti satmakta beis görmeyeceklerdir. İsmet ÖZEL