شێرە

کجای این صحبت‌ها را می‌خواستند حذف کنند؟

بیانیه پژاک بیش از آن‌که یک موضع‌گیری مستند و مسئولانه باشد، نمونه‌ای روشن از ابهام‌سازی سیاسی و فرافکنی هدفمند است. واقعیت این است که پژاک اساسا عضو تشکل‌دهنده کنگره «آزادی برای ایران» نبوده و در هیچ‌یک از جلسات رسمی آن حضور نداشته؛ بلکه همچون جریان‌های دیگر، صرفا به‌عنوان مهمان دعوت شده بود. درخواست تریبون نیز در شرایطی مطرح شده که برنامه کنگره از پیش نهایی شده و امکان بازطراحی آن وجود نداشته است. تبدیل چنین محدودیت اجرایی به «حذف سیاسی»، چیزی جز تحریف عامدانه واقعیت نیست. از سوی دیگر، بیانیه با طرح ادعاهای مبهم درباره «دست‌های پنهان»، تلاش دارد بدون ارائه هیچ سندی، انگشت اتهام را به‌سوی حزب کومه‌له و حزب دموکرات نشانه بگیرد. این در حالی است زاگرس اندریاری «مسئول دیپلماسی پژاک در اروپا»، صراحتا این ادعا را رد کرده و اعلام کرده‌اند که این دو حزب نقشی در این ماجرا نداشته‌اند. حتی در چارچوب ائتلاف احزاب سیاسی کوردستان ایران، که خود پژاک نیز عضو آن است، این موضوع مطرح شده و از سوی کومه‌له و دموکرات قاطعانه تکذیب شده است. این تناقض آشکار، نه‌تنها انسجام درونی موضع پژاک را فرو می‌ریزد، بلکه اعتبار سیاسی کل بیانیه را به‌شدت مخدوش می‌کند. فراتر از این، پژاک می‌توانست به‌عنوان یک حزب مسئول و عضوی از «ائتلاف احزاب سیاسی کوردستان ایران»، پیش از انتشار چنین اطلاعیه‌ای، از احزاب هم‌پیمان خود، #کومه‌له و دموکرات، به‌طور مستقیم پرس‌وجو کند و حقیقت را از مجاری درون‌سازمانی به‌دست آورد. چشم‌پوشی از این مسیر بدیهی و روی‌آوردن به فضاسازی رسانه‌ای، بیش از هر چیز نشان‌دهنده ترجیح تنش‌آفرینی بر شفافیت و گفت‌وگوی سیاسی است. #از_دموکراسی_بگو #زن_زندگی_آزادی

سخنرانیِ پُرمحتوای دکتر آسو حسن‌زاده، عضو هیئتِ نمایندگیِ حزب دموکرات کوردستان ایران در «کنگره آزادیِ ایران.»