HOSSEIN SADEGH🎒

کالبدشکافی یک شکست؛ از رویای «تغییر رژیم» تا بن‌بست در مرزهای غربی 04-27-26 انتشار گزارش مفصل روزنامه «یدیعوت آحارانوت» به قلم دو روزنامه‌نگار برجسته، ناحوم بارنئا و رونن برگمن، پرده از یکی از جاه‌طلبانه‌ترین و در عین حال ناکام‌ترین پروژه‌های اطلاعاتی-نظامی تاریخ اسرائیل برداشت. این گزارش که بخش‌هایی از آن با تایید «سانسور نظامی اسرائیل» منتشر شده، از طرحی حکایت دارد که قرار بود در جریان درگیری‌های اخیر، کار نظام ایران را یک‌سره کند، اما در نهایت به بن‌بست رسید. ۱. رویای دیرینه؛ از مئیر داگان تا بنیامین نتانیاهو ایده سرنگونی نظام ایران پدیده جدیدی نیست. ریشه‌های این طرح به دوران ریاست مئیر داگان بر موساد بازمی‌گردد؛ زمانی که سناریوی جذب نفوذی در بدنه قدرت برای جایگزینی پس از حذف فیزیکی رهبری مطرح بود. اگرچه این ایده در آن زمان توسط نهادهای اطلاعاتی «تخیلی» توصیف و کنار گذاشته شد، اما با بازگشت نتانیاهو به قدرت در سال ۲۰۲۳، بار دیگر به روی میز بازگشت. در ساختار قدرت اسرائیل، یک شکاف راهبردی وجود داشت: • حامیان طرح: بنیامین نتانیاهو و رهبری موساد (با نگاهی خوش‌بینانه به عملیات‌های مخفی). • تردیدکنندگان: سازمان اطلاعات نظامی (امان) که به موفقیت چنین جراحی‌های بزرگی با دیده شک بردبارانه می‌نگریست. ۲. استراتژی «گازانبر»: فشار از بالا، آشوب از پایین اسرائیل برای سرنگونی، یک مدل دوگانه را طراحی کرده بود: • از بالا: ترورهای هدفمند مقامات ارشد و نخبگان حاکم برای فروپاشی ساختار فرماندهی. • از پایین: سازماندهی اعتراضات خیابانی و نفوذ در بين معترضان و هدايت آنها و تسلیح گروه‌های اقلیت (کرد، بلوچ و عرب). گزارش فاش می‌کند که اسرائیل از چهار سال پیش پروژه‌ای فوق‌سرّی تحت عنوان خنثای «تأثیرگذاری» را آغاز کرده بود که هدف آن چیزی فراتر از جنگ سایبری و در واقع تخریب زیرساخت‌های حیاتی و اقتصادي برای ایجاد هرج‌ومرج اجتماعی بود. . اعتماد به نفس کاذب؛ از ونزوئلا تا تهران دو عامل باعث شد تل‌آویو و واشنگتن به اجرای این طرح ترغیب شوند: 1.پیروزی‌های نظامی: عملیات‌های «پیکان‌های شمالی» علیه حزب‌الله و «طلوع شیران» علیه ایران، این تصور را ایجاد کرد که تهران در ضعیف‌ترین وضعیت تاریخ خود قرار دارد. 2.مدل ونزوئلایی: ربایش سریع نیکلاس مادورو در ژانویه ۲۰۲۶ توسط کماندوهای آمریکایی، دونالد ترامپ را به این باور رساند که «تغییر رژیم» مانند یک قطعه پازل ساده است که با قدرت نظامی حل می‌شود. . کاتالیزور اعتراضات دی‌ماه؛ قمار روی موج خشم بخش کلیدی این گزارش به نقش غیرمنتظره اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ می‌پردازد. در حالی که زمان نهایی برای اجرای طرح سرنگونی نظام ایران برای ژوئن ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده بود، اعتراضات ديماه و خروج ناگهانی هزاران نفر از مردم به خیابان‌ها در ایران، فرصت خوبي را در اختيار اسرائیل و آمریکا گذاشت تا با هدايت اعتراضات پروژه تغيير رژيم را جلو بياندازند • جلو افتادن ساعت عملیات: بنیامین نتانیاهو و نهادهای امنیتی اسرائیل، این اعتراضات را به عنوان «لحظه طلایی» و نشانی از اثربخشی پروژه‌های جنگ رواني و طرح خنثای خود تعبیر کردند. این هیجان به «مارالاگو» نیز سرایت کرد؛ جایی که دونالد ترامپ با اعلام پیام «کمک در راه است»، عملاً به نيروها در ايران و تل‌آویو سیگنال داد که واشنگتن آماده مداخله است. • فشار برای تغییر زمان: به علت موثر بودن اقدامات موساد در ديماه و فراهم شدن فضاي رسانه اي لازم به دستور نتانیاهو و با تایید ترامپ، زمان اجرای عملیات نظامي از اواسط سال ۲۰۲۶ به فوریه (بهمن-اسفند) جلو انداخته شد. این تعجیل، به قیمت نادیده گرفتن بخشی از آمادگی‌های لجستیکی و اطلاعاتی تمام شد؛ تصمیمی که یسرائیل کاتس، وزیر دفاع، بعدها آن را هزینه‌زا توصیف کرد. . محور کردستان: پیاده‌نظام طرح «تغییر رژیم» برخلاف تصور عمومی که پروژه را صرفاً هوایی می‌دید، هسته سخت عملیات بر حمله زمینی استوار بود. استراتژیست‌های موساد معتقد بودند که ۱۰۰ ساعت بمباران هوایی، شیرازه نیروهای مسلح را در تهران از هم می‌پاشد و فضایی ایجاد می‌کند که گروه‌های مسلح کُرد (با پشتیبانی لجستیکی اسرائیل از خاک اقلیم کردستان عراق) بتوانند به عنوان «نیروی رهایی‌بخش» وارد خاک ایران شوند. • هدف استراتژیک: تصرف مناطق کردنشین و ایجاد یک «منطقه پرواز ممنوع» (No-Fly Zone) در غرب کشور برای ایجاد پایگاهی جهت حرکت نهایی به سمت تهران. • تکرار سناریوی سوریه: طراحان طرح امیدوار بودند آنچه در اواخر سال ۲۰۲۴ در سوریه رخ داد (سقوط سریع مناطق به دست معارضان)، در ایران نیز تکرار شود.

با درود و احترام دوستان زیادی نگران من و سامان شدند. حال هر دوی ما خوب است و همراه با یک تیم بین‌المللی برای پوشش تحولات میدانی در منطقه هستیم. به زودی با گزارش‌های میدانی با شما خواهیم بود.

Upshot: UAE was already cheating, now it won't have to worry about cheating and can produce whatever it wants, which is (in the grand scheme of things) isn't really all that much.

امارات متحده عربی رقابت سرد خود با عربستان سعودی را به سطح جدیدی کشانده است. جنگ سودان به مثابه یک جنگ نیابتی میان امارات و عربستان عمق اختلاف اين دو رقيب عرب را نشان داد. خروج از اوپك تضعیف نظام قیمت‌گذاری عربستان است، این خصومت می‌تواند به یک درگیری گرم در آينده بدل شود. #نظم_جديد_خاورميانه

BREAKING: UAE says it will quit OPEC and OPEC+.

ما درستیم و انقلابی و باقی فاسدند را احمدی نژاد راه‌اندازی کرد و اینها ادامه همویند و آن کس که محکم جلوی او و آنان ایستاد علی #لاریجانی بود.