ไดอารี่ของชิลลิ่ง

- เอาเถอะ เพราะงั้นก็มาเจอกันที่คอนเสิร์ตครบรอบ5ปีวงแบม ปีห้าปาหี่ปาร์ตี้คอนเสิร์ต วันที่ 18 กรกฎาคมนี้ กดบัตรวันที่ 30 พฤษภาคมที่i have ticket - แต่ก่อนกลับขอถ่ายรูปกับพี่บลูไปหนึ่ง ทุกคน ทุกครั้งพี่บลูขึ้นจออ่ะ มีเสียงโหหห ทุกรอบ ภูมิใจว่ะ Thank you Loveis Thank you Udon thani - ผู้เหลือรอดจากสมรภูมิ อันประกอบไปด้วย มาง อาร์ตี้ กฤติน ปลั๊กกี้ ฝ้าย ไนซ์ เออร์วิน ตาออม พี่เบนซ์ เมจิ แฮนน่า เอาข้าวทั้งหมดที่เขามี มาเปิดกินด้วยกันเหมือนบุฟเฟ่ - ฉันเลยเรียกหน่วยพิฆาตงานบุญอย่างอเล็กซ์มาเสริมทัพ - ส่วนอีกแก๊ง เหมือนจะเป็นแก๊งอินเตอร์มีดาด้า แมดดอค โธมัส ธารา อลัน กำลังสนทนาภาษาอังกฤษกันอยู่ โอเค พี่ขอพูดภาษาไทยอยู่ตรงนี้ละกัน - มากกว่านั้น อาตี้วงแบม มันพกลำโพงมาสองอัน เฮ้ย รออะไร เราจะไม่ไม่มีเสียงเพลงได้ไง เปิดจนกว่าลำโพงจะแบตหมดเท่านั้น - เพลง cortis วนทั้งบั้มค่ะ เพราะคนเปิดคือชั้น - พอเพลง pinky up ขึ้น ชั้นลากอ๊อตโต้มาเลย มาเอนเตอเทนหน่อย เพราะฮีได้ทั้งเพลงอ่ะแก - ชั้นเดินวนไปหาของกิน พึ่งเห็นจีซังลูกชั้น นั่งเหงานั่งจ๋องอยู่คนเดียว เป็นไรมันไม่รู้ - สุดท้ายไม่นานคนเริ่มบางตา มีมาง อาตี้ ฝ้าย ที่ยังคงเต้นลมๆแล้งๆ กับลำโพงที่แบตใกล้หมด - ไม่นานก้เก้ว แยกย้ายกันไปเติบโตเนาะหมู่เฮา วันนี้สนุก เอนจอยมาก ดีใจที่ได้เจอทุกคน ได้รู้จักน้องใหม่ๆด้วย ไว้เรามาทำอะไรเริ่ดๆด้วยกันแบบนี้อีกนะชาวทีป้อป รักว่ะ จุบุ้ - ปิดท้ายที่ฉันกับตี้เดินถือลำโพงเต้นกันไปจนถึงรถตู้ แบบไม่เอาไรสักอย่างแล้วชีวิต จบ

Olympop ปีนี้คําถามยอดฮิตที่ดิฉันโดนคือ... ทําไงให้ผมทองขนาดนี้ คําตอบคือ ฉันเป็นฝรั่งเธอหัวชั้นทองตั้งแต่เกิด 🥺🥺🥺