یه مرحلهای از زندگی هست که دیگه دنبال دلیلِ رفتار آدمها نمیگردی، فقط نگاه میکنی، لبخند میزنی و فاصلهت رو حفظ میکنی. به این مرحله نمیگن بلوغ، میگن: 'خسته از کلکلهای بیخود
شب که میرسه،
دنیا صداشو کم میکنه
ماه میاد وسطِ آسمون
و ستارهها شروع میکنن به چشمک زدن
دل آدم یهجور عجیبی سبک میشه
انگار همهچی قراره درست بشه…
شب همگی بخیر 🌙