تیمسـار پیــر

آقاجون.

«الناز محمدی» خبرنگار داخل ایران با انتشار تصاویری از «میکائیل میردورقی» یکی از کودکان کشته‌شده در حمله نظامی به مدرسه «میناب» درباره او نوشته است. پسر ۹ ساله‌ای که کلاس سوم دبستان بود و در جنگ آمریکا و اسراییل با ایران، کشته شد. خانواده میکائیل اهل «اندیمشک» بودند و به‌خاطر شغل پدر به میناب مهاجرت کرده بودند. مادر ۳۱ساله میکائیل، پیکر خونین فرزندش را در حالی‌که کوله‌پشتی مدرسه‌اش را بغل کرده بود، در ماشین سردخانه پیدا کرد. پیکر میکائیل یکی از ۱۶۸ کودک کشته‌شده در میناب، سه روز بعد در «قطعه شهدا بهشت زهرا لور» در اندیمشک به خاک سپرده شد.

از پاشو برو از غره دفاع کن، پاشو برو از سوریه دفاع کن، پاشو برو از لبنان دفاع کنیم رسیدیم به پاشو برو از خارک دفاع کن.

پشت به ساحت وطن... در التماس اهرمن...

یه مقدار عر عر دیدم کوت شده روی توییتم که خب به کیرم، درت رو بذار دیاسپورای کسمغز.

@sepehr_khalaji زندگی تنگسیری به قبل و بعد از این پیشنهاد تقسیم شد.

به سردار تنگسیری پیشنهاد می‌کنم به هر شناوری که برای عبور از تنگه هرمز حاضر باشد از پشت بی‌سیم با صدای بلند شعار «مرگ بر آمریکا» بگوید و نام درست و تاریخی«خلیج فارس»را تکرار کند اجاز عبور بدهید. شناورهای آمریکایی و شیوخ عرب منطقه این شعارها را ۳ بار تکرار کنن تا دهانشان عادت کنه.

من مدت‌ها پیش یا تو این اکانت یا جای دیگه توییت کرده بودم و از ارزشی‌ها پرسیده بودم جمهوری اسلامی چکار کنه، دیگه دست از حمایت می‌کشید. یعنی خط قرمزتون کجاست؟ الان همین سؤال رو از طرف‌دارای پهلوی و حملهٔ آمریکا و اسرائیل دارم‌. خط قرمز شماها چیه؟

@EventHo46260120 کیر تو پدرت.

"آخوند منو به جاکشی وادار کرد تا دو دقیقه بهم اجازه نفس کشیدن بده، اجازه بدید ازش دفاع کنم"

من اونجایی که شنیدم یه عده گفتن آثار باستانی رو بهترش رو می‌سازیم، بیخیال بحث کردن شدم. هر چی شما میگه قطعا درسته.

ولی جدی، وقتی نه اثار تاریخی مهمه، نه جون ادم‌ها و نه زیرساخت خب شاید کلا ایران براتون مهم نیست ها؟!

گوسفندهای توی خونه، بالاخره جزیره خارک مال ایرانه یا جمهوری اسلامی؟

ایرانی‌ها هر چقدر وضع فعلی‌شون بدتر میشه، ۱۰۰۰ سال میاد رو تمدنشون.

چون نمی‌دونم دوباره می‌تونم وصل شم یا نه فقط همینو می‌گم که این‌جا بمونه: پاینده ایران.

مهم‌ترین اثر بمب اتم روی ژاپن تغییر یک روحیه بود. ژاپنی‌هایی که تا چند ماه قبلش با منطق کامیکازه می‌جنگیدند یعنی جنگ تا مرگ، حتی اگر به نابودی کامل کشور ختم شود؛ ناگهان با واقعیتی روبه‌رو شدند که نشان می‌داد ادامه‌ی این مسیر صرفاً به نابودی مطلق منتهی می‌شود. بمب اتم در اصل یک پیام روانی بود: این بازی دیگر در سطحی نیست که با اراده و فداکاری بتوان در آن دوام آورد. مسئله‌‌ی ایران برای غربی‌ها روان‌شناختی است. آمریکا به‌درستی فهمیده که روحیه‌ی فعلی ایرانی‌ها در یک نظم جهانی که توسط قدرت دیگری نوشته شده جا نمی‌گیرد. این روحیه هم ریشه‌ی تاریخی (ایرانی-زرتشتی) دارد، هم ریشه‌ی ایدئولوژیک (شیعی). حتی تصور امروزین ما از «ایران باستان» هم محصول پژوهش‌های مدرن غربی است. دانشی که امروز درباره‌ی هخامنشیان، مادها یا ساختار امپراتوری‌های ایران باستان داریم، نتیجه‌ی کار شرق‌شناسان و باستان‌شناسانی مثل سر هنری راولینسون که کتیبه‌ی بیستون را خواند، ارنست هرتسفلد که حفاری‌های مهمی در تخت‌جمشید انجام داد، رومن گیرشمن که بخش بزرگی از تاریخ باستان ایران را بازسازی کرد، و حتی پژوهشگران کلاسیک‌تری مثل جورج گروتفند که نخستین گام‌ها را در رمزگشایی خط میخی برداشت. در واقع، خودِ ایده‌ی «ایرانِ امپراتوریِ باستانی» از دل علم مدرن غربی بیرون آمده؛ اما بعداً تبدیل به بخشی از هویت ملی ایرانیان شده است. در نتیجه، روحیه‌ای شکل گرفته که گاهی رنگ اسلامی می‌گیرد و گاهی رنگ ملی‌گرایانه، اما در هر دو حالت یک ویژگی مشترک دارد: ایران باید چیزی فراتر از یک کشور معمولی باشد. در ذهن بسیاری از ایرانی‌ها، ایران یا باید یک قدرت بزرگ باشد، یا اساساً معنای تاریخی خودش را از دست می‌دهد. نفت داشتن هم این روحیه را مجدد تقویت کرده. جالب این است که ارزش نفت نیز پدیده‌ای مدرن است. مشکل از جایی شروع می‌شود که این تصور از قدرت، جلوتر از ظرفیت واقعی کشور حرکت می‌کند. یعنی پیش از آن‌که کشور به سطحی از توسعه‌ی اقتصادی، تکنولوژیک یا نهادی برسد که بتواند قدرت اعمال کند، سیاست‌هایی اتخاذ می‌شود که متعلق به سطح قدرت‌های بزرگ است. در نتیجه، نوعی شکاف دائمی به وجود می‌آید: میل به قدرتی در حد امپراتوری، در کنار ظرفیت‌هایی که هنوز به آن سطح نرسیده‌اند. از دید قدرتی مثل آمریکا، این ترکیب خطرناک است. چون با کشوری روبه‌رو هستند که نه حاضر است صرفاً یک بازیگر منطقه‌ای معمولی باشد، و نه هنوز به آن سطح از قدرت رسیده که بتواند نظم جهانی را تغییر دهد. به همین دلیل، مسئله‌ی ایران برای آمریکا مهار نیست؛ مسئله‌ی اصلی تغییر روان‌شناسی ایرانی‌ها است. هدف این است که آن تصور تاریخی از عظمت شکسته شود. یعنی همان کاری که بمب اتم با ژاپن کرد: شکستن یک تصور از خود. لذا هدف تحقیر است. شکست باید آن‌قدر عریان و غیرقابل انکار باشد که برای نسل‌های بعدی تبدیل به درس شود. و بعد، سال‌ها بعد، همان قدرتی که این تحقیر را ایجاد کرده، روایت را هم خواهد نوشت. آن روایت احتمالاً چیزی شبیه این خواهد بود: ایرانی‌ها آن‌قدر احمق و بی‌غیرت بودند که ما مجبور شدیم برای متوقف کردنشان حتی به گزینه‌هایی فکر کنیم که هیچ کشوری دوست ندارد درباره‌اش فکر کند. بعد هم این داستان را کادوپیچ می‌کنند و به جهان می‌فروشند: ببینید، ما مجبور شدیم. حتی مجبور شدیم به این فکر کنیم که اگر لازم شد روی مدرسه‌ها هم بمب بریزیم؛ فقط چون یک کشور حاضر نبود بپذیرد که جهان دیگر مثل هزار سال پیش اداره نمی‌شود. این‌ها انقدر دیوانه بودند که حتی می‌خواستند یه دیکتاتور را با پسر دیکتاتور قبلی که خودمان انداخته بودیمش بیرون جایگزین کنند.

تا اینجا فهمیدیم یک کشور برای ادامه نه نیاز به آب و برق داره، نه جاده میخواد، نه ساختمون میخواد، نه احتیاجی به میراث فرهنگیه. فقط شاه میخواد شاه. بعدش دیگه پول و موارد مورد نیاز برای زندگی از آسمون می‌باره.

هیچ چیز انسانی ای براشون ارزش نیست میخوام بگم.... هیچ چیزی از انسانیت و زیبایی نمیفهمند....هیچ خط قرمزی ندارند.... هیچ خط قرمزی....

@kiikiikikikiki کیرم تو پدرت.

اول خیلی هدفمند کمپین‌های تحریم راه انداختید. هزاران توجیه آوردید که با تحریم رژیم از هم می‌پاشد، چه شد تهش، تحریم‌ها دور خوردند و تهش طبقه‌ی متوسط ایرانی در طول ۱۵ سال، روز به روز بیشتر به سمت نابودی رفت. بعدش که دیدید تحریم فایده‌ای ندارد، متولی جنگ شدید، گفتید با جنگ، همه چیز درست می‌شود، برای تحقق این امر هم رفتید زیر بیرق حضراتی که تاریخ مداخلشون در خاورمیانه، نتیجه‌ای جز کشتار، آوراگی، نابودی زیرساخت‌ها و تجزیه نبوده، حالا هم که جنگ شده، می‌گویید مقصر همه‌چیز‌جمهوری اسلامی است و اگر تسلیم شود، همه چیز حل می‌شود. خب شما که می‌دانستید که این حکومت تسلیم‌بشو نیست، چرا به جای اینکه زمینه‌‌های مبارزات مدنی و خشونت‌پرهیز را تقویت کنید تبدیل به جاده‌صاف‌کن مشروعیت‌سازی تحریم و جنگ شدید تا تهش برسید به همان ایده‌ی اولتان. یک ملت را نابودید کردید تا تهش بگوید مقصر کیست؟ مردم سال ۸۹ نمی‌دانستند مقصر کیست؟ چرا نابودشان کردید تا بهشان مقصری را نشان بدهید که خودشان در حال مبارزه به شیو‌ه‌های غیرمداخله‌جویانه باهاش بودند. این اسمش، جنایت است. این اسمش، انسانیت‌زدایی از انسان ایرانی و تبدیلش به آزمایشگاهی جدید برای امیال استعماری است. هیچ‌جوره نباید از رذالت و تن‌فروشی عریان شما مزدورا‌ن وطن‌فروش گذشت.

زیر این خانه تونل پیدا شده با مقدار متنابهی سلاح جنگی. جراحی سخت و شیمی درمانی شدند. شما محکم تر برقصید! خجالت نکشید

چهل‌ستون ج.ا.، رکیب‌خانه‌ی ج.ا.، عالی‌قاپوی ج.ا.، نقطه زنی عمو ترامپ! هدیه به غربتی‌ها! پ.ن: حساب من محدود شده، بازتوییت و ارتباط زیر پست‌ها به رفع محدودیت کمک می‌کند با تشکر

حالا که دیدن فانتزی‌های تصاحب ۷۲ ساعته قدرت چه احمقانه بوده، میخوان این ننگ رو با "من دیگه موافق جنگ نیستم، بسه" پاک کنند. ولی حتی اگه یه نفر از ما زنده بمونه هم تا آخرین نفس دست از روایت این جنایت و خیانت نمیکشه. ما مطمئن میشیم که تاریخ ثبت کنه شما چطور به هموطناتون خیانت کردید.