یه اژدهای معمولی

◾️یه نقد بسیار بسیار مهم و به جایی که به کادر درمان وارده، ادبیات و نحوه ی صحبت کردنشون با بیماره. تعداد زیادی از بیماران، خاطرات ناخوشایندشون بخاطر نحوه ی صحبت و برخوردی هست که دیدن. این نقدی هست که واقعا به جاست و به جای انکارش، باید تلاش برای اصلاحش بشه.

نفرت می‌ورزین که بلکه کاور کنین این موضوع رو که چقدر دلتون می‌خواست شما هم همونقدر تاثیرگذار باشین؛ این تماما یه مکانیسم دفاعیه. حالا می‌تونین هر چی می‌خواین بگین اما این واقعیتیه که در مورد اکثریت صدق می‌کنه در نهایت پزشک بودن ارزشیه که هیچ تعداد آدمی هرگز نمی‌تونن زیر سوال ببرن

جامعه ای که برای تحقیر سلیقه میگه داهاتی، برای تحقیر مهمونی ساده عکس از مهمونی مجلل میذاره، برای تحقیر پرسنل داروخونه میگه کاندوم فروش، و... میگه کادر درمان رفتار خشن و نگاه بالا به پایین دارن.

بحث پزشک ستیزیه؟ خجالت بکشید. کاردرمان به اندازه کافی رنج های‌ شما رو شاهد بوده و درمان کرده، تاکسیکن؟ نامهربونن؟ چون توچه و محبت و مراقبت دادن و چیزی نگرفتن. پزشکان جوان، پرستارا و سایر اعضای کادر هم‌، به مراتب وضع بدتری دارن... همین.

بچه ها حالا شما میگین اینجا حرف زدن فایده ای نداره، اما من تو همین توییتر دیدم کسایی که گفتن با دنبال کردن توییت های پزشکا، یاد گرفتن چطوری شرح حال بدن، داروهاشونو همیشه همراهشون داشته باشن، کِی برن اورژانس کِی درمانگاه و کِی مطب و... خلاصه که بی فایده هم نیست😌

ببخشید اگر ناراحتتون میکنم ولی: ۱- بیمار می‌تونه در هر ساعتی از شبانه‌روز، برای هر شکایتی که براش متوجهه، به اورژانس مراجعه کنه. ۲- وظیفه تریاژه که «وضعیت تهدیدکننده حیات» رو شناسایی کنه، نه بیمار. ۳- پزشک اگر وضعیت رو اورژانسی تشخیص نداد، می‌تونه از درمان خودداری کنه.