یه روز داشتم تو مترو به آدما و بدبختیاشون فکر میکرد بعد یک لحظه گفتم فکر کن برای حتی یک ساعت بدبختی همهی آدمای رو زمینو میتونستی یهجا حس کنی عجب کیرخری مت باشه. بعد همون موقع یاد مامانم افتادم و اینجوری بودم که انگار درد همهمون مال اونه
متاسفانه هیچ دلیلی نمیبینم که جا بخواد اینترنت رو به حالت قبل برگردونه...نه جامعه جهانی به تخمشه و فشاری میاره و نه اینکه از لحاظ اقتصادی برای خودشون ضرر ایجاد کرده باشه. کیرم تو این دنیا