Samet Akten

Kahramanmaraş'ta görev yapan bir 112 çalışanı, nöbetinin ardından gözyaşlarına boğuldu.

Kahramanmaraş’ta görev yapan bir 112 çalışanı, okulda yaşanan saldırının ardından nöbet bitiminde gözyaşlarına boğuldu.

Software horror: litellm PyPI supply chain attack. Simple `pip install litellm` was enough to exfiltrate SSH keys, AWS/GCP/Azure creds, Kubernetes configs, git credentials, env vars (all your API keys), shell history, crypto wallets, SSL private keys, CI/CD secrets, database passwords. LiteLLM itself has 97 million downloads per month which is already terrible, but much worse, the contagion spreads to any project that depends on litellm. For example, if you did `pip install dspy` (which depended on litellm>=1.64.0), you'd also be pwnd. Same for any other large project that depended on litellm. Afaict the poisoned version was up for only less than ~1 hour. The attack had a bug which led to its discovery - Callum McMahon was using an MCP plugin inside Cursor that pulled in litellm as a transitive dependency. When litellm 1.82.8 installed, their machine ran out of RAM and crashed. So if the attacker didn't vibe code this attack it could have been undetected for many days or weeks. Supply chain attacks like this are basically the scariest thing imaginable in modern software. Every time you install any depedency you could be pulling in a poisoned package anywhere deep inside its entire depedency tree. This is especially risky with large projects that might have lots and lots of dependencies. The credentials that do get stolen in each attack can then be used to take over more accounts and compromise more packages. Classical software engineering would have you believe that dependencies are good (we're building pyramids from bricks), but imo this has to be re-evaluated, and it's why I've been so growingly averse to them, preferring to use LLMs to "yoink" functionality when it's simple enough and possible.

Gece saat 1 Anadolu Avrupa geçişi; köprüler, Avrasya tüneli hepsi kilit. İnanılmaz bir trafik var

Gelin size Türkiye ekonomisinde nasıl enflasyona ezilmeyeceğinizi anlatayım. Türk ekonomisi bir zikiş zincirinden ibarettir. Eve tesisatçı çağırırsın, 3 liralık işi 30’a yapar, seni ziker. Mesaisi bitince kebapçıya gider, at etinden dönerini yer, 1500 lira hesap öder; kebapçı tesisatçıyı zikmiş olur. Sonra kebapçı, stoğa et çekeceği zaman kasap onu ziker. Tüm bu zikiş zinciri yürürken devlet de zik gibi trafik kanunu falan icat eder, bütün katılımcıların kulağının arkasına kadar payını alır. Bu tabloda yapabileceğiniz tek şey, zincire bir yerinden katılıp başka birilerini zikmektir. Yaptığınız işin bedeli yerine kat be kat fazlasını alıp velinimetinizi ziktiğiniz zaman, sizi zikenler size koymaz. Siz de bir yerlerden çıkarmış olursunuz. Maaşlı çalışıyorsanız zikiş zincirine katılamazsınız, geçmiş olsun. Patron sizi ziker; mesai bitince de nereye giderseniz gidin zikilmeye devam edersiniz.