hurly burly

แผลที่ความสัมพันธ์ที่ผ่านๆมาทิ้งไว้ คือความคิดที่ว่าชั้นมีอะไรไม่ดีพอตรงไหนนะ ทำไมคนที่ผ่านๆมาถึงให้ commitment ไม่ได้ มันก็ทำให้รู้สึกไม่มั่นคงในใจลึกๆอยู่เหมือนกัน เพราะที่ผ่านมาไม่มีใครสู้เพื่อที่จะไม่จากไปเลย

เผลอเสร่อส่งยิ้มให้เธอ

รู้ว่ามันต้องผ่านไป และฉันก็ควรจะทำใจ

ยืมเงินตัวเองอีกบัญชี

กี่ปีแล้วที่ร้องไห้อย่างหมา

"ตัวเองรักเค้ามากกว่าตับชิ้นนั้นรึเปล่าอะ"

เราในวันนี้ไม่ได้ดีพอสำหรับใครเลย

; การที่เธอร้องไห้ไม่ได้แปลว่าเธออ่อนแอแค่ช่วงเวลานั้นเธออดทนอดกลั้นกับทุกสิ่งมามากพอจนรับมือไม่ไหวเธอแค่ต้องการระบายความรู้สึกในใจแล้วการร้องไห้ก็เป็นทางเดียวที่เธอทำมันได้ดีที่สุด ,

ผมเสร่อเสมอ และตลอดไป

เคยอยากฆ่าตัวตายมากแต่ห้องรก กลัวเขามาเก็บละเห็นสภาพห้อง อายเขา เลยกะว่าจะเก็บห้องก่อน แต่กุก็ดีเพรสจนไม่มีฟีลจะเก็บ แล้วก็อยู่แบบนั้นแหละ กุก็มีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้ ใครบอกง่ายวะ จะตายยังต้องใช้ motivation เยอะสัส

ส่งไกลแค่ไหนเราก็ต้องลาอยู่ดี

ฉันเขียนเพลงห่วยๆ บอกรักและอยู่ข้างเธอจนตาย

ความสัมพันธ์มันมีเริ่มมีจบ คนเราต้องเจอคนใหม่ๆ แต่กูไม่ชอบความรู้สึกที่ต้องทำความรู้จักคนๆนึงใหม่ ต้องมานั่งพูดถึงวงโปรด เพลงโปรด หนังเรื่องโปรด ชีวิตที่ผ่านมา เรื่องราวในใจ ต้องอธิบายให้เขารู้จักเราใหม่ ทั้งๆที่คนนึงเคยรู้จักเราดีชิบหายแต่ตอนนี้เรากับเขาเป็นคนไม่รู้จักกันไปแล้ว

น่าแปลกเนอะจากคนที่เคยมั่นใจว่าตัวเองทำอะไรก็ได้กลายเป็นหมดความเชื่อในตัวเองไปจนไม่คิดว่าตัวเองจะทำอะไรได้ดีละ เวลามันลากทุกคนไปไกลแล้ว

เป็นไปไม่ได้

คิดถึงแล้วมีโอกาสได้บอกก็บอกไปเถอะ

digital scrapbook of my summer :-)