กีกี้ go to ดวงจันทร์

วิกฤตแรงงานสร้างสรรค์ 2026 – สภาต้องขยับเพื่อปกป้อง ‘ทุนมนุษย์’ และ ‘อธิปไตยดิจิทัล’ ของไทย วันนี้เราแถลงข่าวเรื่องปัญหาของแรงงานสร้างสรรค์ในระบบ ในส่วนของผมพูดผลกระทบด้าน AI และ platform โดยพูดถึง สถานการณ์วิกฤตและสัญญาณเตือนจากทั่วโลก วันนี้เรากำลังพูดถึง "วิกฤตที่เกิดขึ้นจริง" ในภาพรวมระดับโลก ไตรมาสแรกของปี 2026 ระบุว่า ตำแหน่งงานสาย Tech ถูกทำลายไปแล้วกว่า 78,557 ตำแหน่งใน Entertainment Jobs ใน Hollywood เสี่ยงถูกเลิกจ้างกว่า 203,800 ตำแหน่ง โดยเฉพาะกลุ่มงานระดับเริ่มต้น ในเอเชีย เราเห็นสัญญาณที่น่ากลัวจากโปรเจกต์อย่าง "Pro Actor Database" ของ streaming platform สัญชาติจีน ที่ผลักดันคลังนักแสดง AI แม้อ้างว่าช่วยให้นักแสดงรับงานได้มากขึ้น แต่ในความเป็นจริง นั่นช่วยแค่นักแสดงบนยอดภูเขาน้ำแข็ง แต่เบียดบังพื้นที่ของนักแสดงระดับกลาง-ล่าง และนักแสดงหน้าใหม่ เราจะสูญเสียฟันเฟืองสำคัญในการพัฒนาศักยภาพมนุษย์ไป สำหรับประเทศไทย สถานการณ์น่ากังวลไม่แพ้กันครับ คาดการณ์ว่าปี 2569 นี้ จะมีผู้ถูกเลิกจ้างในระบบประกันสังคมเฉลี่ยสูงถึง 40,000 คนต่อเดือน สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ "การทำลายบันไดอาชีพ" งานระดับเริ่มต้น ถูก AI แทนที่อย่างสมบูรณ์ ทำให้เด็กจบใหม่ขาดสนามฝึกฝน และจะส่งผลให้เราขาดแคลนแรงงานทักษะสูงในอนาคตอย่างแน่นอน ช่องโหว่กฎหมายและ "การฟอกสิทธิ์" ปัญหาหลักคือ พรบ.ลิขสิทธิ์ ที่ถูกร่างขึ้นในยุคอินเทอร์เน็ต Dial-up ที่นิยาม "ผู้สร้างสรรค์ต้องเป็นมนุษย์" กลายเป็นช่องโหว่ให้เกิด "สุญญากาศทางกฎหมาย" เปิดทางให้นายทุนนำ Generative AI มาใช้โดยไม่ต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์ต่อเนื่อง แม้เราจะมี พรบ.คุ้มครองแรงงาน มาตรา 121 บังคับจ่ายค่าชดเชยกรณีใช้เทคโนโลยีแทนคน หรือ พรบ.ข้อมูลข่าวสารฯ ที่คุ้มครอง "เสียงและภาพถ่าย" แต่ในทางปฏิบัติ "ภาระการพิสูจน์" กลับตกอยู่กับผู้สร้างสรรค์หรือศิลปินเพียงลำพัง ร้ายไปกว่านั้น เรากำลังเผชิญกับภาวะ "การฟอกสิทธิ์" (Copyright Laundering) และการขโมย "อัตลักษณ์ทางศิลปะ" AI สามารถดูดงานของศิลปินไทยไปเรียนรู้จนเลียนแบบสไตล์ได้ โดยที่กฎหมายคุ้มครองไปไม่ถึง ศิลปินไทยกำลังถูกลบตัวตนออกจากห่วงโซ่มูลค่าอย่างถูกกฎหมาย ในโลก AI ที่เป็น "กล่องดำ" ศิลปินต้องใช้ทั้งเงิน เวลา และพลังงานมหาศาลเพื่อสู้กับนายทุนและแพลตฟอร์มข้ามชาติที่มีทีมกฎหมายแข็งแกร่งกว่า การรอคอยความยุติธรรมที่อาจใช้เวลากว่า 180 วัน ไม่สามารถเยียวยาความเสียหายทางวิชาชีพที่เกิดขึ้นทันที เกิดไปแล้ว ในโลกดิจิทัลได้ ทางออกเชิงโครงสร้างผ่านกลไกสภา เราในฐานะตัวแทนประชาชน เราไม่สามารถรอให้ความเสียหายเกิดขึ้นก่อนแล้วค่อยตามแก้ ถึงเวลาที่สภาต้องเปลี่ยนจากการเป็น "ผู้ตาม" มาเป็น "ผู้กำหนดกติกา" ผ่าน 3 กลไกหลัก 1. ยกร่าง "พรบ. ลิขสิทธิ์ยุค AI" บังคับเปิดเผยข้อมูลที่ใช้เทรน (Transparency), ให้สิทธิศิลปินถอนตัวจากการถูกนำงานไปเทรน (Opt-out), และวางแนวทางคุ้มครอง "สไตล์" ของศิลปิน 2. พลิกภาระการพิสูจน์ (Reversing the Burden of Proof) ให้ผู้พัฒนา AI เป็นฝ่ายพิสูจน์ความโปร่งใส ไม่ใช่ให้ศิลปินตัวเล็กๆ ไปสู้กับยักษ์ใหญ่ และต้องมีระบบระงับการละเมิดแบบ Real-time 3. ตั้ง "มาตรการเปลี่ยนผ่านแรงงานสร้างสรรค์" สนับสนุนการ Upskill ให้มนุษย์ทำงานร่วมกับ AI ได้ (Co-pilot) และให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีแก่บริษัทที่จ้างงานนักศึกษาจบใหม่ เพื่อรักษาบันไดอาชีพ บทสรุป หน้าที่ของสภาคือการสร้าง "เกราะป้องกัน" และรักษา "อธิปไตยทางวัฒนธรรมดิจิทัล" ของเรา หากเราปล่อยให้ AI ข้ามชาติมาใช้ Data คนไทยโดยไร้กติกา ซอฟต์พาวเวอร์ไทยจะถูกฝรั่งเอาไปสร้างกำไร โดยที่คนไทยไม่ได้อะไรเลย เราต้องเปลี่ยนระบบที่ "ชดเชยเมื่อสาย" เป็นระบบที่ "คุ้มครองสิทธิและสร้างโอกาส" ตั้งแต่วันนี้ครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณ “คุณเนย” ปีกวัฒนธรรม เบื้องหลังการทำงานและข้อมูลต่างๆด้วยครับ ภูริวรรธก์​ ใจสำราญ​ สส.​ กรุงเทพมหานคร​ เขต 12 พรรคประชาชน ———— #puriwatmfp #สสโบ้ #กรุงเทพเขต12 #พรรคประชาชน #ปีกวัฒนธรรม #แรงงานสร้างสรรค์ #aigenerated -------- ผลิตโดย นายภูริวรรธก์ ใจสำราญ ที่อยู่ สำนักงานพรรคประชาชน ประจำเขตกรุงเทพ 12 อาคารวิชั่น บิซิเนสพาร์ค ชั้น M, ถนนวัชรพล แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพ 10230 แจ้งเรื่องร้องเรียน คลิกลิงค์ด้านล่าง forms.gle/CinNq4amt7Jirj…

ถึง @onehdthailand ขอเป็นหนึ่งในกระบอกเสียงของแฟนคลับ ที่ต้องการเรียกร้องสิทธิ “ผู้บริโภค” เกี่ยวกับซีรีย์ “ม่อนเมิงมาง” เนื่องด้วยจากสถานการณ์ที่ทุกคนพบเห็นข่าวกันอย่างแพร่หลายในปัจจุบันนี้ จากนักเขียนของซีรีส์เรื่อง “หงสาวดี” (ขออนุญาตกล่าวถึงและอ้างอิงข้างต้นค่ะ) ได้กระทำความไม่โปร่งใสต่อในหลายเหตุการณ์ อาทิเช่น 1. นำแนวคิด พล็อตเรื่อง หรือฉากสำคัญจากการ์ตูนเรื่อง หนึ่ง มาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต แม้ทางทีมงานจะยืนยันว่าเป็นการพัฒนาเรื่องเองและเป็นความบังเอิญของความใกล้เคียงบทบาทการแสดงและบทละคร แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นยังมีหลักฐานหลายอย่างบ่งชี้บนโลกอินเตอร์เน็ตถึงเรื่องนี้อยู่มาก ว่าสุดท้ายแล้วก็ยังคงไม่โปร่งใสในข้อเท็จจริงอยู่ดี 2. การที่นักเขียนพูดถึงบทเนื้อเรื่องของ “ม่อนเมิงมาง“ เกี่ยวกับการปรับเปลี่ยนบทจากต้นฉบับ เช่น “ไม่ต้องกลัวเลยค่ะ ซีรีส์ไม่ได้เหมือนนิยายขนาดนั้น .. ตัวละครที่ใส่หน้ากาก ในนิยายก็ไม่มี“ ซึ่งกรณีนี้ไม่สามารถเข้าใจเหตุผลของการปรับเปลี่ยนเนื้อเรื่องที่ต้องตัดแม้กระทั่งตัวละครออกไปได้ ว่าเหตุใด ทำไมถึงไม่คงเนื้อเรื่องต้นฉบับเอาไว้ หากสามารถเขียนเนื้อเรื่องเพิ่มเติมให้ยาวขึ้นได้มากว่าเดิมแทนการปรับเปลี่ยนเนื้อหาที่จะต้องเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เพราะเรื่องของการปรับเปลี่ยนบทเนื้อเรื่องที่จะไม่เหมือนเดิม ไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นซีรีส์เรื่อง “ม่อนเมิงมาง” หรือเปล่า? 3. หากยังคงเป็นนักเขียนจากซีรีส์เรื่อง “หงสาวดี” ที่จะยังคงถูกเลือกให้มาเขียนบทเนื้อเรื่องของ “ม่อนเมิงมาง“ อยู่ เกรงว่า ผลกระทบจากชื่อเสียงในด้านความเสียหาย เสียความรู้สึก เสียภาพลักษณ์ของนักเขียน จะทำให้ซีรีส์ ”ม่อนเมิงมาง“ ถูกพาดพิงและพูดถึงในด้านลบจากเหตุตั้งต้นเพราะนักเขียนได้ เพราะในยุคปัจจุบันแน่นอนว่าทุกคนไม่สามารถยอมรับความไม่โปร่งใสจากสิ่งที่ยังคงไม่บริสุทธิ์ต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ได้ และจากเหตุผลทั้งหมดข้างต้น ทำให้เราหนึ่งในกระบอกเสียงของแฟนคลับศิลปิน ที่เราต้องการออกมาปกป้องชื่อเสียงและผลงานในอนาคต เพราะไม่ต้องการให้เกิดผลเสียข้างเคียงจากสิ่งที่ศิลปินของเราไม่ได้กระทำความผิดใดๆ ที่สืบเนื่องมาจากนักเขียนข้างต้นทั้งหมด ตามติดมาเป็นผลเสียทางด้านผลงานในอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้นของศิลปินเราได้ ด้วยเหตุนี้เอง จึงต้องการเรียกร้องสิทธิผู้บริโภค ที่สนับสนุนบริษัทช่อง One31 และศิลปินของเรา ด้วยดีเสมอมา ขอเรียกร้องให้ “บริษัท วัน สามสิบเอ็ด จำกัด” ถอดถอนนักเขียนของ “ม่อนเมิงมาง” ที่อยู่ในโปรเจ็คปัจจุบันนี้ อันสืบเนื่องจากการเกี่ยวข้องของซีรีส์ “หงสาวดี” ให้เป็นบุคคลอื่นที่เหมาะสม สมเหตุสมผลกับการทำงาน ร่วมงาน และจริงใจในการสร้างผลงาน ในอนาคตของ “ม่อนเมิงมาง“ อย่างดีที่สุดต่อไป จึงเรียนมาด้วยความเคารพ โปรดพิจารณาอย่างถี่ถ้วนอีกครั้ง ขอบคุณค่ะ