شرق کوردستان-ایران

کنگره‌ی آزادی ایران، ۲۹ مارس ۲۰۲۶

شاهزاده رضا پهلوی در ادامه دیدارهای خود با گروه‌های مختلف سیاسی و اجتماعی، با جمعی از کنشگران کُرد ایرانگرا دیدار و گفتگو کرد.

جامعه با وجود زخم‌خوردگی و سوگ مستمر، برای کنشگری آماده است. چپ این را خوب می‌فهمد. زنان به‌رغم رنج‌های بی‌شمارشان، آماده‌ی پیشقدمی و رهبری دوباره برای «زن زندگی آزادی»‌اند. فمینیست‌ها این را خوب می‌فهمند. کوردها، لورها، بلوچ‌ها، تورک‌ها، عرب‌ها، گیلک‌ها، فارس‌ها و همه‌ی دیگر هویت‌ها، با همه‌ی تفاوت‌های زیبا و طبیعی‌شان، برای کار مشترک سترگی آماده‌اند. اپوزیسیون دموکراسیخواه و کثرتگرا و احزاب مبارز این را خوب می‌فهمند. اکنون یا با تشکیل یک جبهه‌ی فراگیر انقلابی و ضدفاشیستی، در برابر رژیم و آنانی که رژیم را سرپا نگه می‌دارند صف‌آرایی می‌کنیم یا اینکه عملا طلایی‌ترین فرصت آزادی، برابری و دموکراسی را برای یک قرن دیگر از دست می‌دهیم. این سرزمین و مردمانش به اندازه‌ی کافی قربانی دیکتاتورها و مستبدین بوده است. دیگر کافی نیست؟! #ژن_ژیان_ئازادی

ئەو کاتەی پژاک دەستی پێکردبوو بە ئەشکەوت ساز کردن زۆر کەس گاڵتەیان پێدەکردن بەڵام ئەوان ئەو ڕۆژگارەی ئێستایان دەبینی. جۆرێک دەڵێن ئەی بۆ ڕژیم لە پژاک نادات، دەڵێی ئادرسی ئەشکەوتەکانیان لەسەر گوگل مەپ دانراوە! شەرمیش کە شەهیدانی ئێعدامی و زیندانیان پژاک ناکەن کە لەژێر شکەنجەدان.

در گرماگرم تحولات ایران، چهار نکته‌ی ساده اما حیاتی: ۱- جایگاه حقیقی هیچ دولت، سازمان، حزب، اپوزیسیون و فرد سیاستمداری فراتر از «خواست و اراده‌ی آزاد جامعه» نیست. احزاب و سازمان‌های سیاسی وقتی بامعنا هستند که فعالیت‌شان به روند عاملیت‌یافتن شهروندان و خودمدیریتی جامعه کمک کند. ۲- جامعه‌ای که در انتظار «منجی» نگه داشته شود، هرگز به جامعه‌ای دموکراتیک و مدرن مبدل نمی‌شود، افرادش نیز شهروندانی آزاد نخواهند شد و در جایگاه رعیت باقی خواهند ماند. ۳- دقیقا همانند عملکردی که رژیم جمهوری اسلامی داشته، اپوزیسیون ملی‌گرای‌ تندرو و جریان راست افراطی سلطه‌خواه نیز خود را «فراجامعه» می‌پندارند و در جایگاه «منجی» تعریف می‌کنند؛ به‌جای نهادسازیهای دموکراتیک دست به نمادسازیهای جعلی و فریبنده می‌زنند و جامعه را به چشم ابزاری برای کسب قدرت نگاه می‌کنند. بنابراین، اینها مصادره‌جویانی هستند که به‌رغم غوغای کرکننده‌ی دستگاه تبلیغاتی‌شان، شدیدا با آزادی و عاملیت جامعه در تضادند. علت دشمنی آشکار و پنهان‌شان با «ژن ژیان ئازادی» نیز در همین واقعیت نهفته است. ۴- هر ملیت و هویتی که در پی کسب آزادی و استاتوس (جایگاه) سیاسی باشد، به جهانبینی و فلسفه‌ی سیاسی نیرومندی به‌عنوان پشتوانه‌ی مبارزات، استراتژیها و تاکتیک‌هایش نیاز دارد. این قضیه برای کورد‌ها، زنان، به‌حاشیه‌رانده‌شدگان و همه‌ی هویتهای تحت ستم ساکن ایران نیز صدق می‌کند. پژاک این جهانبینی را به‌شکل «برساختن جامعه‌ی دموکراتیک، آزادی زنان، حفاظت از محیط‌زیست و اقتصاد سازگار با آن» صورت‌بندی کرده و بر پایه‌ی آن مبارزه می‌کند. #ژن_ژیان_ئازادی