🌻
78 posts

🌻 retuiteado
🌻 retuiteado
🌻 retuiteado
🌻 retuiteado
🌻 retuiteado
🌻 retuiteado

@DealGoodies คำพูดค่ะ..คำพูดมีตั้งเยอะตั้งแยะ แต่เลือกพูดในสิ่งทำร้ายจิตใจกัน บายค่ะ
ไทย
🌻 retuiteado
🌻 retuiteado
🌻 retuiteado
🌻 retuiteado
🌻 retuiteado
🌻 retuiteado
🌻 retuiteado

ทฤษฎีดอกทานตะวันกับดวงอาทิตย์
“อย่าสับสนระหว่างความรัก กับการวิ่งไล่ตาม”
ผมเคยดูหนังเรื่อง 500 Days of Summer อยู่หลายรอบ และทุกครั้งที่ดูจบ ผมมักรู้สึกว่า หนังเรื่องนี้ไม่ได้เล่าเรื่องความรักเท่านั้น แต่กำลังเล่าบทเรียนสำคัญเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของมนุษย์
บทเรียนที่ว่า
บางครั้ง คนที่เจ็บที่สุด
คือคนที่หันหน้าเข้าหาอีกฝ่ายอยู่ตลอดเวลา
มีทฤษฎีหนึ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับดอกทานตะวัน ดอกทานตะวันเป็นดอกไม้ที่คอยหันหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์อยู่เสมอ แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ ดวงอาทิตย์ไม่เคยร้องขอให้ดอกทานตะวันหันมาหา ไม่เคยเรียกร้อง และไม่เคยพยายามโน้มน้าวให้ดอกไม้ดอกนั้นทำอะไรทั้งสิ้น การหันเข้าหากันทั้งหมด เกิดขึ้นจากการตัดสินใจของดอกทานตะวันเอง
เมื่อโตขึ้น เราจะพบว่า หลายความสัมพันธ์ในชีวิตก็เป็นแบบนั้น
ในหนังเรื่อง 500 Days of Summer ทอมใช้ชีวิตเหมือนดอกทานตะวัน เขาหันหน้าเข้าหาซัมเมอร์อยู่ตลอดเวลา พยายามมองหาความหมายในทุกคำพูด ทุกการกระทำ และทุกช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน เขาเชื่อว่าสักวันหนึ่งความรู้สึกของตัวเองจะมากพอที่จะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนกัน
ยิ่งรักมากเท่าไร
เขายิ่งหันเข้าหาเธอมากขึ้นเท่านั้น
จนวันหนึ่งจึงพบว่า
การหันเข้าหาใครบางคน
ไม่ได้ทำให้คนคนนั้นหันกลับมาเสมอไป
หลายคนใช้ชีวิตเหมือนทอม เป็นฝ่ายทักก่อน คิดถึงก่อน ง้อก่อน ปรับตัวก่อน และพยายามรักษาความสัมพันธ์อยู่ฝ่ายเดียว จนวันหนึ่งก็เริ่มเหนื่อย และเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า ทำไมอีกฝ่ายไม่เคยพยายามเท่ากันบ้าง
ความสัมพันธ์ที่ดี ควรมีการเคลื่อนเข้าหากันของคนสองคน
ไม่ใช่การเดินอยู่คนเดียวตลอดทั้งเส้นทาง
เพราะการพยายามอยู่ฝ่ายเดียวในระยะสั้นอาจเรียกว่าความใส่ใจ แต่เมื่อยืดเยื้อไปนาน ๆ มันจะค่อย ๆ กลายเป็นความเหนื่อยล้า และบางครั้งก็กลายเป็นการยึดติดกับความหวัง
หลายคนใช้เวลาทั้งชีวิตพยายามทำให้ตัวเองดีขึ้น เก่งขึ้น หรือมีคุณค่ามากขึ้น เพื่อหวังว่าสักวันหนึ่งใครบางคนจะหันกลับมามอง ทั้งที่บางครั้งอีกฝ่ายอาจไม่ได้กำลังมองมาทางเราเลย
ดวงอาทิตย์ไม่จำเป็นต้องวิ่งไล่ตามดอกทานตะวัน
และดอกทานตะวันก็ไม่อาจกำหนดทิศทางของดวงอาทิตย์ได้
ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติของมัน
เหมือนกับความสัมพันธ์ของคนเรา คนที่อยากอยู่ เขาจะพยายามอยู่ คนที่อยากคุย เขาจะหาทางคุย คนที่เห็นคุณค่า เขาจะหันกลับมาหาเราเอง โดยไม่ต้องให้เราพยายามดึงเขาเข้ามาตลอดเวลา
สิ่งที่สำคัญจึงไม่ใช่การทำให้ทุกคนรักเรา แต่คือการมองให้ออกว่า ใครกำลังเห็นคุณค่าของเราอยู่จริง ๆ และใครเป็นเพียงคนที่เรากำลังวิ่งตามอยู่ฝ่ายเดียว
บางครั้ง บทเรียนสำคัญที่สุดของการเติบโต ไม่ได้อยู่ที่การเรียนรู้ว่าจะรักใครอย่างไร
แต่อยู่ที่การเรียนรู้ว่า
เมื่อไหร่ควรหยุดวิ่งตาม
และหันกลับมาดูแลหัวใจของตัวเอง
เพราะชีวิตสั้นเกินกว่าจะใช้เวลาทั้งหมดไปกับการพยายามเป็นดอกทานตะวัน ให้กับคนที่ไม่เคยหันกลับมามองเราเลย
ที่สุดแล้ว จงมองให้ออกว่า ในทุกความสัมพันธ์ของชีวิต เรากำลังเป็นดอกทานตะวันที่หันหาใครบางคนอยู่ฝ่ายเดียว หรือกำลังอยู่ในความสัมพันธ์ที่ต่างฝ่ายต่างหันหน้าเข้าหากัน
เพราะความสัมพันธ์ที่งดงามที่สุด
ไม่ใช่การที่คนหนึ่งพยายามมากขึ้นเรื่อย ๆ
แต่เป็นการที่คนสองคน
ต่างเลือกเดินเข้าหากัน
ด้วยความเต็มใจเหมือนกันทั้งคู่
ไทย











