g ✴︎

page of madness 狂った一頁 (1926) dir. teinosuke kinugasa

คืนนี้จะนอนหลับมั้ย ตึงหัวกับขมับขนาดนี้

reading a book is nice but reading a book in the middle of the night when everyone is asleep is even better, it’s therapeutic.

เป็นวันที่รู้สึกไม่ปลอดภัยในการนั่ง grab ขึ้นรถได้กลิ่นควัน ไม่รู้บุหรี่หรืออะไร คนขังอารมณ์เสีย ดูขี้หงุดหงิด เบรคจึ้กๆ หัวโยก ตลอดเวลาที่ถือโทรศัพท์อยู่ข้างนึง ไม่รู้ไถอะไรตลอดเวลา ดีที่ระยะทางไม่ไกลมาก ทำได้แค่สงบเสงี่ยมจนถึงที่หมาย

ยาแก้ปวดเข้าละ

ปัญหาหน้ามีหัตถการอะไรให้ทำเยอะแยะ อยากทำแล้วจบ สวย 10 ปี

คิดไปคิดมามีเพื่อนแอรีสน้อยมาก หรือพวกเดียวกันคบกันเองไม่ได้นะ

I want my summer to feel exactly like this

and i want to say that the most crucial thing is self criticism & body dysmorphia

To do good literary analysis you must have schizophrenia

ขอให้พรุ่งนี้ผ่านไปได้ด้วยดี

ทุกอย่างจะดีขึ้น ครั้งที่ n

เรามักจะปลอบคนอื่น ด้วยคำพูดที่เราอยากได้ยินมันเหมือนกัน

จะไมเกรนหรือคลัสเตอร์ เอาดีๆ

as a วัตถุสลดไว i always said "สลดแล้วเหลือสะเหล่อ"

two stages of reading: 1. ​i’ve read 5 books in 3 days. 1. ​i have not read a single sentence in months.

@orchlit GIRLLLLL 🐈‍⬛️ this is beyond wordsss

เศษกระดูกไก่ ไม่ได้ทิ้ง :D

books are amazing because a stranger from 200 years ago can still ruin your afternoon emotionally.