Yegane

من چقدرررر غصه و افسوس خوردم سر نتیجه کنکور اینو اینجا مینویسم تا یادم نره هر وقت خسته شدم یا درس نخوندم خیلی چرایی دارم که باید تلاش کنم باید قلبم شیکسته

بمب بخوره وسط خونه‌م هم اخبار رو نخواهم خوند. هر غلطی دلتون می‌خواد با جهان بکنید. من تا بشه نفس می‌کشم و سعی می‌کنم همونی که بودم بمونم.

چهار سال دیگه کی می‌گه اشکال نداره گند خورد تو کار و درس و روانت چون مملکت صاحب نداشت؟ می‌گن کسی که درس بخون بود تو هر شرایطی می‌خوند کسی که که کار بکن بود تو هر شرایطی می‌کرد

دو دیقه مونده امتحان تموم شه به جی‌پی‌تی میگم فلان چیزو اشتباه نکردی تو راه حلی که دادی؟ میگه هزار آفرین به دقت و توجهت الان درستش می‌کنم هزار آفرین؟ دلقک تا تو تشویقم کنی سه بار درسو افتادم خب

اگه تو مهمونی گوشیمو دادم بذاری تو جیبت، تو بردی

عاشق آدمایی‌ام که یادشون میمونه چی داشتی می‌گفتی و اگه صحبت قطع شد هم دوباره بهت یادآوری می‌کنن تعریف کنی.

هرجا احساس کردید بجای پرنسس بودن دارین به کاراگاه بودن تبدیل میشین همون لحظه رها کنید.

اگر با پول پدرتون زندگی می‌کنید و در رفاه نسبی یا کامل هستید خوش‌ به حالتون. نوش جانتون. پدر زحمت کشیده که بچه‌ش راحت باشه دیگه. خودتون کار می‌کنید و در رفاهید؟ ایول! اما حرومزاده‌اید اگر کسی رو به خاطر فقر مسخره کنید یا مورد شرم قرار بدید. شما از زندگی بقیه چیزی نمی‌دونید.

تو من رو گوست کردی و این باعث شد من از اون به بعد هر کسی جواب پیامم رو چند ساعت نده استرس بگیرم.

تاحالا شده خاطراتتون با یکی رو مرور کنید و با خودتون بگید «ببین چقدر تنها و ساده گیرم آورده بود»؟

Ensan to ensan: حواستون به سرمایه‌گذاری عاطفی باشه. انرژی و تایم شما محدوده و اگر درست انتخاب نکنید، تو سن بالاتر بگا خواهید رفت.

متاسفانه یادم میره پسرهارو باید کیر کرد و اگه باهاشون نایس برخورد کنی زود میکشن عقب

به نظر شما بزرگ شدم چیکاره بشم؟ شاید فکر کنید بزرگ شدم ولی من هنوز دارم ایده‌ها رو بررسی می‌کنم

پیشنهادم به خانومیا اینکه بعضی وقتا جدی mean باشین و خشتک عالم و عادم بکشین رو سرشون چون شاید از مبتلا شدن به های auto-immune پیشگیری کردین

emotionally unavailable بودن واقعا خوش میگذره الان میفهمم چرا مردا همش همین کارو میکنن

از آدمایی خوشم میاد که یه کاری رو برات انجام میدن تو چشمات نگاه میکنن و میگن قول داده بودم بهت :))

تمام ساید های زندگیم رو هواست؛ عاطفی، تحصیلی، کاری، کیرخری.

زندگی تو بزرگسالی واقعا یاد میده احساساتت رو بکنی تو کونت.

می‌دونید در بلندمدت چی از تورم بدتره؟ اینکه ما تموم تمرکز خودمون رو از خلاقیت، یادگیری، رشد، عشق و ... گذاشتیم روی بقا.