بدترین چیزی که الان ما رو از پا درمیاره جنگ نیست،طرز فکر ما درباره جنگه،الان خیلیهامون دقیقاً تو همین نقطه ایم چرا الان؟چرا ما؟تا کی قراره این وضعیت ادامه داشته باشه؟ اما یک حقیقت مهم وجود داره،وقتی تو هیچ کنترلی روی شرایط نداری، تنها چیزی که هنوز دست توئه، معناییه که بهش میدی
فرانکل در کتاب انسان در جستجوی معنا میگه:
اونچیزى که زندانیان رو در اردوگاه کار اجباری شکنجه میداد کتکی که از افسران نازی میخوردند یا توهینهایی که میشنیدند نبود،
بلکه فکر کردن به ناعدالتی موجود بود.
اینکه چرا و به کدامین گناه باید چنین موقعیت اسفناکی رو تجربه کنند…