Adem Taşkaya

Türkiye'de en yanlış bilinen temel görüşlerden biri de Türk milliyetçiliğinin, 2'nci dünya savaşı kurulan çift kutuplu dünya düzeninden dolayı ABD kapitalizm'ine entegre edildiği, bu yüzden Komünizmle mücadeleyi esas aldığı görüşüdür. Türk milliyetçiliğinin anti-komünist duruşunu sadece 1945 sonrası Amerikan etkisine bağlamak, koca bir yüzyıllık (1860-1945) Kuzey Türklüğü mücadelesini ve bu mücadelenin Türkiye'ye taşınan mirasını inkar etmektir. Türk milliyetçiliğinin komünizmle mücadelesi, 1945'ten çok önce 1917 Ekim devrimiyle başlamıştı. Rus Çarlığı, nüfusunun yaklaşık yüzde 11'ini oluşturan Orta Asya Türklüğüne karşı 1860'lardan itibaren Panslavizm politikası gereği etnik ve kültürel saldırılar başlatmıştı. Bu sistematik saldırılar sonucu Yusuf Akçura, Gaspıralı İsmail Bey, Hüseyinzade Ali Bey, Ahmet Agayef, Zeki Velidi Togan gibi Rus Türkçülüğünün ve müslümanlığının önde gelen isimleri hayatlarının büyük bir kısmını Rus Çarlığı'na karşı mücadeleyle geçirdiler. Elbette bu isimlere sahip çıkabilecek tek devlet Osmanlı devletiydi ve hepsi Osmanlı devletine sığındılar. Bu isimler, İngilizlerle birlikte Rus Çarlığı'na muhalif sovyet liderleri ve Ekim 1917 Sovyet Rus devrimini doğal olarak desteklediler çünkü Sovyet Rusya hakimiyeti altında Rusya Türkleri olarak siyasi hukuki ve kültürel haklarına kavuşacaklarına inanmışlardı. Ancak öyle olmadı... Sovyet Rusya'da yönetimi ele geçiren Bolşevikler, Çarlık Rusya'yı aratmayacak Türkmen zulüm ve soykırımına başladılar. Bu hayalkırıklığı ile birlikte Sovyet Rusya'ya bağlı Orta Asya Türklüğü, Sovyet Rusya'ya karşı daha 1920'lerden itibaren Çarlık Rusya'sına olduğu gibi büyük bir mücadele başlattılar. Bütün bu realitelere rağmen Türkiye'ye sığınan bu isimler hiç bir zaman, İngiliz ve (Nazi) Almanya emperyalizmine de alet olmadılar. 3 Mayıs 1944 Turancılık davası'ndan hemen önce Sabahaddin Ali ile Hüseyin Nihal Atsız davası, Türk milliyetçiliğinin, 2'nci dünya savaşı'ndan çok önce Sovyet Rusya'nın Türkiye'deki yıkıcı ve bölücü faaaliyetlerine karşı pozisyon almaya başladığını ispat ediyor. 3 Mayıs 1944 olayları, devletin milliyetçiliği bir enstrüman olarak kullanma çabası ile milliyetçiliğin kendi özerk ajandası arasındaki çatışmayı simgeler. 2'nci dünya savaşından sonra oluşan çift kutuplu dünya düzeni, bu realitenin, Türk milliyetçiliğinin, ABD emperyalizmi güdümünde olduğunu, bu yüzden Komünizmle mücadeleyi esas aldığını gösteriyor gibi görünse de gerçek başkadır. Hüseyin Nihal Atsız'ın düşünce ve fikir oluşumunda en önemli isim hocası Prof. Dr. Zeki Velidi Togan'dı ancak Togan'ın milliyetçilik anlayışıyla Atsız'ın milliyetçilik anlayışında 2 önemli fark vardır. 1- Nihal Atsız'ın milliyetçilik anlayışında ırk, dil ve emel birliği esasken Togan'ın milliyetçilik anlayışında dil esastır. Togan'a göre Türkçe konuşan herkes Türk kabul edilebilir. 2- Atsız'ın bütün Türkçülük yani Turancılık anlayışına karşı Togan, Atsız gibi Türk Birliği'ni savunmakla birlikte Turancılığın pek gerçekçi olmadığını, Türk milletlerinin ittihadını, yani pantürkizm'i aynı devlet çatısı altında değil, Avrupa Birliği veya Sovyet Rusya benzeri bir federasyon çatısı altında olması gerektiğini savunur. “Kontrollü Milliyetçilik” Adem TAŞKAYA

Türkiye’nin tüm siyasi yapılarının ve hükümet kurumlarının, yeniden bir kentsel dönüşüme girmesi zorunluluktur. Eski ve köhneleşmiş yöntemlerle yeni şeyler üretemezsiniz… Siyasi yapılarımız, onlarca yıl öncesinin kriz ortamında, geçiş döneminin sistematiğinde kurgulanmıştır. O dönemlerde işlevsel olan bu kurumlar, artık kendilerini var eden sorunlardan çok daha ağır bir yük haline gelmiştir. Bürokrasi üretmek için değil, kendini korumak için var olduğu yerde, parti teşkilatları iktidar paylaşmak için değil, iktidar biriktirmek için örgütlenirse, TBMM tartışmak için değil, onaylamak için toplanırsa sistem fosilleşir. Kentsel dönüşümde en büyük direnci asıl binada değil, o binaya alışmış insanlarda görürüz. Zihniyetlerde böyledir. “Biz burada oturduk, hala ayakta duruyor” mantığı, çürüğü meşrulaştırmanın en kadim yöntemidir. Siyasette de durum farklı değildir. Yıllarca aynı yöntemlerle aynı sonuçları üretenler, sorunun kaynağının kendileri olduğunu görmek istemezler! Dönüşüm kişilerin değişmesini değil, mantığın değişmesini gerektirir. Aynı zihniyet farklı yüzlerle sürdürüldüğünde sahne yenilenmiş olur, oyun değil. Gerçek kurumsal dönüşüm şu soruyu sormakla başlar. Bu yapı kimin için var? Cevap “vatandaş” değil de “sistemin kendisi için” olduğu sürece, ne kadar yeniden düzenlenirse düzenlensin, o yapı yenileşmemiştir, sadece yüzü badana edilmiş olur.

Son okul saldırıları bize bir kez daha göstermiştir ki mesele, kapıya güvenlik koymak ya da koridora kamera takmak değildir. Bunlar gereklidir ancak tek başına çare değildir. Dere yatağında akan suya zamanında yön verilmezse, taşkın geldiğinde set yetmez. Bugün karşı karşıya olduğumuz sorun da tam budur. Çocuklarımızın zihni, duygusal ve ahlaki gelişimi zamanında inşa edilmediği için, yalnızca sonuçlarla boğuşur hale geldik. Açık konuşalım. Bir nesli sadece sınava hazırlayarak ayakta tutamazsınız. Çocuğa matematik verip merhamet vermezseniz, bilgi verip sorumluluk bilinci vermezseniz, teknoloji verip empati vermezseniz sonra “Bu gençler neden savruldu?” diye sormanın anlamı kalmaz. Çünkü ağaç yaşken eğilir. İyilik küçük yaşta öğretilir. Kötülüğe karşı direnç, dürüstlük alışkanlığı, başkasının hakkına saygı ve öfkeyi dizginleme becerisi de küçük yaşta kazandırılır. İlkokuldan itibaren zorunlu müfredatta köklü bir karakter ve ahlak eğitimine yer açılmalıdır. Bu eğitim, kuru ezber mantığıyla değil; hayatı kuşatan bir karakter terbiyesi olarak tasarlanmalıdır. Bugün bazıları meseleyi yalnızca sosyolojik, yalnızca psikolojik ya da yalnızca güvenlik merkezli ele alıyor. Oysa kök daha derindir. Değerlerden yoksun bırakılmış, rol modelini karanlık köşelerden devşiren, ekranın önüne terk edilmiş bir gençliğin eline zamanla yalnız cihaz değil; öfke, yabancılaşma ve ruhsal çözülme de geçmektedir. Burada idarecilere açık ve sert bir uyarı yapmak zorunludur. İdarecilik, sorun patladıktan sonra kamera karşısına çıkıp üzgün bir yüzle açıklama yapmak değildir. İdarecilik; nesli tehdit eden sebepleri önceden görmek, köklü tedbiri almak demektir. Eğer yıllardır çocukların dijital kuşatma altında kaldığını, aile yapısının zayıfladığını, değerler eğitiminin göstermelik kaldığını, okullarda karakter terbiyesinin ikinci plana itildiğini görüp hala kalıcı adım atmıyorsanız, bu yalnızca bir eksiklik değil, ağır bir ihmaldir. Taşıma suyla değirmen dönmez, günübirlik önlemlerle nesil korunmaz. Türk milletin evlatları, sahipsiz bir kültür ortamına terk edilemez. Bugün çocuklara ahlakı ve karakteri zamanında vermezsek, yarın gençliği ekranın, öfkenin ve yabancılaşmanın elinden toplamakta çok geç kalabiliriz. Ateş düştüğü yeri yakar, ancak ihmal büyürse bütün memlekete yayılır. Bunun için artık süslü cümle değil, cesur kararlar gerekir. Artık temenni değil, müfredat gerekir. Artık erteleme değil, ilkokuldan başlayan zorunlu karakter eğitimi gerekir. Bu mesele bir tercih değil, bir mecburiyettir. Evrensel ahlakı ve milli şuuru çocuklarımıza eğitim yoluyla vermek yalnızca pedagojik bir görev değil, aynı zamanda bu millete ve bu devlete karşı borcumuzdur.

Düşünün! Oğlu'nu, kızını okula gönderiyorsun, annesi akşam sevdiği yemeğini mutfakta hazırlarken telefonu çalıyor, “Başınız sağolsun, evladınızı kaybettiniz!"... Her anne baba bu tramvayı iliklerine kadar hissetti...

Bik bik uzmanları yine başladı: Şiddet içeren dijital oyunlar, diziler, filmler şiddeti körüklüyormuş. Suça iten sebeplerde, aile ortamı, sosyal çevre, kişilik yapısı, ekonomik koşullar gibi iç içe geçmiş onlarca değişken varken, suçu tek bir nedene bağlamak kolaycılıktır ve sorumluluktan kaçmaktır. Oysa kriminoloji bize şunu söyler: Suç, çok değişkenli ve çok katmanlı bir olgudur.

Devlet vatandaşını koruyacağı yerde, biz devleti korumaya çalışıyoruz… Şeyh Edebali’nin Osman Gazi’ye nasihatinde olduğu gibi; “İnsanı yaşat ki, devlet yaşasın”…

Liyakatin olmadığı yerde lanet vardır… Lanet; görünmez ama hissedilir…

Memlekette son 20 yıldır hatasını kabul eden tek insan var. O da Osmangazi Köprüsü'nün halatı koptu diye intihar eden Japon Mühendis…

Adli Bilişim Uzmanları, bir davanın tarafı değildir. Ne savcının iddiasının bekçisi, ne de savunmanın kalkanıdır. Onların tek müvekkili gerçektir. Onlar maddi gerçeğin teknik olarak mümkün olup olmadığı ile ilgilenirler. Bizim tek muhatabımız dava ve soruşturmalarda “veriler bunu gösteriyor, ancak bu verinin başka türlü oluşup oluşamayacağı da teknik olarak mümkünmüdür.” sorusudur. Çünkü teknik bulgular yoruma kurban edilmez… Velhasılkelam; Bizim görevimiz şüpheliyi mahkum eden tek hikayeyi sunmak değil, teknik olarak mümkün olan tüm senaryoları tarafsızca ortaya koymaktır. Gerisi farazidir…

@ProfKUcuncu Aynen öyle hocam, delil olarak kullanılmamalı

@Adem__Taskaya Çok önemli Adem Bey yani whatsap delil olamaz demek mi bu

@avdurmustunc İspati teknik olarak mümkün değil. Google Driver’a giriş çıkış olabilir, çünkü bünyesinde başka veriler barındırıyor ve başka yedeklemeler yapıyor. Bu bir sonuç çıkarmaz.

Yanlış anlamadıysam, Orjinal diye belirtilen verinin orjinal olup olmadığını, tam ve kesin olarak bilemiyoruz. Peki, dijital dünyada illa ki herşeyin bir ayak izi var ama tabi ki bulabilene. Sizin bu konuyla ilgili bir çözümünüz veya izlenecek yol kapsamında bir öneriniz var mı? Örneğin Google Driver üzerinde yedeklenen veride değişiklik yapılıp yapılmadığını, yedeğin tutulduğu kişisel google drivera giriş çıkış bilgileri veya yapılan işlemler gibi (şu klasöre erişildi vs ) bilgileri verebilecek bir tespit mümkün olabilir mi sizce?

Anlamaları mümkün değil, raporlarda ID’nin değişeceğini sanıyor bazı bilişimciler, sanki HASH değeri bu! ( ID tek bir yerde değişir, o da sıfırdan olmamış bir mesaj ürettiğinizde). Bu META verileri sizde olmadan, bu kanıya varmak imkansızdır. META’nın da yapabileceği bir şey yoktur, çünkü veriyi siz Google Driver ya da İcoud’da saklarsınız. META’nın depolama gibi bir karakteri yoktur. Şimdi META’dan almadığınız ve olmayan bir verinin üzerinde “kesin” kararı veremezseniz. Mahkemelerde uygulamalı anlatılmadığı sürecede teknik bir durum olduğu için kimse bunu anlamayacaktır.

@Adem__Taskaya Yazdğınızdan , klasik adli araçlar dışında bir araçla(yazılım vs) bu tespit mümkün, anlamı çıkıyor. Böyle bir araç, Türkiye'de yok mu yoksa var ama adli birimlerce kullanılmıyor mu?

Macaristan’da Viktor Orban'ın 16 yıl sonra seçimi kaybetmesi ve liderliği Peter Magyar'a kaptırması konusunda her türlü yorum yapılıyor ama toplum sosyolojisi açısından " tomlumun değişim gücü "nü görmezden geliyorlar! "Değişim gücü" dediğimiz şey, aslında toplumun bir organizma gibi, hayatta kalmak ve yenilenmek için kendi antikorlarını "alternatif liderler ve fikirler" üretmesidir. Bu süreç bize şunu gösteriyor ki, toplumsal sosyoloji, her zaman siyasi mühendisliğin önündedir!

Biz Türk Milliyetçileri yıllarca devleti kutsadık, karşıt görüşlüler de devleti değil, bireyi kutsadılar. Doğru olan bireyi değerleştirmekti. Bizdeki en büyük korku devletsiz kalma korkusuydu. Sonuçta 16 devlet yıkıp yeniden kurmuşuz. Bu devletçiliğimizi bize karşı kullandılar!

TÜRKİYE ARA SEÇİME GİDERMİ? En son söyleyeceğimi en başta söyleyeyim, mümkün gözükmüyor! Sn. Erdoğan, seçimi ve rakiplerini kendi belirlediği zeminde ve zamanında yapmayı tercih eder. Şu an ekonomik sıkıntılar, yüksek enflasyon, hukuk normlarının düşüklüğü ve düşen popülarite göz önüne alındığında erken seçim Cumhur İttifakı açısından başlı başına risk oluşturmaktadır. Eğer ekonomi 2027’ye kadar düzelirse, Cumhur İttifakı seçime daha güçlü girer. Özellik ABD-İSRAİL ve İRAN arasındaki savaş gösterdiki, artık Ortadoğu’nun ticaret merkezi Türkiye’dir. Katar, Suudi Arabistan vb devletlerin güvenlik paradigmaları artık ABD’ye değil, savunma sanayi açısından Türkiye’ye kayacak. Türkiye’nin buradan çok büyük bir beklentisi var. Bu da Arap sermayesinin yakında Türkiye’ye geleceğidir. 24 yıldır herkes gördü ki, hükümet hazır olmadan sahaya çıkmak istemez. CHP içindeki değişim süreci de hükümet için henüz ( mutlak butlan ) tamamlanmadı. Sn. Özgür Özel liderliğinde muhalefet alternatif bir çekim merkezi oluşturamıyor. İmamoğlu’nun kaderini CHP’nin kaderi olarak görmeleri, CHP’nin politik alanını zayıflatıyor. Kimi çevreler, CHP’nin ara seçim istemesinin asıl nedeninin İmamoğlu’nun milletvekili yapılıp, dokunulmazlık alması üzerine kurulu olduğu görüşünde…

İNTERNETİN OLMADIĞI YERDE, TELEFONUNUZUN SİNYAL ALMADIĞI YERDE, JAMMER KULLANILAN BÖLGEDE, BENCE SADECE ACİL DURUMLARDA KULLANABİLECEĞİNİZ BİR UYGULAMA: Bitchat, İnternet olmadan çalışan, kullanımı kolay ve App Store'da bir mesajlaşma uygulaması! Uygulama, akıllı telefonlar arasında Mesh ağı oluşturur ve mesajları doğrudan Bluetooth üzerinden iletir, hücresel ağ veya Wi-Fi bağlantısına bağlı değildir. Kayıt veya hesap oluşturma gerektirmiyor. iOS için; apps.apple.com/tr/app/bitchat…

@haktanakdag Bence ukalalık yapıyorsunuz. Yıllardır burada paylaşıyorum. Söylediklerinizin hepsi genel anlamda ( dinlenme) sistematiğidir. Veriyi ele geçirme operasyonun amacı budur.

Hocam; dinleme fln yok, veri toplama ve analiz etme var. Yönlendirme var. İhtiyaç halinde konum ve yer tespiti var. Uzaktan müdehale var. Ortam dinlemesi için bin çeşit yöntem ve teknoloji var artık. Çok gerekiyorsa bilgiyi doğrulamak için dinleme var. Bugün kişiler değil sistemler kişileri dinliyor. LLM bunun için var zaten.

Türk toplumunun “milli” kavramına yaklaşımı homojen değil, sektöre ve algılanan tehdit türüne göre köklü biçimde farklılaşıyor. Savunma sanayiinde bu tablo nettir. ASELSAN, BAYKAR, ROKETSAN gibi kuruluşlar yalnızca teknolojik gurur kaynağı değil, aynı zamanda varoluşsal güvenlik refleksinin somutlaşmış halidir. Türk vatandaşı, bu ürünlerin kendisini değil, devleti koruduğunu hisseder. Tehdit dışarıdan gelir, ürün ise bu tehdide karşı duran bir kalkan işlevi görür. Ama cep telefonu ve sosyal medya araçları açısından bu böyle değil malesef. Dijital alanda ise denklem tersine döner. Burada tehdit dışarıdan değil, içeriden geldiği varsayılır. Vatandaş, bir yerli uygulamanın veya yerli telefonun kendisini devletten, yargıdan ya da siyasi konjonktürden koruyup koruyamayacağını sorgulamaktadır. Türkiye, yakın geçmişinde telefon dinlemelerinin siyasi silahlara dönüştüğü dönemler yaşadı. FETÖ krizinde iletişim güvenliğinin ne anlama geldiği acı biçimde öğrenildi. Gazeteciler, askerler, avukatlar, iş insanları pek çok kesim iletişiminin izlenebileceğini deneyimledi ya da bu olasılıkla yaşamaya başladı. Bu sebeple, bir telefonun ya da Sosyal medya uygulamasının Türkiye'de üretilmesi, hukuki güven açısından milli değil, güvenlik kavramını öne çıkarıyor. Türk milletindeki dinlenme korkusu bu makası açıyor. ABD ve AB yasalarının koruduğu mobil uygulamalar ve mobil cihazlar malesef daha cazip geliyor. iPhone şifresini vermeyen bir Apple gerçeği var. Dijital egemenlik, yalnızca veriyi yurt içinde tutmakla değil, o verinin kime karşı korunduğunun vatandaş tarafından güvenilir biçimde bilinmesiyle anlam kazanır. Bu devletle vatandaş arasında bir güvenlik açığıdır ve telefi edilmelidir.

İsrail, neden Savunma Sanayi ve Siber İstihbarat'ta dünyada bir numaradır biliyormusunuz? Çünkü İsrail'deki tüm bilişim, teknoloji firmaları, siyasi saiklere bakılmadan devlet tarafından teşvik edilir. Bilin istedim...

@AliSahin222349 OKU LÜTFEN İDRAK ET

Sizin dediğiniz genelde görünmeyen mesaj ya da başka bir açık yada bir mesaj icinde linke basmak gibi bilgidin ikinci bir göz gibi telefonu ele geçirmek, ve bunun maliyeti, tabi programına göre değişmekte olup, 15.000usd. Ve her telefonda yapılabilmekte. Sonuçta uzaktan bağlanıp, bir çeşit (RAT) indiriyorsunuz. Yani öyle bos keseden sallamayın.

Signal, Whatsapp, FaceTime, Telegram ne kullanırsanız kullanın. Bu sistemler “uygulamada” olmasada, cihaz bazında kullandığınız telefona sızılarak dinlenebilir. Sadece en bilinen İsrail'li NSO Pegasus proğramının tekil bir mobil cihaz için sızma maliyeti 1 milyon 500 bin Euro seviyesindedir. Önemli biri değilseniz telefonum dinleniyor mu moduna girmeyin!

@BuneKilan Sıfır tıklamayla dinlenen telefonlar var, anlattığınızın hiç bir önemi yok. İnternet çerezleri, sıfır tıklama vb desteklerle rahatlıkla bunu yapabiliyorlar uzun konu

@Adem__Taskaya Telefonu mağzadan alıp öylece (default) kullananlar için geçerli bu dediğiniz. Open Source dünyasında işler biraz değişti. Ne demek istediğimi anlayan anlar, sen anlamasan da olur.