
Istari
22.9K posts

Istari
@dtdtor
امید بزرگترین سلاحه. تغییرات بزرگ با کارهای کوچک آدمهای کوچک انجام میشه نه با کارهای بزرگ آدمهای بزرگ.




نمیدونم نتم چقدر دیگه وصله نمیدونم نتو دوباره قراره ببندن یا چی ولی خواستم بگم ما ادامه داریم... ما تا براندازی این رژیم نه ناامید هستیم نه منتظر اینکه ترامپ بازم کمک کنه یا نه تهش ما هستیم و شاهنشاه و همین برای #انقلاب_شیروخورشید کافیه #جاويدشاه


این برداشت شخصی من است؛ حاصل بیش از یک سال مطالعه و رصد دقیق تحولات. این یک «تئوری توطئه» نیست. پیشینهام در حوزه حملونقل و زیرساخت باعث شده همیشه به مسائل سیاسی هم از زاویه مهندسی و استراتژیک نگاه کنم. این روزها خیلیها از «خاورمیانه جدید» و «نظم نوین جهانی» سخن میگویند، اما کمتر کسی توضیح میدهد این مفاهیم دقیقاً به چه معناست. برای درک این تصویر بزرگ، باید به شبکه کریدورهای ترانزیتی نگاه کرد که این روزها از شمال، جنوب، شرق و غرب منطقه در حال شکلگیریاند. اینها فقط خطوط روی نقشه نیستند؛ ستون فقرات نظم اقتصادی و ژئوپولیتیک آینده جهاناند. امروز از شمال، جنوب، شرق و غرب، کریدورهای مهمی در حال شکلگیریاند که هر کدام نقش خاصی در شبکههای ترانزیت منطقه و جهان دارند: کریدور آیمک (IMEC): هند → امارات → عربستان → اردن → اسرائیل → اروپا – اتصال خلیج فارس به اروپا از مسیر خاورمیانه. کریدور میانی: چین → قزاقستان → دریای خزر → آذربایجان → گرجستان → ترکیه → اروپا – ارتباط زمینی چین با اروپا از مسیر آسیای میانه و قفقاز. این مسیر علاوه بر تقویت پیوندهای تجاری، میتواند ابزار فشار و اهرم نفوذ برای آمریکا باشد تا معادلات منطقه را متوازن کند. کریدور لاجورد: افغانستان → ترکمنستان → آذربایجان → گرجستان → ترکیه → اروپا – پیوند افغانستان با اروپا از طریق آسیای میانه و قفقاز، که با کاهش نفوذ چین و ایران میتواند فرصتهای اقتصادی و امنیتی برای غرب ایجاد کند. کریدور توسعه: بندر فاو (عراق) → ترکیه → اروپا – مسیر دریایی و زمینی خلیج فارس به اروپا که میتواند نقش ترکیه و عراق را در شبکه تجارت جهانی ارتقا دهد و به آمریکا امکان مدیریت مسیرهای جایگزین انرژی را بدهد. کریدور زنگزور: آذربایجان → ارمنستان (زنگزور) → نخجوان → ترکیه – مسیر ترانزیتی قفقاز جنوبی که به همگرایی منطقهای کمک میکند. همین هفته گذشته نیز توافقی مرتبط با این کریدور انجام شد که بار دیگر جایگاه آن را در نقشه بزرگ ژئوپولیتیک نشان داد. کریدور داوود: بندر حیفا (اسرائیل) → سوریه – مسیر تجاری شرق مدیترانه که هنوز در مرحله طرح و مذاکره است. این کریدورها بهتنهایی معنا ندارند؛ باید دید چه رویدادهایی در ماههای اخیر آنها را بههم وصل کردهاند: سفر تاریخی شاهزاده رضا پهلوی به اسرائیل در آوریل ۲۰۲۳، امضای تفاهمنامه کریدور آیمک در نشست G20 دهلی در سپتامبر ۲۰۲۳، بازگشت ترامپ به کاخ سفید در نوامبر ۲۰۲۴، دیدارهای فشرده سران هند، اسرائیل، ایتالیا، آلمان، فرانسه و همین دو هفته پیش پادشاه بحرین با ترامپ، و سفرهای خود ترامپ به عربستان، امارات و قطر سه عضو کلیدی IMEC. اینها تصادفی نیستند؛ از جنگ سوریه تا توافقات ابراهیم، همه در مسیر آمادهسازی یک هدف مشخص پیش میرفتند: ایجاد امنیت پایدار برای مسیرهای ترانزیتی منطقه. خروج بشار اسد با کمترین خونریزی و پیوستن اکثر کشورهای منطقه به پیمان ابراهیم هم در همین چارچوب قرار میگیرد. در کنار همه این تحولات، مسئله ایران همچنان نقطه تعیینکننده کل معادله است. ایجاد امنیت پایدار در شبکه کریدورها، بدون حل این مسئله، ممکن نیست. راهحل، سه گام اساسی را میطلبد: خلع سلاح کامل رژیم، نابودی کامل ظرفیت هستهای، و تثبیت نظام مالی و بانکی کشور برای پیوستن به تجارت جهانی. امروز رژیم اسلامی نه سلاح هستهای دارد و نه توان متعارف قابلتوجه؛ شاید برخی تصور کنند بازی به پایان رسیده است، اما چنین نیست. با تروریستها مذاکره نمیکنند، آنها را شکست میدهند. بیتردید سایتهای هستهای در ایران وجود دارد شاید همه آنها رسانهای نشده باشند اما مهمتر از هر چیز، باید ساختاری ملی، باثبات و قابلاعتماد شکل گیرد تا بتوان «کلید هستهای» را با اطمینان به آن سپرد. نگاه به کارنامه ترامپ نشان میدهد که چگونه این رویکرد عمل میکند: در دوره اول ریاستجمهوری او، بندر چابهار از تحریمها معاف شد، اما در ژانویه ۲۰۲۵، بهطور مشخص تحریم شد. دلیل روشن است؛ چابهار یک گلوگاه تجاری و اهرم فشار بر نقش هند است—ابزاری برای کنترل منابع و مسیرها، و این همان سیاست ترامپ است: ترکیب فشار اقتصادی سنگین با نمایش قدرت، برای وادار کردن طرف مقابل به پذیرش شرایط و تحقق اهداف راهبردی. با حل مسئله ایران، آمریکا میتواند فشار واقعی و پایدار بر چین وارد کند، با پشتوانه امنیت کامل در سراسر IMEC و دیگر کریدورها. این فشار فقط بر پکن نیست. اروپا و حتی بریتانیا هم میتوانند در چارچوب این شبکه با ابزار اقتصادی تحت تأثیر قرار گیرند. در این پازل ژئوپولیتیک، یک مشکل بزرگ در همه کریدورها مشترک است: حاکمیت اسلامی در تهران که با حمایت از نیروهای نیابتی و تأمین مالی تروریسم، منطقه را ناامن کرده است؛ مشکلی که باید در کوتاهترین زمان ممکن حل شود. دیدار این هفته ترامپ و پوتین میتواند بهعنوان یکی از تاریخیترین لحظات قرن بیستویکم ثبت شود نه به دلیل بحث درباره جنگ روسیه و اوکراین، بلکه بهخاطر تمرکز بر منافع راهبردی هر دو کشور در خاورمیانه و هماهنگی ژئوپولیتیک در این منطقه کلیدی. و این مسیر، چه با ایران آزاد و متحد، چه بدون آن، پیش خواهد رفت. حرف آخر: این ارزیابی شخصی من است. رژیم اسلامی عملاً مرده است فقط گذار سیاسی و اداری باقی مانده. جانشین آن، متحد نزدیک آمریکا و اسرائیل خواهد بود. کریدورها باید امن شوند. ایران باید آزاد و آباد شود. بازی تمام نشده تازه شروع شده است. #خاورمیانه_جدید #نظم_نوین_جهانی #کریدورهای_ترانزیتی #ایران_آزاد #IMEC #زنگزور #لاجورد #چابهار #Trump #ترامپ #RezaPahlavi #رضا_پهلوی #ایران_آباد #همکاری_ملی #Geopolitics #IranFreedom #MiddleEast #TrumpPutin #قرن۲۱





URGENT: A promise of mass slaughter on live IRGC TV. 🚨 The Chief Justice of the Islamic Republic brazenly went on state television and shouted at President Trump: “Who are you to tell us not to execute them?!” He officially declared that the regime will completely ignore the international community and promised to carry out executions “swiftly and ruthlessly.” The very men whose hands are dripping with the blood of 45,000 innocent Iranians are now promising a rapid wave of new hangings! The world needs to see this. FINISH THE JOB! NO MORE TALKS!




















