eorhon

@sessiizaadamm Keşke bunu yaşamadan öğrenebilseydim. Ama bazı şeyler yaşanılmadan öğrenilmiyor. Sağlığın herşeyden çok önemli olduğu gibi...

Bastırdığım üzüntünün bedelini sessizce ödeyen bağışıklık sistemimden özür dilerim

GOOOOOLLL #GSvFB

Abooowwww neler oluyor 🤭🤭#GSvFB

Ey benim iyimser hallerim Çabuk aldanışlarım Hep inanışlarım Altan alışlarım Hatayı hep kendimde buluşlarım...

Sevgiyle yaptığım son şey; bir daha aramamak ve yazmamak oldu. Çünkü, insan bazen "beni seven bir insan, bana böyle davranmaz" diyip vazgeçmeyi bilmeli.

Bir gurbetçi Türkiye ile Almanya arasındaki farkı ele aldı.

"Düzenli namaz. Gizli dualar. Sade hayaller. Helal yaşam. Sayılı insanlar."

Çok doğru..

İyi bir insana denk gelmek için dua edin. Artık kimin iyi olduğunu anlamak gerçekten çok zor. Eğitimli diyorsun, cahil çıkıyor. Ahlaklı biridir diyorsun, karaktersiz çıkıyor. İyi aile diyorsun, iyiliğe dair nasibi yok. Çıkarlar söz konusu olmadan ve menfaatlerle sınanmadan kimsenin gerçek yüzünü göremediğimiz bir devirdeyiz. Herkes çıkarı kadar iyi, menfaati kadar vefalı..

savasinci Bir çağ kapanıyor: sözün hafızasıyla yaşadığımız çağ. Konuşmak, bir güç gösterisi değil, birbirine açık durmanın terbiyesiydi. Hız, sesi büyüttü; anlamı küçülttü. Ben, cümlenin hâlâ bir ahit olmasını istiyorum: söylenenin ardında durmak, susmayı bile konuşmanın parçası saymak. "Dil varlığın evidir," der Heidegger. Konuşmak, evi yeniden kurmaksa, malzemesi özen, yavaşlık ve dinlemedir. Gadamer'in ufukların kaynaşması dedigi şey, ufkumu başkasının nefesine açmaktır. Ercan Kesal, bu kapanışı yalnızca görmedi; onu bedeninde, sesinde, sessizliğinde taşıdı. Bir aktör, yazar, hekim olarak, sözün ağırlığını sahneye, sayfaya, hayata döktü. Onun melankolisi, nostalji değil, aydınlanmış bir yas; çağın ruhunu teşhis eden bir şair duyarlığı. Kesal'ın sözleri, etik bir çağrıdır: gürültüden arın, cümleni tart, muhatabını onurlandır. Konuşmanın sorumluluğu, bugünün lüksü degil; insan kalmanın en eski meslegidir. Ben payıma, bag kuran söze sadakatle devam edecegim. Söz, birinin dünyasına kırmadan girmek için açılan kapıdır; anahtarı nezakettir.

Tokat valisi iken adından çok söz ettiren ve tebdili kıyafetle köylülerin traktörlerine binip Niksar dört yol mevkiinde köylü traktörcülerden haraç isteyen polisleri görevden alan ve içki satan yol kenerındaki büfelerde içki satımını ve kahvelerde kumardan sayılan oyunları yasaklayan bir vali iken; Aydın Valiliği'ne atanan ve henüz üç dört günlük vali iken Nazilli SSK Hastanesi ile ilgili bir şikayet kulağına çalınır... Hiç vakit kaybetmeden hastaneye gider. Tebdil-i kıyafet gelir. Acil bölümünden girer. Oradaki görevli bir hemşireye der ki "Başhekimin odası nerede?" Hemşire şöyle bir bakar Yazıcıoğlu'na. Tanıyamaz tabi. Küçümseyici bir ses tonuyla "Üst kata çık, koridorun sonundan sağa dön, sondaki oda" der. Yazıcıoğlu üst kata çıkar. Başhekimin odasını bulur. Kapısı açıktır ama başhekim odasında yoktur. İçeri girer. Tam o sırada başhekim gelir. "Buyrun ne istiyorsunuz ?" diye sorar. Yazıcıoğlu, rahatsız olduğunu, tedavi olmak istediğini ama parası olmadığını söyler. Başhekim kendisine "Burası hayır kurumu değil, paran yoksa tedavi olamazsın" der. Yazıcıoğlu, "Devletin görevi vatandaşına bakmak değil mi doktor bey ?" der. Başhekim sinirlenir ve Yazıcıoğlu'nu odasından kovar. Sessizce aşağı iner, hastanenin iki sokak arkasında bekleyen makam aracına biner, arabada onu bekleyen yardımcısına "Gerekli yazışmalar hemen bugün yapılsın yarın görevden alınma yazısını kendisine bizzat ben vereceğim" der... Ertesi gün bu sefer resmi giyimli, kıravatlı, takım elbiseli olarak gider hastaneye... Elinde rulo halinde bir kağıt... Bu sefer makam aracı hastane girişine kadar gelir... Herkes şaşkındır... Dün gördükleri yamalı pantolonlu, kasketli, yırtık gömlekli adam meğerse yeni atanan Aydın valisiymiş... Vay be ! der görevliler... Hiç vakit kaybetmeden başhekimin odasına çıkar... İçeri girer... Başhekim dona kalır... Siz? Ama siz? der... Bugün itibariyle başhekimlik ünvanından azledilmiş bulunmaktasınız der, elindeki görev azli belgesini uzatır ve ayrılır hastaneden... Senin gibiler bu memlekete üç beş gömlek fazla geldi sn. valim... Mekanın cennet olsun... Efsane devlet adamı değerli valimiz Recep YAZICIOĞLU'nu rahmet ve minnetle anıyoruz.. Okuduysan paylaş başkaları da okusun! 👌 #efsanevali #RecepYazıcıoğlu #gündem #keşfet #sondakika

Yer: Tunceli… AKP’nin Türkiye Yüzyılı’nda bir vali, aynı zamanda başmüfettiş… İddiaya göre; Milletin parasıyla yapılmış bir Gençlik Merkezi’nde oğluna “özel bir oda” tahsis ediyor. Uyuşturucu kullanan oğlu, uyuşturucu kullanmayı reddeden Gülistan Doku’ya bu odada tecavüz ediyor. Daha sonra Gülistan’ı Sarı Saltuk Viyadüğü yakınlarında, Uzi marka bir silahla kafasından vurarak öldürüyor ve Pertek ilçesine bağlı bir köyde gizlice gömüyor. Valinin koruma polisi de katile yardımcı oluyor. Bu korkunç cinayetin izlerini yok etmek için devletin tüm imkânları devreye sokuluyor. Vali, aileyle görüşüp Gülistan’ın SIM kartını alıyor. Bir bilişimci polise SIM kartın şifresini kırdırıp tüm mesajları sildiriyor. Cinayet delilleri yok edilirken 10 bin dolar harcanıyor; bu da valilik bütçesinden ödeniyor. Gülistan’ın gömüldüğü yeri bilen vali, kolluk kuvvetlerini farklı bölgelere yönlendirerek aylarca yanlış yerlerde arama yaptırıyor. Dönemin emniyet müdürü de tüm kamera ve istihbarat verileri elinde olmasına rağmen, aramanın doğru yerde değil, ısrarla baraj gölünde yapılmasını istiyor. Gülistan’ın tecavüze uğradığına dair hastane kayıtları, hastane başhekimi tarafından siliniyor. Ve bu doktora Sağlık Bakanlığı “Yılın Doktoru” ödülünü veriyor. Vali de kendisini, yaptığı “başarılı hizmetlerden dolayı” İl Sağlık Müdürü olarak atıyor. Bu arada Türkçe Olimpiyatları’na da katılan vali, “Gülüm Benim” şarkısını söyleyen Bangladeşli kıza övgüler yağdırıyor. Valinin oğlu ise, babasının koruma polisiyle birlikte işlediği cinayetin devlet gücüyle örtülmesinin verdiği güvenle hayatına kaldığı yerden devam ediyor. Altında BMW 420, lüks tatiller, eğlenceler ve uyuşturucu partileri… Tunceli’ye kayyım belediye başkanı olarak da atanan vali, bir yandan da çok sayıda ihaleye imza atmaya devam ediyor. Bu korkunç hikâye, aslında AKP’nin Türkiye Yüzyılı’nın bir özeti. “Dicle’nin kıyısında bir kuzuyu kurt kapsa, ondan Ömer sorumludur” diyerek samimi insanların oyunu alıp iktidara gelenlerin inşa ettiği kokuşmuş, hatta topyekûn çürümüş düzenin küçük bir resmi… Bu korkunç cinayetin üzerinin devlet gücüyle örtüldüğü yıllarda görev yapan Adalet Bakanları, İçişleri Bakanları, savcılar ve diğer tüm yetkililer bugüne kadar tek bir kelime etmediler. Gülistan’ın ailesinin ahı arşa ulaştı, gözyaşları pınar oldu aktı. Siz ey sorumlular, gece başınızı yastığa nasıl koyuyorsunuz? Bir gün hesap vermeyeceğinizi mi sanıyorsunuz?

Abi cidden şu olayı aklım almıyor; şu kadarcık yerde bile muntazam bir organizasyon yaratan Allah, seni başıboş bırakmış olabilir mi ki seni hiçe saysın yok saysın.

Eskiden mutluluk bir çember, bir mendil ve kahkahadan ibaretti…! Çok fazla değildi..!

Özgüvenli olsun diye yetiştirdiğiniz hadsiz, bencil, zorba ve hastalıklı çocuklarınıza kimse katlanmak zorunda değil!

@tugberk37 Çok mutlu oldum. Allah sizden razı olsun 🙏🏻

Dün kocası tarafından kolları kırılan teyzemizi ve down sendromlu oğlunu paylaşmıştım. Çok şükür kendisine destek eli ulaştı, ihtiyaçları giderildi. Şimdi onun kollarını kıran herifi bulmakta sıra!

@gusholderhaber Ne desem içimdeki öfkeyi ifade etmez. Keşke devlet tarafından kadına yeni bir hayat verilse, çocuğu özel gereksinim eğitim merkezine gönderilse, o herifin cezasının kesildiğini görse. Bizlerde bunların olması için elalemi etiketlemesek. Ama nerdeeeee...

Bir vicdansız, karısının kollarını kırana kadar darp edip down sendromlu oğlu ile başbaşa bıraktı. — Oğluna bakamayan anne, o anları anlattı.

@sakinken Tövbee tövbeee 🤣🤣🤣🤣

Şu videonun altına "Allah remixini kabul etsin teyze" yazmışlar. Sabahtan beri gülüyorum😁

Bağlı olan annesine götürüyor. Ben ölmeyim de,kim ölsün..

Her an ölebiliriz. Beş dakika sonra ölebilirsin.Bu bilgiyi böyle biraz derin düşününce insan şok oluyor.