iLHaN SeN

"... memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri şahsî menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir"

ANKARA’YA YAKIN BİR BAŞKANLA KAZANILACAK ŞAMPİYONLUK KUPASININ AĞIRLIĞI "Artık yeter, Ankara’ya yakın bir başkan seçelim. Şampiyonluklar kazanalım. Çocuklar üzülüp ağlamasınlar." Peki, o kupayı Ankara’ya yakın bir başkanla kazanırken ardında neleri koruyabildiğimizi, neleri kaybettiğimizi nasıl ölçeceğiz? Bir kupaya uzanırken kimliğinden, emeğe duyduğun saygıdan, adalet hissinden bir parça bırakıyorsan; elinde tuttuğun şey altın gibi görünse de içi boş bir tenekeye dönüşebilir. Çocukların ağlamaması güzel bir dilek. Ama çocuklara bırakılacak en büyük miras yalnızca zafer anları mıdır? O zafere giden yolun temizliği, onuru ve sabrı ne olacak? Çünkü bu kulübü büyüten, sadece yaşattığı sevinçler değildi; kaybederken de dik durabilmesiydi. Biz şampiyonluk kupasını kazanırken kendi kimliğimizi kaybetmemeyi göze alalım mı? Ankara’ya yakın bir başkanla şampiyonluğu yakalarken vicdanımızı, huzurumuzu ve sonunda benliğimizi mi kaybedelim? Kupa kazanırken değerlerimizi mi yitirelim? Şampiyonluk hazzı uğruna ruhumuzu ortaya koyup, kazandığımız şeyin bedelini düşündüğümüzde trajik bir boşluk hissine kapılmayalım sonra. Başka takımlar gibi korunup kollanırken ruhumuz çürür; dışarıdan bakınca zafer, içimizde ise ahlaki çöküş yaşarız. Biz onlar gibi değiliz ki. Ankara’ya yakın başkan seçme çabası, sonunda kimliğimizi ve masumiyetimizi kaybettirir; kupa uğruna en değerli şeyler feda edilir. Şampiyonluk kazanılır ama temsil ettiğimiz eşitlik ideali kaybedilir. Belki yeni yapılacak İdealtepe Stadı’nda 'Kadıköy dışında önerilen o kıyı projesinde 'gücü ve kontrolü kazanırız; ama Kadıköy’ün sıcaklığını ve maneviyatımızı kaybederiz. Büyük kazançlar elde eder, ama yozlaşmaya sürükleniriz. Üst üste zafer sarhoşluklarına yaşayabilir, fakat bunun bedelini kendimize yabancılaşarak öderiz. Kupanın sapı yakalanır, zafer kazanılır gibi görünür; ancak bunun için Kadıköy gibi bir sembolün feda edilmesi gerekirse benliğimiz sarsılır. Kazandığımız şeylerle kaybettiklerimiz arasındaki gerilim yıllar boyu sürer. Sürekli sorarız: Elde ettiğimiz şey, ödediğimiz bedele değiyor mu? "Kupayı alalım da nasıl olursa olsun" diyen sesler yükseliyor olabilir. O sesler, zirveyi yalnızca tepedeki madalya sanıyor; oysa bazı zirveler, çıkarken bıraktıklarınla ağırlaşır. Avantaj arayışı kısa vadede bir kapı açabilir; fakat o kapıdan girerken geride bırakılan adalet duygusu, emeğe saygı ve rekabetin onuru sessizce ama derin izler bırakarak eksilir. Şampiyonluklar, sadece kaldırılan bir kupa değildir; o kupaya giden yolun temizliğiyle anlam kazanırlar. Taraftarlık da yalnızca sevinci paylaşmak mıdır? O sevincin nasıl kazanıldığını da sahiplenebilecek miyiz? İçimize sinecek mi yani? "Kupayı alalım da nasıl olursa olsun" diyen aceleci bir arzu var. O arzu, zaferi yalnızca vitrine konan bir nesne sanıyor; oysa kulüp dediğin, taşından toprağından, renginden kokusuna kadar bir ortak bellektir. Kimi örneklerde gördük: Marşlarında geçen yerden koptular… Şehrin ortasındaki o eski saha artık yok. Tesisleri türlü türlü yöntemlerle el, renkleri bile zamanla ton değiştirdi. Kısa vadede belki tam fark etmiyorlar; ışıklar parlak, kupalar fotoğraflarda güzel. Ama bir süre sonra "eski" diye anılan şeyler belirecek. Tıpkı artık aynı hissi vermeyen bir Beyoğlu gibi. Orada olan herkes bilir: Kayıp, ilk anda gürültüyle gelmez; sessizce yerleşir. Şimdi düşün: Sırf daha çok kupa kazanmak için Kadıköy’den vazgeçildiğini, Dereağzı’nın hatıralarının Arap şeyhleriyle yapılmış bir sözleşme maddesine dönüştüğünü, başka bir kıyıda devasa yeni bir statta yeniden doğduğunu… Seksen bin kişi aynı anda bağırabilir, ama o sesin içindeki tını değişirse ne olur? O duvarlara sinmiş anılar, o sokaklara karışmış sevinçler, kuşaktan kuşağa aktarılan hikâyeler nereye gider? Şampiyonluk elbette kıymetlidir. Ama kupayı taşıyan ellerin, o kupaya giden yolun temizliğini de taşıması gerekir. Kazandığını sandığın anlarda bile yerinden oynayan bir hafıza, yavaş yavaş eksilen bir aidiyet başlar. Biz kazanırken neyi yerinde tutabildiğimizi de önemsemeliyiz. Eğer sonunda kulüp hâlâ kendisi olarak kalabiliyorsa, işte o zaman zafer gerçekten bizimdir. Aksi halde, Ankara’ya yakın bir başkan seçerek elde edilen kupa ağırlaşır; çünkü içine sığmayan hatıralar vardır.

Çok takipçili birçok fenomen hesap, başkan adaylarıyla pazarlık yapıp, fonlanmanın peşinde. Rüzgar gülü gibi dönmelerinin altında yatan tek sebep bu. Herkesin fikri kendine yeter, buradaki mamalı köpeklere itibar etmeyiniz.

126K takipçi, omurgada ciddi sorunlara yol açıyor demek ki. Takip edenlerin hepsi Fenerbahçeli değildir umarım.

MAA.. MAA.. diye bağıran koyunlar türedi son birkaç günde X'de, maamalar dağıtılmış belli.. Afiyet olsun! #Fenerbahce

@atavratcaglar Troller iş başında. Algı yapmayı da öğrenmişler. %99 deyince daha mı çok MAAma veriyorlar?

Fenerbahçelilerin yüzde 99’u, Mehmet Ali Aydınlar’ın başkan olmasını istiyor.

@ceminaycem @tribundergi @GalatasaraySK Altan Tanrıkulu çok değerli, son derece sağduyu sahibi, sorumlu gazetecilik anlayışının günümüzde az kalan örneklerinden biri. Tanımadığınız o kadar belli ki, bu paylaşımınız da bunu açık şekilde teyit ediyor.

@tribundergi Yazar falan değil fanatik taraftar kafayı @GalatasaraySK ile bozanlardan

Altan Tanrıkulu: "Galatasaray'ın anlayamadığı bir şey var o da Fenerbahçe'nin büyüklüğü. Asla şampiyonluk ve kupa büyüklüğü değildir. Onun büyüklüğünün adı konamaz. Galatasaraylılar bunu anlayamaz. Bunu spor yazarı olarak söylüyorum." (Hodri Meydan YT)

Kimden nereden MAAmalandığı belli Yapı AKlayıcı fenomen bozuntusu. O 12 yılda rakipler de bileğinin hakkıyla şampiyon oldu, analarının AK sütü gibi helal değil mi. Bunu da söyle de şerefin tartışmaya açılmasın, en azından tutarlı diyelim. Sizin gibiler getirdi kulübü bu hale, bir düşün Fenerbahçe'nin yakasından.

"Tedesco'yu geri getiricem" diyen Fenerbahçe başkanlığını alır.

✍️

ANKARA'YA YAKIN BİR BAŞKAN! Cümlenin kendisi sorunlu. Dört kelimelik cümlede yüzlerce yanlış var! Teslimiyet ve acizlik ifadesi. Utanmazlığın teorisi. Siz hiç Bayern Münich'e başkan seçilirken "Berlin'e yakın bir başkan" cümlesini duydunuz mu? Liverpool başkanı için "Londra'nın da onay verdiği bir başkan adayı" cümlesini? Fenerbahçe'ye seçilecek bir başkanın Ankara'ya yakın olmasının veya oradan onay alabilecek bir başkan olmasının dile getirilmesinin bizatihi kendisi ligin ne kadar iğrenç bir çukur olduğunun kanıtıdır. Bunu diyen haysiyetsizlerin büyük çoğunluğu da şimdiye kadar YAPI kavramına karşı çıkanlar veya sorulduğunda "ne YAPIsı" diyenler. Her doğrandığımızda her haksızlığa uğradığımızda bunu oyunculara, teknik direktörlere, yönetimlere bağlayan parayı verenin düdüğünü çaldırdığı maşalar. Şimdi utanmadan "Ankara'ya yakın bir başkan"dan söz ediyorlar. Şimdiye kadar görmezden gelip, bazen yarım ağızla "tamam yapı da var ama" diyerek bizi iç tartışmalara boğanlar şimdi o yapıyı "içeriden" kullanabileceğimiz gibi aptalca tezler geliştiriyorlar. Dediklerinin türkçe meali şudur. YAPI var. Ama bizim maçamız yemiyordu. Şimdi tek kurtuluşumuz YAPININ KANATLARI altına girmektir. Bizler de onun enikleriyiz. Herkese Fenerbahçelilik dersi veren bu soysuzların içinde bulunduğu durum budur. Takkeler düşmüş kel görünmüştür. YAPI VARSA NİYE ŞİMDİYE KADAR BU MÜCADELEDE YERİNİZİ ALMADINIZ? YAPI YOKSA NEDEN ANKARA'YA YAKIN BİR BAŞKAN İÇİN KENDİNİZİ YIRTIYORSUNUZ? Biz de seçim sathı mailine giriyoruz. Daha yeni başlıyoruz. Bu "Ankara'ya yakın başkan"cı soytarıları ve vaatlerini teker teker rezil edeceğiz. Bir tek FENERSOL'da size yeter soytarılar.

Emek ve Dayanışma Günü, İşçinin Emekçinin Bayramı 1 MAYIS Kutlu Olsun. 🇹🇷 ✌️

Akıp giden zamana alın teriyle iz bırakan, emeğiyle hayatı var eden tüm emekçilerin 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü kutlu olsun.

🛠️⚙️👷🇹🇷 𝟙 𝕄𝔸𝕐𝕀𝕊 🇹🇷👷🏻‍♀️⚙️🛠️ Günlerin bugün getirdiği baskı zulüm ve kandır, Ancak bu böyle gitmez sömürü devam etmez, Yepyeni bir hayat gelir bizde ve her yerde! 1 Mayıs 1 Mayıs işçinin emekçinin bayramı 🎶 Devrimin şanlı yolunda ilerleyen halkın bayramı 🎶 Yepyeni bir güneş doğar dağların doruklarından, Mutlu bir hayat filizlenir kavganın ufuklarından, Yurdumun mutlu günleri mutlak gelen gündedir! 1 Mayıs 1 Mayıs işçinin emekçinin bayramı 🎶 Devrimin şanlı yolunda ilerleyen halkın bayramı 🎶 Ulusların gürleyen sesi yeri göğü sarsıyor, Halkların nasırlı yumruğu balyoz gibi patlıyor, Devrimin şanlı dalgası dünyamızı kaplıyor! Gün gelir gün gelir zorbalar kalmaz gider. Devrimin şanlı yolunda kül gibi savrulur gider. ★¸.•☆•.¸★ (Söz & beste: Sarper Özsan /1974) 🎙️ 𝕄𝕦𝕙𝕥𝕒𝕣 ℂ𝕖𝕞 𝕂𝕒𝕣𝕒𝕔𝕒

Adam bizim için herşeyi Herseyi söylemiş başka söz yok

Mehmet Ali Aydınlar’ın, 2013 yılında ki seçim vaadine Ali Koç’un tepkisini hatırlayalım..

Mehmet Ali Aydınlar: ‘’Lütfü Arıboğan ve İlhan Helvacı son derece düzgün ve dürüst insanlardır. Bu insanlara sahip çıkalım, bu insanların aileleri çolukları çocukları var taraftarın önüne atmayalım, sonra vicdan azabı çekersiniz.’’ Mehmet Ali!!! 3 Temmuz’da içeride yatanların, köprüde dövülenlerin, tribünde gaza boğulanların, ölümden dönenlerin aileleri, çolukları, çocukları yok muydu? Hatta 12 Mayıs’ta stadyumda bizzat ölümle burun buruna gelen Fenerbahçeli çocuklarımız yok muydu? Bu lafları etmiş, bu laflarından dolayı bir tek an bile pişmanlık duymamış, özür dilememiş, şimdi elinde banka cüzdanı, yanında o günlerin faillerinin ortakları, Tanrı katından seslenir gibi ‘hepinizi kurtaracağım’ edasıyla utanmadan ortaya çıkıyor ve maalesef şerefi düşükler, teneke fetişistleri, mamalı köpekler, foncu itler, kullanışlı aparatlar tespih tanesi gibi peşi sıra gitmeye tenezzül ediyorlar. Bu kongre 3-4 aday arasında değil, Fenerbahçe ile Fenerbahçe’ye 40 senedir reva gördükleri zulmün sahipleri arasında olacaktır. Fenerbahçe şampiyon olmalıdır ve olacaktır. Tarihimizde 28 kere başardığımız gibi, yine hakkımızla, namusumuzla ve şerefimizle bunu başaracağız. Şampiyon olmak için bu zulmün aparatlarının parasına, vizyonuna, nüfuzuna MUHTAÇ değiliz. Fenerbahçe’nin kudreti bunların toplamından daha büyüktür. Fenerbahçe’yi, aciz, düşmüş, kurtarılmayı bekleyen bir kurban gibi göstermek kimsenin haddi değildir! Fenerbahçe’nin ölüsü, karaborsadan, şikeden, kara paradan, yasadışı bahisten, fetöden ve bilumum aparatlarından daha güçlüdür. Bu sahte kahramanların Fenerbahçe’ye vereceği tek şey, pişmanlıkları, affedilmek için onlara kestiğimiz cezayı boyunlarını eğerek kabul etmeleri ve bir daha Fenerbahçe’nin kapısının önünden geçmemeleridir. Kendi çocuğunun aziz hatırası, Lütfü Arıboğan ve İlhan Helvacı’nın çocuklarının afiyeti gibi konuları meze edip Fenerbahçeli çocukların ‘başarısızlıkla’ terbiye edilmesine göz yumanların, bizim yanımızda hükmü yoktur! Çocuklar hepimizin! Bu alçak siyasetinize meze etmeyin! Dar Ağacında Olsak Bile Son Sözümüz FENERBAHÇE!

✍️

Aziz Yıldırım da hapis yattı, bugün çıkıp o da Şükür için mağdur açıklaması yapsa şaşırmam, artık hiç bir şeye şaşırmıyorum çünkü. İki gün önce de Lube Ayar, MAA ile 14 yıl sonra bir araya geldiğini söyleyerek, adaylığı halinde, diğer adaylara kıyasla daha güçlü olduğu için, ve Fenerbahçe için güçlü bir başkan şart olduğunun altını çizerek doğru isim olacağı açıklaması yaptı. Bunu yaparken "ehven-i șer" (kötünün iyisi) vurgusu yapmaya gerek bile duymadı üstelik. Yinelemek gerekirse, artık hiç bir şeye şaşırmıyorum.

@ilhansen Alalalal ilginç Fetö yüzünden hapis yatan birisinin onlardan birisini övmesi hiç duymamıştım teşekkürler bilgilendirme için

Benim illa yabancı hoca olacak inadım yok Bülent Uygun ve Selçuk İnan yerli hoca adaylarım Fenerbahçe için. #Fenerbahçe

@fenersouza @Umit3871567003 Gelinen noktada, 7'de 1 bile yapılamamasının gerçek nedenini hâlâ anlamadıysan mal, anlamazdan geliyorsan art niyetlisin. Mal olmadığını düşünüyorum.

@Umit3871567003 Haklısın kardeşim imza topladığımız başkan da 7'de 7 yapmıştı zaten. Bu Edson'ları falan da babam aldı zaten...

Fenerbahçe tarihinin en kavgalı ve en çok adaylı seçimine hazır olun. Biz camia birleşsin herkes şampiyonluk için bir adayın arkasında hizalansın dedikçe camia atomlarına kadar parçalanıyor. Bu seçim sürecinde herkes birbirine saldıracak. Her aday diğerine laf sokacak. Medya kazanacak Fenerbahçe ve Fenerbahçeliler kaybedecek.