ziyangil

Sınanmamışlığın patavatsızlığı

Hayata sürekli iyi bakalım diyorum

cok kucuk hatalarin cok buyuk hisleri tetiklemesinden rahatsizlik duyuyorum

23 yaşında yaşım kadar tecrübesi olan insanlara yetişmeye çalışıyorum iş yeri biraz şeydir..

yetişkin olmanın en çılgın yanı hayatının en travmatik gecesini yaşayıp ertesi gün hala işe gitmek zorunda olman

yorulduğumda ve sürdürmek içimden gelmediğinde “kendi bahçeme su taşıyorum” diye düşünüyorum hep. taşıyalım bakalım.

Kimse ne kadar sabrettiğini, yorulduğunu, üzüldüğünü, kendinden ödün verdiğini fark etmez. Gördükleri tek şey, içine attıklarının boğazına kadar dolup taştığı anda verdiğin küçücük bir tepkidir. O tepkiyi büyütürler. Kimse, o tepkiye gelene kadarki sessiz savaşı görmek istemez.

bazı akşamlar yüzüme bir gölge düşüyor yarın sabah güneş uğramaz zannediyorum

Bir Japon efsanesi der ki: Otobüsü kaçırdıysan, belki de bir kazadan kurtuldun. Reddedildiysen, belki de yanlış bir yerden korunmuş oldun. Birisi hayatından çıktıysa, belki de gelecek kişi için yer açtı. Hayat, ilk başta kötü şans gibi görünen şekillerde seni korur.

yürümenin felsefesi kitabını ilk okuduğumda yürümekle ilgili kafamda yekpare kristal bir top gibi bir düşünce belirmişti; yürümek aslında bir yere ulaşmak için değil, bir süreliğine hiçbir yere ulaşmak zorunda olmamak için yapılıyordu, evet, o gün bugündür yürüyorum

Hayatın asıl trajedisi kaybetmek değil az kalsın kazanacak olmaktır

mesela benim başım dara düşse çaresini ararım birini değil bunu bana sevdiklerim öğretti.

Hayata karşı pısırık,sindirilmiş, bir şeyleri söyleyemeyen, çekinen kadın olmayın.Çat çat çat açıkça her şeyi söyleyin, emin olun hayat çok kolaylaşacak, artık ebeveynleriniz tarafından sindirilmiş bir kız çocuğu değilsiniz yetişkin bir kadın olarak kendi iplerinizi elinize alın.

bazen tek cozum cozmeye calısmamaktır

Çok tatlı bi açıklama ya bayıldım ashdhjsjxjdjjğsksjjdaşlsk

acikcasi rabbimden de ozur diliyorum bunca nimetine ragmen icimdeki bir parca tamamlanmamisligi her yere tasidigim icin

Kirlileri çamaşır sepetine attığımız, bulaşıkları yıkarken şarkı mırıldandığımız, banyodan sonra bornozla tembel tembel durduğumuz, geceyarısı midemiz kazındığında buzdolabını yokladığımız yer. Hepsi basit görünür ama başkasının evinde anlarız bunların ne anlama geldiğini.